Get Lucky (B-Brave fanfiction)

Hoofdstuk 58

Dus voor dit hoofdstuk ging in info opzoeken over de morning-after pil. Je had mijn moeder haar kop moeten zien toen ze perongelijk op mijn laptop keek en ze "Ik heb onbeschermd seks gehad" boven aan het scherm zag staan... Het was een hilarisch gesprek wat we daarna hadden :p

IK BEN MET DIT HOOFDSTUK OVER DE 100.000 WOORDEN OP WORD GEGAAN!

En het 100.000ste woord was: Ons.

249 Pagina's alweer hé.

En jullie zijn allemaal geweldige lieve mooie awesome gestoorde lezers <3. Love you all so much! Kan het niet vaak genoeg zeggen!

Enjoy hoofdstuk 58!

X Julia

----------------------------------------------------------

-Lucy

‘Maar ik speel nooit gitaar, straks maak ik hem stuk.’ Mompel ik.

‘Als je elektrische gitaar aan kan dan is een akoestische toch niet zo moeilijk?’ Vraagt Megan met opgetrokken wenkbrauwen.

‘Het is een wereld van verschil.’ Antwoord ik. ‘Plus, ik ken maar één liedje helemaal.’

‘Dan speel je die.’ Zegt Roos met een glimlach. Ik glimlach terug, voor Roos doe ik het wel.

Ik zit aan het voeteneinde van haar bed, met Sam zijn gitaar op mijn schoot. Jai ligt naast haar, Roos haar hoofd ligt op zijn borst en hun benen zijn verwikkeld in elkaar. Sam, Dioni en Kaj zitten op stoelen links, Megan en Lara op stoelen rechts. Roos haar ouders zijn in een kamertje aan het praten met een arts, en niemand weet waar Cassius en Esmee zijn. Ze zijn niet bereikbaar, en ik maak me best een beetje zorgen.

Jai zei dat dat niet nodig was, ze lagen volgens hem ‘toch maar een beetje te neuken’. Ik zuchtte toen hij dat zei, Jai was in zo’n slecht humeur. Gelukkig houd Roos hem een beetje rustig.

‘Oké dan.’ Zeg ik. Ik schraap mijn keel, en begin te spelen op Sam zijn gitaar. Ik kijk onze vriendengroep rond en glimlach. Wat zou ik moeten zonder deze mensen?

‘I don’t think that passengers seat, has ever looked this good to me. He tells me about his night, I count the colours in his eyes. He’ll never fall in love he swears as he runs his fingers through his hair, I’m laughing cause I hope he’s wrong…

And I don’t think it ever crossed his mind, he tells a joke I fake a smile, I know all his favourite songs…

And I could tell you, that his favourite colours green. He loves to argue, born on the seventeenth. His sisters beautiful, and he has his father’s eyes… if you ask me if I love him, I’d lie.’ Zing ik. Iedereen glimlacht naar me en Sam knikt me bemoedigend toe. Ik haal weer diep adem en zing verder.

‘He looks around the room. Innocently overlooks the truth. Shouldn’t a light go off? Doesn’t he know I’ve had him memorized for so long…

He sees everything black and white, never let nobody see him cry. I don’t let nobody see me wishing he was mine!

And I could tell you, that his favourite colours green. He loves to argue, born on the seventeenth. His sisters beautiful, and he has his father’s eyes… if you ask me if I love him, I’d lie.’

Als het nummer is afgelopen geef ik Sam zijn gitaar terug. Jai is in slaap gevallen, en iedereen moet zachtjes om hem lachen. Roos glimlacht.

‘Ik denk dat ik ook even ga slapen.’ Zegt ze slaperig.