Floor's pov
Mijn laatste brief is af. De tranen lopen van mijn wangen. Ik leg ze op mijn bed. Het bed waar ik normaal gezien vanavond in moest liggen. Het bed waar waarschijnlijk al tientallen kinderen hebben gelegen die het zelfde hebben als mij. Zij hebben wel volgehouden. Die zijn hier levend uit gekomen. Oké maar dat mag ik niet zeggen. Ik heb gestreden ik heb langer volgehouden als ik had gehoopt of überhaupt gedacht. Maar niet genoeg gestreden anders had ik hier nooit gezeten of zelfs niet de gedachten gehad om brieven te schrijven. En nu zit ik hier met 5 brieven in men hand.
Oke goed, genoeg zelfmedelijden gehad. Ik pak mijn zakjes met al mijn pilletjes in en steek ze weer in mijn BH. De brieven leg ik op mijn hoofdkussen. Ik pak een leeg flesje water en zeg dan als excuus dat ik gewoon mijn fles moet vullen en dan toch eens naar de wc moet. Want we hebben een wc en kraantje op onze kamer maar geen drinkbaar water en in de gezamenlijke wc wel. Dus ik dit geval komt dat goed uit.
Goed ik kijk nog even goed rond in mijn kamer. Mijn koffer ligt naast mijn bed, het dikke boek met al de regels van dit gebouw ligt op mijn bureau. En dat mag daar blijven liggen. Ik heb geen 1 regel gelezen. Hoeft ook niet. Ik loop naar mijn deur en doe hem open. Als ik de deur open doet staat iemand van mijn opvoeders voor mijn neus."en waar ga jij naar toe" zegt ze boos. Ik heb geen idee hoe ze eet maar ze is daar juist mijn pillen komen afgeven. "Ik ga gewoon mijn drinkfles gaan vullen" zeg ik zenuwachtig terwijl ik mijn drinkfles in de lucht steek. "Hmm oké, binnen 10 minuten verwachten je je voor een gesprek. Het gaat niet zo lang duren" zegt ze en ik knik. Ik passeer haar. Okeee die zien we nooit meer terug.
Ik kom aan in de toiletten. Eerst mijn drinkfles echt vullen anders kan ik mijn pillen niet slikken. En dan sluit ik mij op in een wc. Ik doe de wc bril naar beneden en zet mij er voor. Zet mijn drinkfles op de wc bril en haal 1 voor 1 mijn zakjes uit mijn BH. Het zijn er een stuk of 8 dus 40 pillen in het totaal. Als dat het niet doet weet ik het ook niet meer.
Ik haal al de pillen uit de zakjes en leg ze op een rijtje. Oké Nice dit was het dan. Eindelijk gedaan. Ik begin met de pillen te slinken. 3 in mijn mond en een slok water. Weer 3 in mijn mond en weer een slok water. En zo blijf ik voort doen tot ze allemaal binnen zijn. Oké nu is het gewoon wachten in de hoop dat dat hier niet meer te lang zou duren.
Ik hoor een opvoeder roepen tegen iemand. Ik ben helemaal aan het mee volgen. Ik voel mij misselijk en krijg hoofdpijn. Ik heb het gevoel dat ik moet overgeven maar dat mag echt niet gebeuren. Dan heb ik echt een probleem. Ik voel kots naar boven komen maar het lukt nog net op het door te slikken. Ik begin mij duizelig en slap te voelen. Ik leg mij armen op het toilet en leg mij hoofd er boven op. Ik voel mij zo fucking kut. En niet veel later word alles zwart. Ik voel mij nog vallen tegen de muur van de toilet wat voor een luide knal zorgt. Maar het is gedaan. Ein-de-lijk.
JE LEEST
Is it my fault?
FanfictionHet is mijn schuld. Had ik naar mijn zusje omgekeken was er niets gebeurd. Dan leefde ze misschien nog.... ⚠️ TIW: - zelfmoord - Donkere gedachten/ depressie - Self Harm - Eetstoornis - Zelfmoordgedachten Het verhaal speelt af in casa del huts m...
