Stay strong (flikken maastricht)

Deel 13

Pov Noah
Ik word wakker van iemand die de gordijnen open doet. Het felle lucht schijnt in mijn ogen. Ik kijk naar wie hem open doet maar kan dat persoon niet plaatsen. "mag het gordijn weer dicht" vraag ik. "oh, je hebt wel een kamer genootje" zegt een vrouwlijke stem. "mag nu het gordijn dicht, ik probeer te slapen" zeg ik boos. "het is 10:00 uur, ben je niet al toe aan ontbijt" zegt de vrouw. "ik ken jou niet, ik wil slapen en heb dus ook nog geen zin in ontbijt" antwoord ik boos. "ze laat het gordijn gewoon open en loopt dan naar het bed naast me. Ik had me gordijn dicht gedaan aan die kant, aan de kant van het raam had ik hem open daar kan toch niemand door heen kijken. Ik stap uit me bed en doe boos het gordijn weer dicht. "mijn dochter heeft zon licht nodig, dus doe je het gordijn weer even open" zegt de vrouw weer. "nee, ik lig hier al langer en ik wil nu slapen" schreeuw ik boos. Dr vrouw wil weer opstaan om het weer open te doen als Dr Reid binnen komt lopen. "Noah ik hoorde je op de gang schreeuwen, wat is er" vraagt ze. "die vrouw, deed terwijl ik nog sliep het gordijn open, dus ik werd wakker en vroeg of ze hem dicht wou doen maar dat deed ze niet, dus deed ik het zelf maar" zeg ik boos. "Oh, nou ga maar weer lekker in bed liggen" zegt ze. "nu kan ik niet meer slapen" zeg ik. "Ik kom zo terug Noah" zegt ze. Ze praat nog even met de vrouw naast mij en vervolgens loopt ze weg.

Ongeveer een uur later is het meisje naast mij eindelijk weg, ze moest wat testjes doen en even praten met een arts ofzo. Me moeder komt vanmiddag pas dus ik kan nog even nadenken over een liedje. Ik zit een beetje in gedachten gezonken als Dr Reid binnen komt lopen. "Zeg noah, wat was dat nou vanmorgen allemaal" zegt ze. "die vrouw deed het gordijn open terwijl ik nog sliep!" Zeg ik boos. "Dat is niet aardig nee" zegt ze. Ze gaat op het voeteneide van mijn bed zitten. "mag ik een ander kamer genootje" vraag ik. "Ik kan kijken wat is voor je kan doen" zegt ze. Ze staat weer op en loopt weg. Ook krijg ik vandaag weer chemo. Echt vervelend die chemo, nu begrijp ik waarom mensen zeggen dat ze er echt ziek van worden.

Het is alweer 15:00 uur. Ik zit alweer een uur aan de Chemo. Ook hebben Kian en ik al een uur de tijd gehad om te oefenen. We doen het liedje -Dear future husband- We kunnen al goed engels dus dat is geen probleem. Kian gaat thuis twee blaadjes uit printen met se teksten erop. Die neemt hij morgen dan mee zodat ik hier in het ziekenhuis ook kan oefenen. Zonder muziek aangezien dat zijkweif van hiernaast alweer zat te zijken of we de muziek wat zachter wouden doen omdat haar dochter moest slapen. Naar veel gezijk heb ik de muziek zachter moeten zetten van Dr Reid. Maarja, ik hoop dat zij weg gaat van mijn kamer en dat ik een leuk kamer genootje krijg. Kian zit op het voeteneinde van mijn bed tv te kijken. Wolfs zit een krant te lezen en mama is niks aan het doen. "mam, zullen we een spelletje doen" vraag ik. "ja, is goed" antwoord ze enthusioust. "Mag ik meedoen" vraagt kian. "tuurlijk" antwoord ik. "Kies jij maar een spelletje uit de spelletjes kast" zeg ik. Hij staat op en loopt de gang op. Op de gang staat de spelletjes kast, zodat iedereen ze kan pakken.

Het is laat in de avond. Me moeder, wolfs en kian zijn al een tijdje naar huis. Ik ben alweer van de chemo. Ik voel me nog steeds beroerd. Ik pak mijn Ipad en besluit maar een film te gaan kijken. Ik kies de film like mike. Dat is altijd al mijn lievelings film geweest. Als de film is afgelopen is het al 22:00 uur. Ik mog de film van Dr Reid afkijken als ik daarna zou gaan slapen. De moeder van het meisje naast mij is er nog steeds. Ik heb de hele dag het gordijn tussen ons dicht gehouden. Nu moet ik toch echt even plassen en me tandenpoetsen. Het ergste is, ik moet mijn badkamer delen met dat meisje en nu moet ik dus langs haar bed om daar te komen. Ik stap uit bed en loop langs haar bed zonder op of om te kijken recht streeks door naar het badkamertje. Haar moeder zat me aan te staren, ik voelde het en zag het in mijn ooghoeken. Ik poets mijn tanden ga plassen en loop dan weer terug. "waarom trek je de wc door, dadelijk word me dochter weer wakker" roept ze uit het niets heel boos. ik kijk haar aan. "Dat doe ik altijd" zeg ik een beetje verbaast. "vanaf nu niet meer" zegt ze boos. "je bent de baas niet over mij, je kunt hier niet zomaar regeltjes gaan bedenken" schreeuw ik boos naar haar. "hou je grote mond is dicht" zegt ze. "je bent me moeder niet" schreeuw ik weer. Er komt een blonde vrouw binnen lopen. "je maakt iedereen hier wakker" zegt ze boos. "dus" zeg ik. Op dat moment komt ook Dr Reid binnen. "Alex, is dit jou patient" vraagt de blonde vrouw. "ja, dit is noah van dongen" zegt ze. "oke, hoi noah ik ben Dr Dawn Bell" zegt ze. "hoi" zeg ik. "Noah wat was er" vraagt Dr Reid. "hoezo" vraag ik terwijl ik weer in mijn bed ga liggen. "iedereen hoorde je op de gang schreeuwen" zegt ze . Dr Bell komt er bij staan. "Ik spoelde de wc door" zeg ik droog. "ja dus" zegt dr bell. "Nou daar maakte dat wijf weer een heel probleem van" zeg ik. "hee, zo praat je niet over volwassen mensen" zegt dr Reid boos. "sorry" zeg ik. "Als ik niet op een andere kamer mag liggen, ga ik zelf wel ergens anders heen" zeg ik. "zo, waar wil je heen dan" zegt dr bell. "oh, dan pak ik me spullen en kijk waar een bed vrij is" zeg ik. Ze lachen. "serieus" zeg ik. "Oke, jij gaat nu slapen, en dan zie ik je morgen weer" zegt dr reid. "noah, als er wat is, kom ik je vandaag helpen want Dr. goran en Dr Harris zijn naar een ongeluk en Dr reid en Dr lin gaan nu naar huis" zegt dr bell. Ik knik. ze draait zich om en loopt weer weg. Ze praat nog even met die mevrouw, ik hoor ze discucieren over mij. wel grappig om te horen. Dr bell staat aan mijn kant kan ik uit de discussie maken.

Ik word wakker met een heel misselijk gevoel. Ik voel dat ik moet overgeven maar ik kan geen bakje meer vinden. Alles beland op de grond en op mijn bed. Ik stap uit bed en loop de gang op. Ik loop naar de balie van de afdeling en vraag waar Dr Bell is. "Ze is in haar kantoor" anrwoord de vrouw. "oh" antwoord ik. Ik loop terug naar mijn kamer en zie dat die moeder nog steeds naast haar bed zit. "ga slapen man" zegt ze boos. "dat kan niet" zeg ik moe. "waarom niet" vraagt ze. "ik moest spugen en ik kon geen bakje vinden" zeg ik. Ze schenkt er geen aandacht aan en gaat gewoon verder waar ze mee bezig was. Ik klik op mijn knopje en al snel staat Dr Bell in onze kamer. "wat is er Noah" vraagt ze. "ik moest spugen, maar kon geen bakje vinden" zeg ik huilend. Ik ben zo moe dat ik gewoon moet huilen, ik heb alles helemaal vies gemaakt. "he, dat geeft niks" zegt ze. Ze geeft me een knuffel. "Kom gaan we even iets drinken en eten" zegt ze. Ik loop achter Dr Bell aan, geen idee waar we heen gaan. Als we langs de balie lopen geeft ze even door dat ze mijn bed moeten verschonen en de vloer even moeten dwijlen. "Waar gaan we heen" vraag ik. "Naar mijn kantoor, daar ligt wel wat lekkers" zegt ze. We lopen door de gangen en gaan met de lift omhoog. Dan komen we uit bij een lange gang met allemaal kantoren eraan. We lopen de hele gang door helemaal naar achter. Daar is haar kantoor. Ik voel dat me benen het zo op gaan geven. Dr Bell ziet dat ik moe en zegt dat ik wel op haar bank mag gaan liggen. Ik doe wat ze zegt. "zo hier heb ik een glaasje limonade met een koekje" zegt ze. "is het glutenvrij" vraag ik. "nee, maar dat heb ik ook dus dan pak ik dat even" zegt ze. ze loopt weer weg en niet veel later komt ze terug met glutenvrije limonade en een glutenvrij koekje. "dankje" zeg ik. Ze glimlacht en gaat dan achter haar bureau zitten. Ik kijk een beetje rond, het is best een groot kantoor. Na een tijdje heb ik alles op en ga ik weer liggen. Ik voel me ogen zwaar worden en voor ik het weet, val ik in slaap.