CHAPTER 15

1.1K 14 0
                                        

RYZER KAISER HUXLEY

·····FLASHBACK·····

I saw our child playing since her teacher hadn’t arrived yet.

I ordered one of Mamita’s female staff to convince the child to go with her.

Rinig ko mula rito ang pinag-uusapan nila dahil sa isang device na dinikit ko sa damit ng babae.

"Andun si Kuyang Guard, Ate. Dun ka magtanong," rinig kong saad ng anak ko.

"Kaso baby, di daw niya alam eh," saad ni Feli.

"Tutal wala naman yung gurang naming teacher ngayon, kaya sasama ako," I just shook my head at what my child said.

"Gusto mo bang mag-Jolibee?" tanong ni Feli.

"Jolibee? Oo naman po, para makita ulit yung loko-lokong bubuyog na 'yon at masipa ko! Kasi alam mo, binuhat pa niya ako, kaya ayun, nagsisigaw ako ng 'Ahhh! Si Bubuyog di lumilipad, naglalakad lang!'" Deretso-deretso niyang sabi, kaya hiningal pa siya.

"Sige, halika na," saad ni Feli at inalalayan ang anak ko papunta sa isang sasakyan na pagmamay-ari ni Mamita.

"Bring her to my penthouse," I ordered her.

"Yes, sir," saad ni Feli.

I went straight to the office, knowing Beatrix was already there. I also ordered Patrick to just bring her to my penthouse—he even complained. Tss.

Pagkarating ko sa opisina, 'di ko mapigilan na halikan siya sa labi...

·····PRESENT·····

Nagluluto ng merienda sina Beatrix at Vivien sa kusina, habang ang isa naman nilang kasama ay lumilingkis na parang ahas kay Wendelleson.

"So you mean isa kang bakla?" tanong ni Edward.

"A-ouch! Bakla talaga? Di mo man lang sinabing isang magandang kaluluwa na napunta sa isang wangis ng lalaki?" maramdaming saad niya, habang kala mo nasasaktan.

"Tangina ka, Orbs. Nagselos ka sa isang bakla!" malakas na tawa ni Wendelleson.

The three of them were busy teasing each other, while my child and I were also busy watching on the iPad I bought for her.

"Mukhang mauuna ulit si Kuya Ry magka-baby kesa sa atin," nakangusong saad nito habang nakatingin sa amin ni Xie.

"You’re just slow," I joked, and they were about to throw pillows at me when my child suddenly cut in.

"Daddy, look oh," saad niya, at pinakita sa akin ang mga kalabaw na galing sa isang sikat na app.

"That's carabaos," I said.

"Oo nga po, Daddy, alam ko naman po 'yang mga 'yan. Pero Daddy, 'di ba mayaman ka?" saad niya na nagpakunot ng noo ko.

"Yes, and why?" takang tanong ko.

"Daddy, can you please buy more more more more glutathione for the carabaos? Because I feel like they’re jealous of the cows that are so white. Because whenever we pass by, I always see Mang Erni’s carabao looking at Joseph’s white cow," she said in one breath, making us quietly laugh.

"Breathe, baby," I said, because she was catching her breath after talking so fast.

"Ba’t kayo tumatawa? Wala namang joke 'yung sinabi ko ah," she said, pouting as if she was about to cry.

"N-no baby, we’re not laughing," saad ko, at sinamaan ng tingin ang dalawa kong kaibigan na lihim na tumatawa, habang si Paui naman ay naiiling.

"T-tumatawa k-kayo eh... b-bad kayo," sumisinghot na saad niya saka nagmadaling bumaba sa kandungan ko.

Agad siyang nagtungo sa kusina kung nasaan ang dalawa. Sht, mabilis palang mapikon ito.

"Yan, tawa pa more," kantyaw ni Paui sa amin.

"Bakit? Nakakatawa naman kasi. Dahil paggagamitin niya daw ang mga kalabaw ng—ano na ngayon, Orbs?" saad ni Wendelleson habang tumatawa.

Tumayo si Paui at nameywang sa harapan namin.

"Alam niyo, boys, pag ang bebe girl namin ang nagsa-suggest, tinutugon na lang namin nang hindi tumatawa. Dahil pag 'yon nagtantrums at nagtampo sa inyo—lalo ka na, Ryzer—naku, para kang nagpapapaamo ng maliit na dragon," sermon niya, saka nagtungo sa kusina.

Hayst, mukhang may isa pa akong paamuhin ah. Di ko pa nga tapos sa isang malaking dragon, nadagdagan pa ng maliit na dragon. Tsk.

"Hayst, ang pamilyang dragon," saad ni Edward.

"Totoo 'yan, Orbs, kasi yung isang dragon andito din eh," sabi ni Wendelleson saka tumawa ng malakas.

A FEW MOMENTS later, the four of them returned, and my wife and daughter were glaring at me—especially my daughter whose eyes were still red from crying.

Inilapag nila ang leche flan at turon sa harapan namin. Tumayo ako papunta kina Beatrix nang yumakap ang anak ko sa leeg nito.

"Baby, I’m sorry. It won’t happen again," I said sweetly to my daughter.

"I already talked to the gluta supplier you mentioned and ordered 1,000 pieces," I told her.

Habang nagluluto kasi sila kanina, chinat ko si Mamita at sinabihang mag-order sa kilala nitong gumagawa ng mga pampaputi, at nagpa-order rito.

Tinawanan pa nga ako ni Mamita at sinabihang nakahanap na daw ako ng katapat ko sa tigas ng ulo.

Rinig ko ang pagpipigil nila ng tawa kaya tiningnan ko sila ng masama.

Humarap ang anak ko sa akin habang lumuluha. Ang sakit palang makita mo ang sarili mong anak na umiiyak, kahit na maliit na bagay lang.

"Stop crying now," I said to her.

"Talaga po? Nag-order po kayo ng gluta?" saad niya saka sumisinghot.

"Opo," saad ko sa kanya.

Nagpakarga ito sa akin at yumakap, kaya natawa naman si Vivien.

"Ate, ba’t ganun? Nung sa'tin siya nagtampo, halos dalawang araw tayong 'di kinausap niyan," natatawang ani ni Vivien.

"True. Saka tatakbo agad 'yan kina Mudra o kay Lola Seldang. Tapos siya, dalawang oras lang, okay na. Hmp," saad ni Paui.

Iginiya ko sila papunta sa akin, at ang walang hyang si Wendelleson ay halos naka-dalawa na sa leche flan saka naka-lima na sa turon.

"Tagal niyong magdrama eh," palusot niya, at kumain ulit.

Tahimik lang kaming kumakain nang tumunog ang cellphone ni Beatrix.

"Who’s that?" Paui, her friend, asked.

"Si Jeric lang," saad niya at tumayo na.

Pumunta ito sa may bintana, saka lumabas, at doon kinausap ang Jeric kuno.

"Sino 'yon?" tanong ko sa kanila.

"Kaibigan ni Ate Trix at kasyosyo na rin sa shop," saad ni Vivien habang magkatabi sila ni Edward.

"Slash suitor," Paui interrupted, which instantly killed my mood...

MY EX-HUSBAND OBSESSION 🌻Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon