Get Lucky (B-Brave fanfiction)

Hoofdstuk 29

Everybody.

Idk hoe Sam zijn ouders zich gedragen, ik schrijf maar gewoon zoals ik het leuk vind, tis maar even dat jullie het weten.

Hoe Lucy er ongeveer uitziet ---------------------------->

X Julia

---------------------------------------------------------

-Sam

Eindelijk. Eindelijk ben ik thuis.

Ik loop vermoeid de woonkamer in en gooi mezelf op de bank. Daar blijf ik liggen, met mijn hoofd in een kussen, totdat mijn vader de deur van de eetkamer open doet en de woonkamer in staart.

‘Samuel?’ Vraagt hij. Ik grom in het kussen. Mijn vader vertikt het altijd me gewoon Sam te noemen, iets dat mij mateloos irriteert.

‘Ja?’ Antwoord ik toch maar wel. Ik ga overeind zitten leg het kussen weer goed.

‘Wat zat je nou? Je wist toch dat we vanavond gasten hebben?’ Mijn vader klinkt geïrriteerd.

‘Ik was bij een vriendin.’ Mompel ik. Ik had mijn vader nog niet verteld over Roos, en ik was het ook nog even niet van plan, aangezien hij nogal chagrijnig deed. ‘En daarna hadden we nog een fotoshoot met B-Brave.’

‘Bij welke vriendin? Waarom heb je niet gebeld?’

‘Ik was bij Lara.’ Mompel ik dus maar. ‘Lara die je nog wel kent van de airport. En daarna een shoot met B-Brave, dus ik was afgeleid, daarom belde ik niet. Sorry dat ik zo laat ben.’

Mijn vader zucht diep. ‘Bel de volgende keer gewoon dan. Oké, was je handen en kom aan tafel.’

Ik sta op, was mijn handen en loop dan door naar de eetkamer. Aan mijn eettafel zitten twee volwassenen en hun dochter, waarschijnlijk vrienden van mijn vader.

De vrouw is zo vadsig dat ik bijna mijn lach niet in kan houden. Ze heeft belachelijk veel make-up op, en haar haar is pornoblond. Niets aan haar klopt: Alles is teveel, te dik of te raar.

Naast de vrouw zit een redelijk normaal uitziende man. Hij zou mijn vader kunnen zijn, gewoon normaal donkerbruin haar, een overhemd en een nette broek.

Weer naast hem zit een meisje. Ze is jong, zo te zien een jaar of vijftien. Ze heeft een hemdje met inkijk aan, haar haar is stijl en diep zwart en in haar neusvleugel fonkelt een diamantje.

‘Sam.’ Zeg ik en schud de handen van de man en de vrouw. Dan kom ik aan bij het meisje.

‘Sam.’ Zeg ik weer.

‘Lucy.’ Zegt ze en glimlacht vriendelijk.

‘Mooi naam.’ Reageer ik en knipoog. Lucy rolt duidelijk geïrriteerd met haar ogen en kijkt weg. Wauw, knipogen werkt dus duidelijk niet bij haar.

‘Samuel, ga zitten.’ Zegt mijn vader. Hij duwt me naar een plaats tegenover Lucy.

‘Noem hem toch gewoon Sam.’ Zegt mijn moeder terwijl ze aan komt lopen met een schaal lasagne.

‘We hebben hem bij zijn geboorte Samuel genoemd, dus waarom zou ik?’ Antwoord mijn vader. Ik zucht geërgerd en pak dan een opscheplepel.

‘Kom maar hier met die lasagne.’ Zeg ik en steek mijn arm uit. Mijn vader geeft me een dreigende blik en ik trek mijn arm terug. O ja, ik was vergeten dat ik me moet gedragen als “de perfecte schoonzoon” als mijn vader’s vrienden er zijn.

--- Na het eten

‘Dus… jou kamer.’ Zegt Lucy. Ze kijkt rond in mijn kamer en gaat dan op de rand van mijn bed zitten. ‘Gezellig hoor.’

‘Lekker sarcastisch.’ Reageer ik. Lucy haalt haar schouders op.

‘Je hebt tenminste geen posters van halfnaakte vrouwen.’

‘Zo ben ik niet.’ Reageer ik.

Mijn vader had Lucy en mij naar boven gestuurd. Zogenaamd om ‘haar het huis te laten zien’, maar ik wist dat dat betekende dat ik boven moest blijven terwijl hij met zijn vrienden goedkope likeur dronk en over zijn werk opschepte.

‘Wauw, mooie gitaar.’ Zegt Lucy dan. Ze loopt naar een hoek van mij kamer waar mijn gitaar op een standaard staat.

‘Speel jij?’ Vraag ik en kom achter haar staan. Lucy knikt.

‘Soms. Ik ben van de elektrische gitaar.’

‘Wauw.’ Zeg ik en trek bewonderend mijn wenkbrauwen op. ‘Treed je wel eens op?’

‘Ik doe het meer voor de lol.’ Zegt ze en zet de gitaar terug. ‘Niet echt lollig voor mijn ouders trouwens.’

Ik grijns en ga op de rand van mijn bed zitten. Lucy gaat op mijn bureaustoel zitten en draait rondjes.

‘Dus, hoe gaat het met B-Brave?’ Vraagt Lucy dan. ‘Gaan jullie nog iets doen na x-factor en jullie singel?’

‘We willen een album maken.’ Zeg ik. ‘Ik wil liedjes schrijven, dat lijkt me echt heel vet.’

Lucy knikt goedkeurend. ‘Als je jezelf kan begeleiden op de gitaar tijdens het zingen ben je sowieso al muzikaal. Liedjes schrijven gaat je vast wel lukken.’ Zegt ze.

‘Thanks.’ Zeg ik glimlachend. ‘Schrijf jij liedjes?’

Lucy schud haar hoofd. ‘Nee, dat krijg ik niet voor elkaar. Ik kan spelen, maar ik ben zo creatief als een steen.’

Er valt een korte stilte.

‘Mooie piercing.’ Zeg ik dan. Lucy glimlacht weer en draait het diamantje in haar neusvleugel rond.

‘Thanks. Gekregen voor m’n verjaardag.’

‘Jij krijgt een piercing cadeau?’ Vraag ik verbaast. Lucy knikt.

‘Dat was alles wat ik wilde. M’n pa vond dat ik oud genoeg was.’

‘Deed het veel pijn?’

Lucy fronst. ‘Ze boordde en derde gat door mijn neus en staken er een zilver staafje in. Wat denk je zelf?’

Ik moet lachen en knik. ‘Oké, domme vraag.’

‘LUCCCYYYY!’ Hoor ik dan. Het is de dramatische stem van Lucy haar moeder.

‘Ik kom eraan Cecilia!’ Roept Lucy terug.

Cecilia. Zelfs haar naam is over de top.

‘Niet je moeder?’ Vraag ik terwijl we opstaan.

‘In de verste verte niet!’ Roept Lucy. Dan wordt haar stem weer zacht. ‘Mijn moeder is overleden vier jaar geleden.’

Ik slik zwaar en leg een hand op haar arm.

‘Wat erg voor je.’ Zeg ik. Ze kijkt me even stilletjes aan en haalt dan haar schouders op.

‘Tja.’ Zegt ze alleen maar. ‘Cecilia is mijn stiefmoeder. Mijn moeder was een lieve, goedgemanierde vrouw. Mijn vader zit alleen maar bij deze zeug omdat ze belachelijk veel geld heeft.’

‘Zeug?’ Zeg ik en trek mijn wenkbrauwen op.

‘Vrouwelijk varken.’ Legt Lucy uit. Ik schiet in de lach en we lopen samen de trap af terug naar de woonkamer.

‘Tijd om te gaan.’ Zegt Lucy’s vader. Cecilia staat ongeduldig bij de voordeur te wachten en glimlacht gemaakt naar iedereen.

‘Dag Sam.’ Zegt Lucy en glimlacht.

‘Bye.’ Zeg ik en glimlach terug. Lucy’s vader legt een hand op haar onderrug en duwt haar richting de deur. Na een dramatisch en over de top “Tot ziens” van Cecilia lopen ze de deur uit.

Ik loop de woonkamer uit, terug mijn kamer in en sluit de deur achter me. Dan besef ik me opeens iets.

Shit! Ik heb haar nummer niet gevraagd!