Ik moet en zal je krijgen

Zeventien.

Ik loop naar beneden trek Dave van de bank en duw hem naar buiten. 'Ik zei oprotten.' 'Emma?' Ik doe de deur dicht en ren naar boven. Ik maak het raam open en gooi zijn spullen naar buiten. 'Emma! Stop!' 'Ga weg!' Nick komt naar buiten en kijkt me verbaasd aan. 'Emma?' Roept hij. Ik pak een aansteker en steek één kledingstuk van Dave aan. 'Emma!' Nick staat tegen mijn deur te rammen. 'Doe open Emma!' Ondertussen komt Thomas ook aan fietsen. Hij springt van zijn fiets en laat zijn fiets vallen. 'Emma, luister het komt goed.' 'Het komt nooit goed.' Ik schreeuw half huilend. 'Emma doe open en we praten het uit.' Roept Dave. 'Niemand komt meer binnen.' Ik zie dat Thomas bij Nick naar binnen rent. Ik ren naar de badkamer en ga huilend op de grond zitten. 'Emma!' Thomas is blijkbaar over de schutting gesprongen en bij mij binnen gekomen. Hij geeft me een knuffel en houd me vast. 'Wat is er gebeurt?' 'Ik was aan het douche...' 'Ooh god.' 'Ik wil dat hij weg gaat.' 'Ik ga het regelen. Kom. Ik sta op en loop hand in hand met hem mee naar beneden. 'Je mag bij mij slapen, als je wil.' Ik knik ja. Thomas woont namelijk naast de manege en dus extra rust voor mij. Ik pak mijn spullen en loop met Thomas mee naar buiten. Dave rent naar me toe. Ik blijf staan en negeer hem. 'Emma, ooit word je mijn meisje of je dat nou wil of niet.' Zegt hij terwijl hij door Nick mee word genomen naar de auto. Nick zet hem in de auto en samen met zijn moeder rijd hij weg. 'Kom.' Zegt Thomas en samen stappen we op zijn fiets. We fietsen naar huis en onderweg krijgt Thomas het moeilijk. 'Gaat het wel?' 'Ja ben alleen een beetje moe.' 'Kun je stoppen?' Hij stopt en ik neem het over. 'Dankje.'

Als we bij zijn huis zijn aangekomen stappen we af. We lopen naar binnen waar het best stil is. 'Waar zijn je ouders?' 'Die zijn drie jaar geleden omgekomen met een motorongeluk. Ze werden geschept door een vrachtwagen.' 'Ooh sorry.' 'Maakt niet uit.' We lopen naar boven en hij laat de kamer zien van zijn moeder. 'Je mag hier slapen.' 'Dit is toch een droomkamer.' Ik sta met open mond te kijken. Ik kijk naar buiten en zie een paar meter verder de manege. 'Ik wist dat je dichtbij de manege woonde maar zo dichtbij had ik niet verwacht.' 'Lust je pannenkoeken met chocolade?' 'Ja lekker.' Thomas loopt naar beneden. Ik zet mijn tas op een stoel en loop naar een kast waar een foto op staat. Het is de een foto van Thomas en zijn ouders.

Een paar minuten later zijn de pannenkoeken klaar dus word ik geroepen. Ik loop naar beneden en ga aan de keukentafel zitten. 'Moet je niet naar school?' Vraag ik tijdens het eten aan Thomas. Ik hoef later toch niet te werken dan knap ik hier de boel een beetje op en maak ik mijn eigen camping.' 'Waar haal je dat geld vandaan?'