Clouded Hearts

31: Past 2

Achelois

As time goes by, mas napalapit sa'kin ang grupo nila Aster. Madalas nila kaming inaaya sa mga lakad nila. Hindi ko nga namalayan na dalawang linggo na pala ang nakalipas simula noong dumating ako rito. Vinn and I had so much fun because of them. They always include us in their plans. Walang araw na lumipas na hindi ako tumawa. It never felt like a punishment.

"Where are they?" I asked Vinn na nakahiga sa duyan.

"Sa looban. Aster's mother invited us for lunch. She cooked for us." Tumango ako saka nauna nang umalis. This is the first time na kakain ako sa bahay nila. We are always at the mango tree near their house but I've never gone to their house.

"Gusto mo pa rin ba siya?" I asked him. Sumimangot naman siya.

"Gael has a crush on her." Mas lalong bumagsak ang balikat niya.

"Nireject ba siya?" He asked.

"I don't know."

"Ikaw wala ka bang gusto sa kanya?" Napatigil ako dahil sa tanong niya.

"At anong pumasok sa isip mo para isipin yan?"

"Ewan, I feel like...you like her. O kabag lang to?" Hinawakan niya ang tiyan niya.

"Kabag lang yan." Balewalang sabi ko saka nagpatiunang maglakad.

Nang matanaw ko ang bahay nila ay mas binilisan ko pa ang lakad.

"Wait for me, Achelois." Narinig kong sabi ni Vinn. Bakit ba ako nagmamadali? Hindi naman tatakbo yang bahay nila.

"Bakit ka nagmamadali?" I didn't bother to answer. Baka gutom na ako.

Ang pangalawang kapatid ni Aster ang bumungad sa amin. I think his name is Sam.

"Hello kiddo." Bati ni Vinn sa kanya pero sa akin nakatingin ang bata.

"Ikaw po ba si ate Achelois?" Tumango naman ako. Hinawakan niya ang kamay ko at iginaya sa loob.

"Outcast nanaman ako?" Napatawa ako sa sinabi ni Vinn. Pagpasok sa loob ng bahay ay andon na sila Eryx. Ang gulo-gulo, kala mo bahay nila.

"Tatawagin ko lang po si ate." Pinaupo niya ako hindi kalayuan sa mga kaibigan namin.

"Special treatment ka?" Pumunta na siya kila Eryx at naiwan naman ako rito.

"Ikaw ba si Achelois iha?" A woman in mid 30's spoke.

"Yes po." Nagpunas siya ng kamay bago inilahad ang kamay niya. She looks like...Aster. A mature version of Aster.

"You must be the mother of Aster." Tinanggap ko ang kamay niya saka nagmani. Kumunot ang noo niya.

"Aster?" I bit my lower lip. Ako lang pala tumatawag sa kanya non.

"Astraea po." Napa ahh naman siya saka tumango.

"Ma!" Ayan na siya.

"Nakipagkilala lang sa kaibigan mo." Ngumiti ang nanay niya ng kaloko-loko. May ibinulong pa ito bago kami iniwan.

"Sorry kay Mama ah. Makulit lang talaga iyon." Tumango lang ako at sinabing okay lang.

"Tara na, nakahain na sa lamesa." Tinawag niya sila Eryx na dire-diretsong pumunta sa lamesa.

"Feel at home." She whispered

Their house is simple and ordinary but you can feel how home it feels. It's comfortable and cozy, just like how home should feel. It's not like our house, it's huge and fancy but it feels like hell.