Bölüm 8

2.3K 159 58
                                        

Özür amaçlı bu bölümü kabul eder misiniz?? 😿🫴🏻🎁💐


Dehşet bir şekilde kanım çekilmiş, karşımdaki psikoloji bozacak kadar kanlı ve korkunç görünen katile bakıyordum. Simsiyah kıyafetlerinin her yanında yırtıklar vardı. Sanki bir ayıyla boğuşmuş gibiydi. İçeri girip kapıyı kapattığında elindeki bıçağı sertçe yere fırlattı ve evi inlete inlete yürüyerek odasına girdi. Ve ardından evi yıkarcasına kapıyı sertçe çarptı. Şu an olanları zavallı beynim algılamayı bırak, tepki bile veremiyordu. Yavaşça ayağa kalktım ve fırlattığı bıçağın yanına gittim.

Alsam, ona saplasam, ne yapabilir ki?

En fazla sapladığım yerden çıkartıp bana saplardı. Bu yüzden de hiç girişmeden koşarak, fakat önce dönüp hüptiriklerimi alarak odama girdim ve kapıyı kilitledim. Şahsen ininden çıkmış bir ayıdan sağ kurtulabileceğimi sanmıyordum. Hele ki bu sinirli hâliyle.

Şu an olanlardan dolayı korkmam gerekiyordu fakat genelde eve bu girişle babam girerdi, yani bir nevi dejavu yaşamıştım. Fakat aralarındaki tek fark, babam doğrudan bana doğru gelirdi. O ise doğrudan inine gitti. Ama beni tedirgin eden şey, o üzerindeki kanın bir insan kanı olmasıydı. Umarım bir kurtla kapışmıştır, yoksa sıradaki damla damla akan kan, benimki olabilirdi.

Bu kadar kendime psikolojik baskı uyguladıktan sonra, aslında bana gerçekten fiziksel bir zarar vermediğini fark etmiştim. Gidip kapısını tıklatsam, ne kaybederdim ki?
Zihnimden yankılanan sesler bana KAFANI diyordu fakat denemeden öğrenemezdik. Bari öleceksem denemeden ölmeyeyeyim. Di mi?

Aptal cesaretimi kıramamıştım ve odamın kapısına doğru yürümüştüm. Şimdi elim kapı kolunda durmuş, gerçekten salak olup olmadığımı düşünüyordum. Kapıyı bir hışımla açıp odadan çıktım ve kapısının önüne geldim.

Ve bir,
İki,
Üç.

Elimi kapı koluna götürdüm ve asılarak kapıyı açtım.

Kapı açılmıştı.

Fakat bir dakika, ben sadece kapıyı çalacaktım. İşte şimdi gerçekten sorumun cevabını almıştım; ben tam bir salaktım.

Kapıyı hafif itelediğimde onun yatakta üstü çıplak bir şekilde uzanmış, her yeri kanlı yaralarla dolu bedenini gördüm.
Şaşkınlıktan resmen dilimi yutacaktım. Çünkü maskesi suratında yoktu. Fakat bir koluyla yüzünü kapatmış, yatıyordu.

O, çok kötü görünüyordu.

" Sana onca uyarı yapmama rağmen merakına engel olamadın, ha? "

Duyduğum sesle irkilerek bir hışımla kapıyı kapatıp dışarı çıktım. Bir elimi ağzıma götürüp şimdi nereye kaçacağımı düşünüyordum. Kellemi uçuracaktı bu psikopat! Koşarak odama gittim ve kapıyı kapatıp önünde açılmasını engelleyecek şekilde durdum. Tamam, şimdi içeri giremeyecekti zaten, salak!

Kapının ardından onun kapısının yavaşça açılma sesini duyduğumda kalbim resmen göğsümü dövercesine atıyordu. Şimdi bitmiştim işte. Ne diye o salağın odasına giriyordum ki! Bir amacı bile yoktu bu yaptığımın. İyiyse iyi, kötüyse kötü. BANANE!

Adım sesleri kapımın dibine geldiğinde tam bitişiğinde durmuştu. Kapı kolu yavaşça aşağı iniyordu ve ben, çok korkuyordum.

Aniden kapı açılıp itilmişti ve ben iki metre öteye uçmuştum. Hemen arkamı dönüp içeri girene baktım. Yüzüne kar maskesini giymişti tekrardan.

" Lütfen kafamı gövdemden ayırma yemin ederim çok korkuyorum bir daha yapmam söz ver- "

Ben bunları söylerken çoktan yanıma gelmiş, kafamın üstüne elini koymuştu. Kafamı hafifçe yukarı kaldırarak ona bakmamı sağlamıştı. Ve diğer elini yüzüme yaklaştırırken refleksle gözlerimi sımsıkı yummuştum. Kendi kuyumu kendim kazmıştım sonuçta. Şimdiyse ölümümü bekliyordum.

Yüzüme değen eliyle gözlerimi yavaşça aralamıştım. Hala yaşıyordum ve her yerim sağlamdı. Yüzümü haifçe çevirip incelemeye başladı. Ve tek bir yerde odaklandı.

" Bu ne? "

O kadar afallamıştım ki, ağzımda 'ha' diye bir şey çıkmıştı.

Daha sonra neyi kastettiğini anlayıp 'haaaaa' diye devam ettim.

" Dün, uyurken yanlışlıkla dudağımı ısırmışım. Bazen oluyor öyle. "

Sanki askerlik arkadaşımla konuşuyordum aw. Bu ne samimiyet! Az önce kafamdan olacağımı düşünen ben, şimdi resmen tamamen sohbet ediyordum. Az önce olan saçmalığı düşünürken bir anda dudaklarımda hissettiğim şeyle irkilmiştim.

Ne ne ne ne NNNE!

Ne ara yaklaştığını bile hissetmeden hafif sıyırmış olduğu maskesinin altından resmen alt dudağımı öpüyordu! Ve tam da yaramın üstünden. Ben şok içinde put kesilmişken, dudağımdan ayrılıp maskesini geri indirdi. Ben ise hayret ve kızgınlıkla ona bakıyordum.

" Nikotin yaranı daha hızlı iyileştirir. "

NAAABERSİNİZZ !

Bombayı verdim ve kaçıyorum
Sınır 15 oy BAAAAY👋🏻👋🏻👋🏻👋🏻👋🏻👋🏻👋🏻👋🏻👋🏻

15 SANİYEBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin