Laat me hun plaats in nemen,
fluisterde ik die eenzame nacht
toen de glow-in-the-dark sterren van mijn plafond vielen
en het universum van mijn gedachten als maar groter werd
De wereld was een compilatie van onbekenden op mijn telefoon
Elk pixelachtig gezicht vervormde het mijne
En verveling is een goede vriend voor jonge gedachten
Hij hield mijn hand vast toen ik alles liet gaan
Het licht van mijn scherm flikkerde kort voordat het stierf
en me een decennium vrede bood
Laat me hun plaats in nemen,
fluisterde ik voordat ik implosies leerde herkennen
