For Unicode
အဖန်ရည်များများနဲ့ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်ကို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်သောက်ရင်း ရှင်းယံ ခွံ့ကျွေးသော ပလာတာ၏အရသာကိုပါ အူလုံးက နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် ခံစားနေသည်။
ပိတ်ရက်ဆို ရှင်းယံက အမြဲ မနက်အစောကြီး မနက်စာတွေ စုံလင်နေအောင်၀ယ်ကာ အိမ်ကိုရောက်ရောက်လာတတ်၏။
နဂိုကတည်းကမှ ပူးကပ်နေကြသော နှစ်ယောက်မို့ မေမေတို့က ထူးဆန်းသည်လို့ မြင်ဟန် မပေါ်ပေမယ့် သူကတော့ လိပ်ပြာမလုံသလို မနေတတ် မထိုင်တတ်။ သို့သော် ရှင်းယံကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပင် ကြောက်ဟန်လန့်ဟန်လဲ မပြ။ သူကမှ တကယ် အေးအေးလေးနဲ့ တဇွတ်ထိုးကောင်။
" မေမေက အခန်းထဲ မုန့်စားတာ မကြိုက်ဘူးကို။ မင်းယူလာ တော့ ဘာမှ မပြောဘူးလား"
" အွန်း ငါစားမယ် ပြောလိုက်တာ "
" အော် "
ရှင်းယံကိုဆို မေမေက ငယ်ငယ်ကတည်းက အတော်လေးချစ်သည်။ အူလုံးကမွေးစားသား ဒင်းက သားအရင်းများလားလို့တောင် တွေးမိသည်အထိပဲ။
တစ်ချိန် သူတို့ရဲ့ ပတ်သတ်မှုကိုသိပြီးရင်လဲ အခုလိုပဲ ရှင်းယံကို ဆက်ချစ်ပေးဉီးမှာပဲလား...လက်ခံပေးနိုင်ပါမလား တွေးမိတော့ ရုတ်တရပ်စားချင်စိတ်ပင်မရှိတော့။
" ၀ပြီလား "
ဘေးနားစားပွဲပေါ်က တစ်သျူးလေးနှင့် ဆီဝေ့နေသော နှုတ်ခမ်းကို သုတ်ပေးဖို့ ရှင်းယံ၏ လက်ကတိုးလာသော်လည်း သူက နောက်ဆုတ်ပြီးရှောင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ရှင်းယံ၏ ဂုတ်ကို သိုင်းဖက်ကာ ထိုဆီဝေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများဖြင့် ပါးကိုအကြာကြီး ဖိကပ်ပစ်လိုက်သည်။
" ဟား ငယ်ငယ် မင်းကတော့ကွာ "
" မကျေနပ်ဘူးလား။ မင်းပါးနဲ့ပဲသုတ် ချင်တာ "
" နှုတ်ခမ်းနဲ့ရော "
မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်ကာ မေးသည့်အမေးကို အူလုံးက စိန်ခေါ်သလို ပြန်ကြည့်ကာ တိုးကပ်သွားလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ဖိကပ်နမ်းလိုက်သည်။
ရှင်းယံကတော့ သူ့ခါးကို သိုင်းဖက်ထားကာ မျက်လုံးမှိတ်လျှက် ပြုံးပြုံးလေးအနမ်းခံနေသည်။
