Astraea
"Shot mo, rhea!" Binigay ni Ice ang baso sa akin saka ngumiti.
"Katatapos ko lang ah." Inirapan niya lang ako saka pinagduldulan pa sa harap ko ang baso.
"Ikaw na, nakaikot na eh." Umiling na lang ako saka kinuha ang baso.
"Gago ka, di ako pwede malasing." Tinignan ko ang mga kapatid kong kumakain na.
"Asus! Malalaki na mga 'yan." Sabi ni Eryx, kahit pa andami niyang kaibigan. Sa table namin siya umupo.
Rerebat na sana ako ng magvibrate ang phone ko. Napatigil sila saka nagkunwaring may kanya kanyang ginagawa, tanging si Achelois lang ang nakatingin sa akin.
"I'll be right back." I excuse myself before taking the call.
"Hey?"
"Dyan ka pa?"
"Yep. Nakauwi ka na?"
"Pauwi pa lang. I miss you."
I smiled when I heard his tired but longing voice.
"Kita tayo sa kanto."
Naglakad na ulit ako sa loob para magpaalam. Babalik naman ako agad.
"Guys? Lalabas lang ako ah. Babalik naman ako." I smiled to convince them. Tinaas lang ni Ice ang kamay niya, tinataboy ako.
"Do whatever you want, rhea. Uwian na niyan for sure. Bakit 'di mo na lang papuntahin dito? Ikaw pa talaga lalabas." Ice said
"Pwede ba?" I looked at Eryx. He heaved a sigh before looking at Achelois. However, she was just looking at an empty plate in front of her, unaware to her surroundings.
Eryx returns his gaze at me before pointing at Achelois.
"Ask her." He simply said. Nakaramdam ata si Achelois dahil inangat niya ang tingin niya sa amin.
"Just like what Ice said, do whatever you want." She said before smiling.
I don't know if it's just me or pain crossed her beautiful orbs. I gulp the huge lump on my throat before nodding.
"Babalik ako." I said before walking away. Ayoko namang maging manhid.
It's just ten months compare to five years. I know she's still affected, maybe our past is still hunting her.
"Palabas na ako."
I didn't hear him say anything. But a few minutes din ay sumagot siya.
"No need. Kahit sa mangga
na lang tayo magkita. Ice is
correct, I should be the one
coming for you."
Nagulat ako dahil sa sinabi niya. Narinig niya ba?
"Yes, hon, I heard it."
"Sorry—"
"No, no, you don't have
to say sorry. It's not your
fault, hmm?"
This is how gentle Gael is, to me.
"Malapit na ako. I'll see you."
YOU ARE READING
Clouded Hearts
Fiction généraleIf she ever met someone who's willing to give her the world that she deserves. Will she choose that person? A woman who knows her worth will not tolerate such disrespect and bare minimum efforts. Will she be that someone who knows what she deserves...
