CHAPTER 34: "TELL US"

7 1 0
                                        

    Roby's POV

   I was talking to one of our employees here in Resto when Yan arrived. He looked like his in a hurry. He was frantically looking for someone as he asked all the staff something. I dismissed my current conversation to ask Yan what was happening.

   "Hey," I said when I got closer to him.
"What's the matter?"

   "Have you seen Ajay?" bakas ang pag-aalala sa kanyang mukha.

   "No" sagot ko at nag-iisip din kung nagawi nga ba dito si Ajay nitong nagdaang araw.
  "Ilang araw na siyang hindi nagpupunta dito" dagdag ko ng matiyak na hindi talaga siya nagawi dito.

   Ilang araw nang ako lang ang nandito dahil lahat sila ay hindi nagpupunta dito. Hindi ko nga alam kung ano nang nangyayari sa kanilang lahat. Si Lhaiel, missing in action din.

  I saw Yan making a phone call to someone but didn't get an answer.

  "Baka naman nasa kanila lang?" sabi ko maya-maya.

  "Galing na ako doon eh" kunot noong sagot nito bago muling mag-dial ng number, muttering curses under his breath when no one answered.
  

  Hindi ko maiwasang mag-alala din dahil ilang araw ko na din siyang hindi nakikita.
    "Did you call everyone? Maybe they knew Ajay's whereabouts"

  "I tried calling Rain and Rev but they wouldn't answer" sagot niya.
  "Tinawagan ko din si Lhaiel, kaso hindi din daw niya alam kung nasaan si Ajay. He even said maybe, gumigimik kasama ang dalawa"

  Napatango ako habang nakikinig sa sinabi niya.
  "Maybe tama si Lhaiel, you knew that three morons. Maybe gumala lang sila"

   "No, I had bad feelings about this Roby" sabi niyang nag-aalala.

  I led him to the BB room and got us something to drink. When I gave him his glass of martini, I sat beside him on the sofa.

  "What do you mean you had a bad feeling?" tanong ko matapos sumimsim sa hawak na inumin.

  "I talked to her mother and I found something" hindi ko mapigilang mapaisip dahil sa sinabi niya especially sa way ng kanyang pag-address kay Ajay. We, all in our circle of friends never addressed Ajay as   she or her, because Ajay doesn't like it, however, Yan's talking as if he forgot that golden rule.

  ~~
 

   When Yan finished telling me what he and Ajay's mother talked about earlier, I couldn't help but think about it. Marami talaga akong napapansin kay Ajay pero hindi ibig sabihin noon ay mayroon itong mental issues.

   "Yes, I sensed something about Ajay but I don't think it was a mental issue " I voiced out my thoughts.
  "Maybe the loss he felt was so overwhelming and it somewhat affected his mental health but I don't think it was that serious for his mother to think that way"

  "I don't know bro" sagot niyang halatang malalim ang iniisip.
  "The only thing to know what was going on is to find Ajay"

   Ilang sandali pa ay nagpasya na siyang umalis upang hanapin si Ajay. Hindi ko naman pwedeng iwanan ang resto upang sumama sa kanya sa paghahanap kaya naman tinawagan ko na lamang ang ibang malalapit naming kaibigan at kaanak ni Ajay upang magtanong sa kanila, ngunit ni isa ay walang may alam.

  Ajay, where the hell are you?

  Habang nag-iisip kung sino pa ang tatawagan ay biglang nag-ring ang aking cellphone at nang makitang galing kay Rev ang tawag ay agad ko itong sinagot.

  "Where the hell are you?" Kunot noong bungad ko sa kanya.

  "At the hospital, we need you here" sagot niya mula sa kabilang linya.

Naabot mo na ang dulo ng mga na-publish na parte.

⏰ Huling update: Jul 03, 2025 ⏰

Idagdag ang kuwentong ito sa iyong Library para ma-notify tungkol sa mga bagong parte!

WHEN TWO BROKEN HEARTS COLLIDE [ON GOING] (EDITED)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon