Clouded Hearts

45: After all

Astraea

It's been years...

A year? Two? Three? 4  years.

It's been 4 years.

I am ready to face everything now.

I know I can finally go back to where I'm running to.

"Meli! Pack your things if you wanna go back!" I heard Achelois shouting.

Walang nagbago. Kung ano at paano kami dumating noon ay ganoon pa rin hanggang ngayon. I still don't remember much about Achelois. Siguro nga ay hindi na ito babalik, ngunit mas nakilala ko ito.

Marami na akong alam tungkol sa kanya, marahil hindi ang katauhan niya dati kundi kung ano siya ngayon. Parang ibang tao ang pinakilala niya sa akin, better version of her, I think?

"Calm your ass down, Achi." Rinig kong sigaw pabalik ni Meli.

"I don't wanna be late, Meli." Kalmado na ang boses nito pero mukhang nagtitimpi. Lumabas na rin siguro ito ng kwarto dahil medyo malinaw na ang boses nito.

"And who said we are?" Itinigil ko ang pagpa-pack saka lumabas. Prenteng nakaupo lang si Meli sa sofa malapit sa kwarto ko, nang mapansin niya ako ay kumaway siya saka kumindat.

Napangiti na lang ako saka tumingin sa papalapit na si Achelois. Masama ang tingin nito sa pinsan, pero ang isa ay parang walang pakiramdam.

Nang makalapit at binatukan niya ito.

"How many times do I have to tell you to stop flirting with her?" Imbes na sumama ang tingin ni Meli ay mas lalo lang lumaki ang ngisi nito.

"You know what, if you like Rhea, then court her... Hindi yung nambabakod ka ng walang karapatan." Natahimik si Achelois saka dumapo ang tingin sa akin. Nang makitang nakatingin din ako sa kanya ay umiwas siya.

"Dami mong alam, ayusin mo muna tagalog mo." Sabi niya saka nagmartya na paalis. Sinundan lang namin siya ng tingin. Bago siya tuluyang pumasok ay sinabihan muna nito si Meli na magpack na, may binubulong pa ito pero hindi na namin narinig.

"Torpe." Meli said na nakapagpatawa sa akin.

"Let her, cute kaya." I said na nakapagpaasim sa mukha niya.

"Since when did being torpe become cute?" I looked at her then smiled. "Since the day she love me." Mayabang na kung mayabang pero totoo naman kasi.

"Kadiri ha." She said saka umalis na. Napatingin pa muli ako sa pinto niya bago pumasok sa loob.

My phone rings, I didn't bother to looked at the caller since Ice was the only one calling me. I've changed everything, my socials, my number. Gusto pa nga palitan ni Achi ang phone ko but I refused. She respected it and leave it that way.

"Nagiimpake na." Bungad ko dahil wala naman siyang ginawang iba kundi bungangaan ako. Ang bagal ko raw kumilos, miss na miss na raw niya ako. Ay ewan

"Good pero hindi ikaw gusto ko makausap. Asan si Achelois?" Lumabas ako ng kwarto para kumatok sa kwarto niya. Hindi nagtagal ay bumukas ito, inabot ko lang ang phone rito at sinabing si Ice yon.

Umalis na rin ako dahil hindi pa ako tapos. Daming hadlang, di na natapos. Parang di na lang talaga magiimpake.

After 15 mins ng paglalagay ng mga gamit na hindi ko naman magagamit sa pilipinas dahil grabe ang init don ay natapos din ako. Hindi lang kasi bagahe ko ang inayos ko, maging ang cabinet na punong puno ng damit panlamig at mga magagarang damit ay inayos ko rin. Hindi naman pwedeng aalis ako ng magulo yan, hindi nakakademure yun.