Get Lucky (B-Brave fanfiction)

Hoofdstuk 18

Sorry dat ik in dit hoofdstuk zo door de tijd skip, maar anders wordt het echt te langdradig.

X Julia

-----------------------------------------------

-Lara

Misselijk en nerveus zit ik op de grond tegen Esmee en Megan aan. We zitten in de aankomsthal, allemaal doodstil, starend naar de deur waardoor de jongens straks komen als ze geland zijn.

De afgelopen drie dagen waren afschuwelijk geweest. We hadden in angst geleefd, vrezend voor het leven van Dioni. Zijn brandwonden waren goed verholpen, maar hij had in coma gelegen door alle rook die hij binnen had gekregen. Sam had een gigantisch schuldgevoel, en de jongens zaten vast in London. Megan, Esmee en ik konden niet naar London, onze ouders konden niet betalen en wij zelf ook niet. Uiteindelijk was Dioni wakker geworden en alles goed gekomen. Nu kwamen ze eindelijk naar Nederland.

De ouders van de jongens staan vooraan bij de hekken, wij hebben besloten om maar iets achter te blijven. De eerste mensen die ze willen zien zijn nu hun ouders.

Dan vang ik een glimp op van Jai. De jongens komen de schuifdeuren uit lopen en rennen naar hun ouders. Megan, Esmee en ik staan langzaam op en lopen naar ze toe. Cassius rent naar Esmee en slaat zijn armen om haar heen. Ook Megan en Kaj staan weer bij elkaar. Jai en Sam staan nog bij hun ouders. Ik kijk naar iedereen en zie dan Dioni staan. Alsof we in een romantische film zitten lopen we op elkaar af.

Ik sla mijn armen om hem heen en begin te snikken. Dioni huilt ook zachtjes. Ik leg mijn hoofd tegen zijn schouder. Zijn armen zijn om me heen geslagen en zijn hoofd ligt ook op mijn schouder.

‘Sssst…’ Sust hij me. ‘Het is oké, ik ben oké.’

‘Je bent niet oké!’ Huil ik. ‘Je bent gewond…’

‘Stil maar.’ Zegt hij zachtjes en kust me op mijn wang. ‘Het is niet zo erg. Het zal weg gaan, alleen wat littekens blijven over.’

‘Ik was zo bang…’ Huil ik. Ik leg mijn hoofd weer tegen hem aan en hij slaat zijn armen om me heen.

‘Ik ook.’ Fluistert hij. ‘Maar alles is nu goed.’

‘Ja.’ Zeg ik zachtjes. Ik staar hem aan en geef hem dan super snel een klein kusje op zijn mond. Dioni kijkt me verbaast en blij aan. Dan loop ik door naar Sam en Jai en knuffel hun ook. Als we elkaar allemaal hebben geknuffeld en kennis hebben gemaakt met de ouders van de jongens, lopen we de aankomst hal uit. Ik zie de jongens staren naar mijn moeder.

‘Mijn moeder is jong, hé?’ Zeg ik als we met z’n alle een stukje achter de ouders lopen. ‘Ik zie jullie wel kijken.’

‘Het was niet de bedoeling om te staren.’ Zegt Kaj dan. ‘Hoe jong is je moeder?’

‘Eenendertig.’ Zeg ik.

’Eenendertig!’ Herhaalt Jai verbaast.

‘Ze kreeg mij toen ze zestien was.’ Leg ik uit. ‘Mijn pa is ook nog steeds in the picture, dat is best speciaal.’

‘Dat is het zeker.’ Zegt Sam. ‘Wauw, ze was dus zestien.’

‘Jong hé.’ Zeg ik. ‘Daarom let ze ook zo goed op mij. Ze is streng hoor, over vriendjes.’

‘Pfff, mijn vader ook.’ Zucht Esmee. Cassius kijkt haar een beetje onzeker aan.

‘Hij vind je vast wel aardig.’ Stelt Esmee hem gerust. Als we bij de auto’s zijn aangekomen nemen we afscheid. Esmee, Megan en ik stappen bij mijn moeder in de auto.