Ik moet en zal je krijgen

Tweeendertig.

Ik ga voor hem staan en pak zijn handen vast. We kijken in elkaars ogen. 'We komen er wel doorheen.' Zeg ik. Er loopt een traan over zijn wang. Ik veeg hem weg en omhels Dave. 'Vanaf nu hoor je bij ons.' 'Vinden Sophie en Nick dat wel goed?' 'Tuurlijk.' 'Maar ik ben een badboy.' 'Geweest.' Maak ik zijn zin af. 'Dankje Em.' We lopen samen naar onze slaapkamer. Dave gaat in zijn bed liggen en ik in die van mij.

De volgende ochtend word ik wakker door de deurbel. Dave is mij voor en heeft al open gemaakt. 'Emma! Het is voor jou!' Roept hij aan de trap. Ik loop naar beneden. Het is een man in ern pak met papieren in zijn hand. 'Goededag.' 'Hallo?' 'Ik ben hier voor nieuws over je moeder.' Dave ziet dat ik het moeilijk krijg en houd mijn hand vast. 'Het virus is nog aanwezig, er zijn een paar doden gevallen nadat ze ernstig ziek zijn geworden.' Er rolt een traan over mijn wang. 'Maar met uw moeder gaat alles prima, het enigste probleem is dat ze er moet blijven tot alles weg is, ze mag geen contact hebben met de bewoonde wereld en het gebied is helemaal afgezet. Maar met uitzondering heb ik een mail gekregen met daarin woorden van de mensen die daar zitten voor de na bestaande.' Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht als hij een brief te voorschijn haalt. 'Deze is voor u, zijn er nog vragen?' 'Gaat u alle huizen langs?' 'Ja met leuk nieuws maar ook met slecht nieuws, het moet maar.' 'Ik heb respect voor u.' Ik geef hem een hand en neem de brief aan. 'Ik wens u nog een prettige dag.' 'Dankuwel, succes.' Hij knikt en loopt dan naar zijn auto. Ik sluit de deur en loop met de brief naar de bank. Ik ga zitten en lees de brief voor.
"Lieve Emma,
Het spijt me dat ik je niet kan steunen e het spijt me dat ik niks heb laten horen. Met mij gaat alles goed maar mijn college is overleden. Het is zwaar om hier door te brengen en ik hoop dat je het snapt. Helaas mag ik niks ontvangen en versturen dus wil ik je deze lucht kus geven.
Xxx mama."
Er rolt een traan over mijn wang en ik lees het nog een paar keer door. Dave komt naar me toe en geeft me een glas water. Hij zet het op tafel en komt naast me zitten. Hij slaat zijn arm om me heen en kijkt met me mee naar de brief. 'Ik mis haar.' 'Dat snap ik.' 'Ik hoop zo dat ze het overleeft.' 'Je moeder is een sterke vrouw ze haalt het wel.' Ik kijk Dave aan en dan kijk ik weer naar de brief.

Ik loop naar de achtertuin en ga ergens in staan. Het is een gebruikte condoom. 'Gadverdamme!' Roep ik waardoor Dave naar me toe komt rennen. 'Wat is er?' Ik wijs naar het stuk rubber op de grond.