De koude vloer onder je voeten lokt je terug naar de werkelijkheid
Met een ademteug komt het besef dat dit jouw huis is binnen
Niet dat van de schaduwen die de deur uitvluchten
Je hult je in een jas van ochtendblauw
De bijtende kou van winterregen omarmt je lichaam wanneer je hen volgt
Er staan sterren aan de horizon en een zonsopgang verschuilt zich achter de wolken
Met wankele stappen loop je naar het bestaan
