Against All Odds | ✓

Chapter 31

Chapter 31.
 

WAYNE JAZIEL
 
Is he my father?
 
"Wala kang anak, Ryker."
 
"Si Jaziel. Anak ko ba siya?" Narinig ko ang paghikbi ni sir Ryker. "Maya, umalis ka nang walang paalam noon. Pero bago 'yon, alam mong may n-nangyari sa atin. He's 17 years old now! And exactly 18 years ago, you left me."
 
"Hindi mo siya anak, Ryker. Anak ko siya sa ibang lalaki."
 
"I don't believe you, Maya. He's my son."
 
"Umalis ka na."
 
With that, I confirmed that he's my father. Sa reaksyon pa lang ni mama nang makita ang lalaking iyon, alam ko na. Pinaiwas ako ni mama sa lalaking iyon.
 
I also observed that in a few days, laging nasa paligid ang lalaki. Tatalikod lang siya kapag napansin na niya ako.
 
I'm happy that I and Chim are in good terms. Sinabi ko rin sa classmate niya na iabot ang letter na ginawa ko at sabihin lang na hindi kilala kung kanino galing. I'm too shy to confess. Iniisip ko pa kung paano.
 
When I sent her home, I saw my father again. Kitang-kita ko kung paano niya alagaan si Chim. Paano siya makipag-asaran dito. He's like a father figure.
 
Kaya niya naman pa lang maging mabuting ama, pero bakit sa akin, hindi? He left us like me and my mother didn't exist at all.
 
Habang may practice kami sa P. E. Ay hindi ko maiwasang hindi kiligin dahil sobrang lapit ni Chim sa akin. Baka mamaya ay mahimatay na lang ako sa gymnasium dahil hindi ko na kayang i-handle ang nararamdaman ko para sa kaniya.
 
I decided to make moves. If she beats me, I will confess, but if not, I will just let go of my feelings.
 
"Beat me on the 3rd quarter examination," panghahamon ko.
 
Sa 'yong-sa 'yo ako ng buo. Talunin mo ako, akin ka na
 
"Deal!"
 
Kaya nang makita ko ang results, I'm happy at maya-maya nga lang ay nandiyan na siya sa labas ng classroom. Ito na 'yon, Lord! Magkakaroon na ako ng girlfriend!
 
Manligaw ka muna, huy!
 
"Crush mo 'ko?"
 
Manhid mo naman, baby ko.
 
Lumakas ang tawanan ng mga kaibigan namin. "Chim, hindi ka bato, alam mo na sagot!" natatawang sabi ni Karla.
 
"Totoo? Weh? Bakit—"
 
Hindi ganito ang gusto kong pag-amin. I'm shy.
 
"Kain na lang tayo dami mong sinasabi," I said.
 
"Nagtatanong lang naman."
 
"Hindi. Okay, na?"
 
Hindi. Hindi ko pa kayang sabihin.
 
Tumango-tango siya at ngumiti. "Mabuti naman. We're friends, okay?"
 
Friends amp*ta! Halikan kaya kita diyan.
 
Pero at least after a few days, nagkaroon ng progress hanggang sa nakaamin na ako sa kaniya. Nakilala ko rin ang parents niya at nakausap ko ang papa niya.
 
"Mahal mo ba talaga ang anak ko?"
 
"Yes po."
 
"Baka naman paiyakin mo lang ang batang iyon. My baby girl is precious to me; kaya kapag dumating ang araw na pinaiyak mo siya, I will sue you."
 
"I love her so much, sir. I'm willing to give her everything..." I scratched my nape. "Uhm, sir I'm not rich like you but I'm willing to do everything for Chin."

He looked at me. "Wala naman akong pakialam sa kayamanan, 'nak. I just want my daughter's happy and have a good life in the future."
 
Our relationship went smoothly and was full of love. I love her every day at mas lalo ko siyang minamahal. Vacation has come, and I want to see her already. Nag-ipon ako para sa pagkikita naming dalawa. Nag-overtime ako para madagdagan ang ipon ko.
 
Pero hindi ko aakalaing dadalawin niya pala ako. Kaya kasama ko siyang bumalik sa kanila. But before we left, I saw a picture under the bed. Picture iyon ni sir Ryker. How did I know? It's written at the bottom.
 
Ryker Kane P. Junquero.
 
He looked like me when he was younger.
 
Nairita ako lalo nang may kasama siyang babae.

Iyan na ba yung sinasabi niya noon na nililigawan niya? Akala ko ba may asawa siya? Napakawalang kwenta niya talagang lalaki.
 
Alam kong napapansin ng girlfriend ko ang pagiging tahimik, so I opened up.
 
"Kilala ko rin kaya?" I asked.
 
"Yes, he's somehow close with you."
 
"Huh?"
 
I smiled. "Wala po."
 
Grade 12 is the best year for me. I'm with my girlfriend, and she's helping with my academics too, and that's why I love her so much. Hindi niya hinayaan na may tatamad-tamad sa aming dalawa. She even made a schedule for the both of us.
 
When our graduation came, I wasn't able to come to our graduation.
 
Earlier this morning, tumawag ang katrabaho ni mama sa akin. Heart attack ang nangyari. Napahinga ako nang maluwag nang malamang na-revive pa siya.
 
Napaupo na lang ako sa gilid ng kama ni mama at umiyak nang umiyak dahil hindi ko na alam ang gagawin. Naisip ko ang mga posibilidad na p'wedeng mangyari sa nanay ko. Iyong bills pa namin, sa sobrang liit ng kita ko ay hindi ko alam kung paano namin mababayaran iyon.
 
Bigla akong napagod sa lahat. Ring nang ring ang cellphone ko.
 
[Hello, Jaziel. Are you going to attend the ceremony? Are you okay? ]
 
I sobbed. "I'm sorry, sir Vladi. I can't make it today. My mother is in the hospital." I cleared my throat. "Can you tell them to let Chim read my speech? And, sir, please don't tell my girlfriend where I am. I will explain it to her later."
 
Ilang beses na inatake si mama, kaya halos mabaliw na ako rito sa hospital. Baka kung ano na ang mangyari sa kaniya. Mga ilang oras ang lumipas ay hindi na naulit kaya pinagpasalamat ko iyon.
 
Irish:
Nasa labas ng bahay niyo yung girlfriend mo. Umuulan at basa na
 
Hindi ko alam kung ano ang uunahin ko. Bumukas ang pintuan at pumasok ang tatay ko. Kaagad siyang lumapit sa akin at niyakap ako.
 
"Ako nang bahala sa inyo," he sobbed. "I will make your life good."
 
"Ikaw 'yong tatay ko, 'di ba?" umiiyak kong tanong.
 
"I am. I am your father."
 
I went to my girlfriend. I saw her crying, but I can't keep her right now. I—I'm sorry.
 
"We're not, Chim. I'm tired of pretending that I love you. I used you to get the valedictorian title. I used you for everything. I used you to make me famous. I used you to—"
 
P*tang*na. Kahit kailanman naisip na paglaruan siya dahil mahal ko 'yan, eh! Pero dahil sa nangyayari, I need to let her go.
 
Gulong-gulo pa ako sa nangyayari. H-hindi ko siya kayang masaktan at panoorin na mawala ang nararamdaman niya para sa akin habang inaayos ko ang sarili ko kapag kineep ko siya.
 
Mas hindi ko kakayanin na kasama ko siyang nawawala ang nararamdaman niya para sa 'kin.
 
 
 
 
 
 

 
______________________________________________
__________________________