Get Lucky (B-Brave fanfiction)

Hoofdstuk 19

Jurk Lara's moeder ----------->

Ik had ZOVEEL Cassius feels terwijl ik dit schreef. Aaawh het is zo lief <3

----------------------------------------------

-Esmee

Ik lig op de bank in mijn huiskamer samen met Cassius. Onze benen liggen verwikkeld in elkaar, zijn armen om me heen. We zoenen, onze tongen draaien rustig om elkaar heen. Na een tijdje trekt Cassius terug en legt hij zijn hoofd loom in een kussen dat er nog ligt. Ik leg mijn hoofd op zijn borst en zucht.

‘Ik wist niet dat ik zo erg voor een meisje kon vallen.’ Zegt Cassius zachtjes terwijl hij door mijn haar aait.

‘Wel voor een jongen?’ Zeg ik en grinnik. Cassius grijnst naar me en drukt dan zijn lippen weer op die van mij. Ik leg mijn been over allebei zijn benen, en Cassius trekt me opzij zodat ik nu op hem zit. Ik moet lachen en kijk omlaag naar Cassius. Hij pakt de randen van zijn shirt vast en trekt het over zijn hoofd. Ik laat mijn handen langzaam over zijn blote borst en buik glijden, buig voorover en kus hem weer. Als ik overeind kom valt mijn oog op de digitale klok die op de salontafel staat.

Shit, het is al half vijf. Mijn vader komt altijd rond tien over half vijf thuis.

‘Ik denk dat je moet gaan schat.’ Zeg ik. Ik klim van hem af en ga op de zijkant van de bank zitten.

‘Hoezo?’ Vraagt hij en legt zijn handen onder zijn hoofd. ‘Ik lig wel lekker.’

Ik bijt op mijn onderlip als ik naar zijn lichaam kijk, maar schud dan mijn hoofd.

‘Doe je shirt maar weer aan.’ Zeg ik. Cassius trekt zijn wenkbrauwen op, pakt zijn shirt en trekt het over zijn hoofd.

‘Heb ik iets verkeerd gezegd?’ Vraagt hij terwijl hij naast me komt zitten.

‘Nee, m’n pa komt zo thuis.’

Ik sta op, pak zijn hand en trek hem overeind.

‘Mag ik geen kennis met hem maken?’ Vraagt hij dan. ‘Jij hebt mijn ouders toch ook ontmoet.’

‘Je kent m’n vader niet.’ Mompel ik. Ik zit al met de gedachte in mijn maag sinds Sint-Maarten, maar ik durfde het Cassius niet te zeggen, bang dat hij dan ook een vooroordeel over mij zou hebben.

Mijn vader háát buitenlanders. Het kan hem niks schelen van welke soort, als ze een andere huidskleur hebben zijn ze slecht en mag ik niet met ze omgaan. Hij heeft al eens een Japanse jongen die ik leuk vond eruit gezet, hij is toen verhuist en ik heb hem nooit meer gezien. Bij negers is het extra erg, als hij me ziet met Cassius gaat hij sowieso door het lint.

Ik bijt nerveus op mijn onderlip en duw Cassius richting de deur.

‘Ik wil hem wel leren kennen.’ Zegt Cassius. Hij staat stil, en ik krijg hem onmogelijk van zijn plek. Hij is zoveel sterker dan ik.

‘Cassius alsjeblieft…’ Probeer ik.

‘Schaam je je voor me?’ Vraagt hij dan. Hij trekt zijn wenkbrauwen naar me op en blijft nog steeds stil staan.

‘Natuurlijk niet!’ Roep ik. ‘Doe niet zo belachelijk.’

‘Waarom mag ik dan je ouders niet ontmoeten?’

Op dat moment hoor ik een sleutel in het sleutelgat van de voordeur en ik weet ik dat het voorbij is.

‘Sorry!’ Zeg ik snel tegen Cassius. Voordat hij me iets kan vragen druk ik mijn lippen op die van hem. Het voelt als een laatste kus voor een “tot ziens”.