A friend is one who has the same enemies as you have. - Abraham Lincoln
~
RED's POV:
"How about, we exchange shoes." suggestion ko.
"Red, alam mo naman sigurong mas malaki paa ko, diba?" oo nga, nuh? Kung bat ba kasi ang laki ng paa ng mga lalaki. Tss.
"Pero ang cool kasi ng sapatos mo eh." sabi ko ng nakapout.
"Don't do that." utos niya sakin. Ang alin? Anong di ko daw gagawin? Ang hiramin ang sapatos niya? Madamot talaga.
"Hmm.. Damot. Sige. Mauna nalang akong papasok." and once again. I am as cold as ice once I stepped outside. It's in my nature. I guess.
Kung nagtataka kayo kung sino kausap ko kanina? Si Blake po.
Naglalakad ako mag isa kasi nga nauna na yung iba. Kami nalang ni Blake kanina ang natira. Eh hindi pa daw siya nakaligo kaya mauuna nalang ako. Ayoko namang malate. Kung magpaplate siya, mag isa niya.
Habang naglalakad ako. May narinig akong familiar na busina. Sa lahat ng kilala ko, si kuya lang may ganyan na tunog ng kotse. Syempre sa mga kilala ko lang.
Hindi ko pinansin yun instead nilagay ko ang headset ko at finull volume. Masama loob ko. Ang damot kasi ni Blake. Yung shoes niya kasi Draven na pag pinagtabi mo may mafoform na skull tapos yung skull shiny shiny kasi may glittery glitters ata yung nagpapashine don. Basta ang ganda! Swear!
So, ramdam kong may kotse sa likod ko na sumusunod. Kaya naman, nacurious na ako at tumingin sa likod.
Teka, parang alam ko kung kanino to ah. Tinted kasi ang mga salamin kaya di ko kita. Sheesh. Bakit kasi ako sinusundan neto? Baka kidnapper? Nah, ang ganda naman ng kotse para masabing kidnapper.
Bumusina siya ng napakalas.
Nagulat ata yung aleng naglalakad. Kasi naman po napatalon siya sabay sigaw ng "AY JUSKO NAMAN!", so nagulat talaga. WAHAHAHAHAHAHA! LOL. Gusto ko tumawa pero naka-ice mode ako eh.
Bumukas ang cardoor ang lumabas ang isang napakagwapong nilalang.
"Kuya, I thought you were a kidnapper." sabi ko pero ice mode padin. Eh mas cold pa nga itsura niya sakin eh.
"A kidnapper? Really? A kidnapper in a gray Chevy Corvette c7?" edi siya na may MAGANDANG kotse. Ako na wala. Tsss.
Nagtaka lang ako bigla kasi bumukas yung pintuan sa may part ng shotgon seat at lumabas si.....................
"Ate Crey?" hindi makapaniwala kong tanong atsaka napatingin kay Kuya with what's-up-with-you-two?-look.
Tinaasan lang niya ng kilay. Sabi ko nga. Hindi na ako mangengeelam. Tsss..
"Uhm. We're gonna be late.." sabi ni Ate Crey ng nakasmile. Ang ganda nga talaga niya. Magkamukha sila ni Blake. Syempre. Magkapatid nga eh. Tsss.. Unless hindi sila magkaaptid pero magkamukha padin. May mga ganown kaya.
"Get in the car." utos sakin ni kuya. Napatingin lang ako sakaniya. Sakto namang pumasok na si Ate Crey sa loob ng kotse ni Kuya. Something's fishy na talaga..
"Seriously?" walang emotion kong tanong sakaniya. Tinuro ko yung University at napatingin kay kuya, pero nakaturo padin. "That's the University. I'm only a few blocks away."
"But you'll get tired. And then, when you're tired, you won't stop sweating for like one hour." kilalang kilala talaga ako kahit ang tagal naming di nagsama eh.
BINABASA MO ANG
The Barkada
FanfictionWrote this in 2015. Never had the chance to edit. I was just a child when I wrote this so forgive me for any grammatical errors, typos, failed attempt at humor, cliche parts, and etc.
