Stay With Me

CHAPTER 89

Kristell's POV

"Omg, ang ganda mo!!" Naiiyak kong saad kay Ara nang matapos siyang ayusan at isuot ang wedding dress niya. Ilang buwan na ang nakalipas, at narito kami ngayon sa araw ng kasal niya-isang araw na matagal niyang inintindi at pinlano, at ngayon, andito na siya, handang magsimula ng bagong chapter ng buhay niya kay Matthew.

Si Ara, ang besfriend ko, masungit, tahimik, matalino. She is the type of person na hindi madaling magpakita ng emosyon, pero kapag ikaw na ang nasa tabi niya, ramdam mo ang malasakit at pagmamahal. Siya yung klaseng tao na palaging nag-iisip nang mabuti at hindi basta-basta nagpapakita ng kahinaan, kaya naman, it feels so surreal na siya ang magsisimula ng buhay bilang asawa.

I couldn't help but admire how far she's come. From the person who used to push people away to someone who now has the love and support of so many people around her, especially Matthew. I could see the joy in her eyes, the way she smiled every time she looked at him. Hindi ko na kayang itago ang kasiyahan ko para sa kanya.

"Talaga ba? Hindi ko yata kayang tumawa ng hindi na babasa ang makeup ko," sabi ni Ara, habang tinutok ang tissue sa mata. Ang saya saya niya, pero halata ko ring hindi pa rin siya makapaniwala na nangyari na lahat ng ito.

"Alam mo, hindi ako magtataka kung ikakasal ka na talaga," sabi ko, tumingin kay Ara. "Kasi lahat ng mga nangyari sa buhay mo, you truly deserve happiness."

Tumango siya, at nakita ko ang mga luha sa mata niya, ngunit hindi siya tumanggi. "Hindi ko alam kung anong nangyari, pero salamat sa lahat, Kristell. Hindi ko ito makakayang gawin ng mag-isa."

"Ngayon lang ba yan? O baka naman dahil may malupit kang asawa, no?" tawa ko, nang maglakas-loob akong magpatawa. Alam kong natatawa siya sa mga biro ko, pero kung tatanungin mo siya, isang maliit na bahagi ng puso niya ay tadhana.

Ngumiti siya, at napansin ko ang mga mata niyang puno ng pagmamahal kay Matthew. "I guess, ako na ang pinakaswerteng babae ngayon."

I smiled, proud of her. "Hindi lang ikaw, Ara. Pati kami. Ang saya namin para sa'yo."

"Thanks, Kristell. Kasi hindi ko na siguro makakaya kung wala kayo."

Andito kami sa room niya, dito sa Palawan gaganapin ang kasal nila, sa island ni Ara. It's so surreal to think na sa lugar na ito, sa island na malapit sa puso ni Ara, magaganap ang isang napakahalagang kaganapan sa buhay niya-ang kasal nila ni Matthew.

Habang tinitingnan ko siya sa salamin, napansin ko kung gaano siya ka-relaxed ngayon, parang lahat ng pressure at stress ng nakaraan ay nawawala na. Si Ara, na dati'y masungit at tahimik, ngayon ay kumpleto na-may asawa na, may mga pangarap na natupad, at isang bagong buhay na nagsisimula.

"Sigurado ka na ba sa desisyon mo, Ara?" tanong ko habang inaayos ang mga huling detalye ng wedding dress niya.

Tumingin siya sa akin at ngumiti, "Oo. Kung may isang bagay na sigurado ako sa buhay ko, yun ay si Matthew. Siya yung gusto ko makasama habang buhay."

I couldn't help but smile at that. Lahat ng paghihirap at mga pagsubok nila ni Matthew, ngayon ay nagbunga na ng isang masayang pamilya na sila na.

"Masaya ako para sa inyo," sabi ko. "Hindi lang dahil ikaw 'to, Ara, kundi dahil deserving ka talaga ng ganitong pagmamahal."

"Salamat, Kristell. Ang dami ko nang pinagdaanan, pero ngayon, parang lahat ng iyon ay nagkaroon ng kabuluhan."

Before I could respond, I heard a soft knock on the door. "Ara, it's time," sabi ng isa sa mga coordinators.