Beneath the Mask

03

KIANNA

I can tell that Dixie wants to slap me right now, pero wala akong magagawa dahil bukod sa ayaw ko rin sa ugali niya ay may kailangan kami pag-usapan nila Keah.

I saw how she rolled her eyes at me nang utusan ko siya para kunin ang natitirang gamit sa art club. Well, she's a real bitch after all.

"Konti na lang talaga masasabunutan kana ng kapatid ko." salita ni Drein pagkatapos niyang bigyan ng masamang tingin ang kapatid.

"I can fight." tugon ko. But feels like wala akong laban kay Dixie even though I am much way older than her. Malayo sa dead niya ang mindset na meron siya.

Inirapan lamang ako nito dahilan para bulong akong mapamura sa hangin dahil sa pagkakatulad ng ugali nilang dalawa ni Dixie. Halos wala silang tinapon sa isa't isa.

What do you think, Kianna? Magkapatid sila, use your brain.

"What do you think about Haile?" Keah asked out of nowhere. The room became silent until I broke it.

"Wala, hindi ko naman siya gaano nakakausap noon." sagot ko. Right, she's part of this journalism club, but since she can't manage her time- she decided to quit.

"She's looking for something about this club, I can feel it." sagot naman ni Giles. Ngayon ko lang napansin ang existence niya dahil kanina pa siyang walang kibo. Hindi sumagot ang tatlong lalaki kaya naman napabuntong-hininga ako.

Ano naman ang mahahanap niya? Unless ang Vergara's ang hahalungkalin niya.

Nasa gano'n akong pag-iisip ng saktong dating ni Dixie kasama ang kaibigan kaya naman nagpatuloy kami sa paggawa para sa journal.

Hindi ko maiwasang isipin ang nangyari kay Haile. I know she just want to help but isn't that too cruel? She committed suicide without us knowing. Now, we, the gazette is being accused.

"Kuya! Ang bobo mo, umalis ka nga diyan!" sigaw ni Dixie bigla. Doon ay nawala ang atensyon ko sa iniisip. Knowing Dixie, she has a short temper.

Heto na naman sila, nagsisimula na namang mag-away sa maliit na bagay.

"Shut up, Dianne! I know what I am doing." pagpapatahimik ni Drein sa kapatid.

"Alam gagawin pero mali? Bobo ka." walang prenong sabi nito sa kapatid. Akmang kukutusan na ang kapatid ng umawat si Zeiara sa kanila.

"Dixie, let he handle himself. Kaya na ng kuya mo yan."

"Kaya, kaya. Pag talagang hindi ko nagustuhan outcome niyan ibabato ko yan palabas ng campus." gigil nitong sambit.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko kaya naman sumangit na ako sa usapan nila. Minsan ay nawawalan na ng respeto si Dixie sa kuya niya kaya kami na ang nagi-step up- masyadong mabait si Drein.

Or maybe not?

"Hey, Dixie. Why don't you calm yourself?" singit ko sa usapan. This argument will never stop hangga't hindi ito kalmado. She was about to speak again when I pulled her hand and started to walk.

"Kia, hands off!"

"Not unless you calm down."

We're here at the garden. I know any time she'll explode. I sigh before looking at her. Pulang-pula ang mukha nito pati na rin ang mata. She's about to cry.

"I know you want the project to be perfect, but let your brother do his job." pagbubukas ko ng isip niya. Well, madalas kami magkainitan, but one thing is for sure- she'll gonna listen to what I'm trying to point.

She look at me like I'm a new person. Bumuntong-hininga ito bago tumango. Bumalik kami sa gym at halos patapos na ang lahat ng gagawin namin. Bumalik si Dixie sa ginagawa at ganoon rin ako.

"See you tomorrow, people!"

"Ingat, Kia at Zei!"

"Saan kayong dalawa? Giles?"

Kanya-kanyang paalam kami sa mga kasama hanggang sa nagdesisyon na kaming mauna ni Zei.

"Do you think Wyxie knows about this?" Zei asked after her long invisibility.

I didn't answer her dahil miski ako ay hindi ko rin alam ang isasagot. This club is hiding something, yes, but the most dangerous person that I wish I didn't know is her.

"Kain muna tayo. Nakakapagod ang araw na 'to." aya ko that's why we decide na kumain na lamang sa Mcdo. Habang nag-iintay ng order ay namataan ko ang familiar na tao.

Anong ginagawa mo rito?

"Kia?"

"Kianna." pangalawang tawag sa'kin ni Zeiara kaya naman natuon ang atensyon ko rito. "You're out of space. I'm asking you, what's your order?"

"Kung ano na lang ang iyo." simpleng sagot ko habang patuloy na minamataan ang nakita ko kanina. Or baka namamalikmata lang ako?

Humanap ako ng pwesto at saktong upo ko ay siyang pagtama ng paningin namin.

It's real, it's her. Or maybe mali lang hinala ko?

That eyes, it was full of hate and anger. Who's this person? Or I know this person? Why is she looking at me like that? Lumipat ang tingin nito ay Zeiara na may dala nang order namin. It's still the same eyes- there is something.

Something's happening.... What could it be? Why? Anong nangyayari sa paligid naming gazzetes? Is this a sign or a warning para sa'kin?

Nang makaupo si Zeiara ay natuon ang atensyon ko sa kanya. Nang mailagay na sa mesa ang order namin ay muli kong nilingon ang salamin kung saan ko nakita ang taong 'yon at doon ko napagtanto na wala na ito.

"Are you okay? Mukha kang balisa..." Mukhang napansin ni Zeiara na hindi ako comfortable sa lugar dahil sa galaw na ginagawa ko. Ngumiti lang ako sa kanya at nagsimula na kumain.

There's a big possibility na kilala ko ang taong 'to, but what if mali ang hinala ko.