CHAPTER 34

671 3 0
                                        

BEATRIX MAVIS

I could barely move after hearing what the doctor told us.

"Naka-survive ang isang baby niyo," natutuwang saad ng doctor sa amin.

"R-really? But how? I mean, akala ko isang baby lang ang nasa sinapupunan ko?" naguguluhang tanong ko. Napangiti naman ang nurse.

"Hmm, mukhang 'di nakita ang isang baby dito kasi talagang maliit pa sila that time na nagpacheck-up kayo. Pero nakakalungkot pa rin na wala na siyang kasama sa paglabas," malungkot na saad ng doctor.

"Doc, the—our baby is healthy, right?" tanong ni Ryzer, at ramdam na ramdam ko ang nginig niya sa mga kamay kong hawak-hawak niya.

"Tatapatin ko na kayo. Hindi siya masyadong healthy ngayon dahil sa nainom mong gamot noon, at medyo humina rin ang kapit ni baby. From now on, while the baby is in this condition, make sure to avoid stress, carrying anything heavy, and of course, drink milk and eat vegetables. Okay lang ang cravings, 'wag lang sobra," payo niya sa amin kaya tumango kaming dalawa.

Bigla akong kinabahan nang maglabas ito ng mga gamot. Gosh, nagkakaroon na ako ng kaba sa mga gamot.

"Wag kang mag-alala, vitamins na talaga ito and puwedeng-puwede niyo 'tong ipakita," saad ng doctor nang makitang kinabahan ako.

Nagpaalam na kami ni Ryzer, at paglabas ng office ay bigla niya akong binuhat na pa-bridal style kaya mabilis kong iniakma ang kamay ko sa leeg niya.

"Ryzer," gulat na saad ko.

"Your OB-Gyne said you shouldn't get tired, so I'm going to carry you," saad niya habang naglalakad palabas.

"Pero malapit lang naman 'yung exit," saad ko at napapayuko na lang sa mga nadadaanan namin.

"It's my responsibility, love," saad niya kaya yumakap na lang ako sa kanya dahil hiyang-hiya talaga ako.

Hanggang sa pagdating namin sa bahay ay buhat-buhat niya ako. I think he only put me down when he set me on the sofa.

"Papa, bakit buhat mo si Mama?" takang tanong ng anak ko.

"Because she and the baby need to be taken care of, and Mama shouldn't get tired, okay?" sagot ni Ryzer kaya naman ang anak ko ay gulat na gulat.

"Papa, bilis mo ah?" naguluhan kami sa sinabi niya, hanggang sa tumawa si Ryzer kaya nag-gets ko rin.

"Where did you learn that?" tanong ni Ryzer.

"Kay Minang Paui at Ate Roxanne. Narinig ko kasing pinag-uusapan nila 'yun," depensa ng anak ko.

Pinagsabihan namin siyang huwag na huwag nang makikinig sa mga taong nag-uusap dahil kung anu-ano ang natututunan niya rito.

"So Mama, may one baby brother pa akong natira sa tummy mo kung gano'n?" tanong niya habang hinahaplos ang tiyan ko.

"Oo, baby," saad ko sa kanya.

"Papa, ibig sabihin ate pa rin ako?" lingon niya sa ama niya.

"Opo, kaya maging good ate ka, hmm?" tango ni Ryzer.

"By the way, baby, kung maninirahan ba tayo sa ibang bansa, papayag ka ba?" marahang tanong ni Ryzer kay Xie.

"Pero Papa, how po 'yung pag-aaral ko?" tanong ni Xie at kumandong dito.

"After the wedding pa naman, kung papayag ka," saad ni Ryzer.

"Saan po ba?" tanong ni Xie.

"Sa Germany," sagot ni Ryzer.

"Sige po, payag ako, basta turuan niyo akong mag-English," sabi niyang nakangiti.

"Oo naman, tuturuan ka namin," natatawang saad ni Ryzer.

"Papa, 'yung mga nakatira ba sa Germany, tawag nila doon ay German Shepherd? Kasi dito sa Pilipinas, eh Pilipino," tanong ni Xie na nagpatawa sa amin.

"Hays, ikaw talaga," saad ni Ryzer saka siya kiniliti.

Napuno ng tawanan ang sala dahil sa mag-amang nagkikilitian.

ALAS TRES NG UMAGA, nagising ako at parang may gusto akong tikman na di ko maipaliwanag, hanggang sa mapadako ang tingin ko kay Ryzer na nakayakap sa akin.

I carefully got up and moved his arms off me.

Dahan-dahan ko ring inalis ang kumot sa ibabaw niya.

Pumunta ako sa paanan niya saka ko siya ginapang. Hinimas ko ang namumukol sa gitna niya na nagpadaing sa kanya kahit natutulog pa.

Binaba ko ang pajama na suot niya na siyang nagpagising sa kanya. Kita sa mukha niya ang gulat nang makita niyang nasa paanan niya ako.

"What the... anong ginagawa mo diyan, love?" tanong niya kaya nagpaawa ako sa kanya.

"Love, please... gusto ko ng lollipop na malaki at mahaba," naiiyak na saad ko sa kanya.

"L-love..." kinakabahang saad niya nang magsimula akong ipunin ang mga buhok ko at i-bun style ito.

Nang maibaba ko na ang pajama niya, sinunod ko na ang kanyang boxer. Biglang bumulagta ang kanyang alaga sa mukha ko.

"Love, are you okay?" nag-aalalang tanong ni Ryzer nang mangiyak-ngiyak kong titigan ang kanyang alaga.

Napaiyak ako nang tuluyan nang maalala ang parang sampal ng kanyang alaga sa akin kaninang tinatanggal ko ang boxer niya.

I immediately stood up and walked away, but stopped when he suddenly pulled me back.

"Love, what’s wrong? What happened? Saan ka pupunta?" nagtatakang tanong niya habang yakap-yakap ako.

"Ayoko niyan, nananampal," naiiyak na saad ko.

Narinig ko siyang tumawa kaya mas lalo akong naiyak sa galit. Tumigil siya sa pagtawa nang marinig ang paghikbi ko. He carried me like a child, so I quickly wrapped my legs around his waist and placed my hands around his neck.

Dinala niya ako sa kama at umupo siya doon, kaya kandong-kandong niya ako ngayon. Hinahalikan niya ang pisngi ko at bumubulong ng mga matatamis na salita. I was still sobbing while sitting on his lap.

"Hush, lovey," marahan niyang saad.

"Paputol mo 'yan," saad ko na kinatigil niya.

"Love naman, marami pa akong mga pangarap sa magiging anak natin," kabadong sabi niya.

"Hmp! Nananampal eh. Pasalamat nga 'yan gusto kong isubo, tas sasampalin ako," parang batang saad ko na nagpatawa ulit sa kanya kaya pinalo ko ang balikat niya.

Inihiga niya ako sa kama habang siya ay nasa ibabaw ko. Masama pa rin ang loob ko sa kanya dahil sa pagtawa niya sa akin kanina.

"I love you so much, love ko," nakangiti niyang saad habang hinahalikan ang noo, papuntang pisngi, tas sa ilong ko… tas sa labi...

MY EX-HUSBAND OBSESSION 🌻Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon