Άφησαν το άλογο δεμενο σε ενα κλαδι ενω εκείνος έσκυψε να πλινει το πρόσωπο του στην λίμνη. Η ειζια κοιτούσε μαγεμένη την φύση που απλωνόταν γύρο της γεμάτο δέντρα και μυρωδάτα λουλούδια ενώ καθώς απλωνόταν το σκοτάδι όμορφες πυγολαμπίδες φώτιζαν το ηλιοβασίλεμα ο ήλιος έπεφτε. πουλιά σήκωσαν το άσπρο της φόρεμα καθώς η πυγολαμπίδες στόλισαν σαν στεφάνι τα υπέροχα μαλιά της ,όταν ο Δημήτρης γύρισε να την κοιτάξει τα ματια του ανεξήγητα στάθηκαν στο ομορφο της χαμογελο κάτι στην νεκρη του καρδιά αρχισε να τον ενοχλεί κάτι τον ενοχλούσε περισότερο απο την πείνα του για αίμα,,,, την πλησίασε αθόρυβα Όστε να την κοιτάζει καλύτερα δεν ήθελε να σταματήσει αυτή η στιγμή μακάρι να την έβλεπε να γελάει αιώνια ,και εκεί που νόμιζε οτι αυτό μέσα του ηταν απλα και μονο μια χαρά η ειζια αρχισε να χορεύει κάτω απο το φεγγάρι με παρέα τα πουλιά ενω ενα κοπάδι πυγολαμπίδες φώτιζαν τον δρόμο της η ανάσα του έγινε γρήγορη καθώς σε κάθε της βήμα αναμνήσεις πονουσαν το μυαλό του σε κάθε της στροφη εικόνες με το προσωπο της κάρφωναν με παλούκι την καρδιά του ...
Η ειζια χόρευε παραδομένη στην μουσική της όμορφης φύσης λαχανιασμενη απο έντονα συναισθήματα
Ενω εκείνος την κοίταζε Μαρμαρωμένος μια εικόνα είχε κολλήσει στο μυαλό του και δεν έλεγε να φύγει έβλεπε αργά και καθαρά εικόνες απο ενα έντονο φιλί μαζι της..
Έκανε μια στροφη κοιτάζοντας τα αστέρια χαμογελώντας πλατιά απο ευτυχία
Έβλεπε τα ματια της καθρέφτες μέσα του όσπου μια φωνη στο μυαλό του έκανε μπαμ << σαγαπω Δημήτρη>>>>
Η δυνατή ανάμνηση του σαγαπω της τον έκανε να πέσει κομμάτια στα γόνατα.. Εκείνη τον είδε έτσι και άπλωσε την λευκή της παλάμη περιμένοντας εκείνος να την πιάσει..
<< πες μου ειζια με φοβάσαι;;
<< όχι!!!
<< είμαι ένα τέρας...
<< είσαι ένας κυνηγός
<< θα σου κάνω κακο
<<< ο Δημήτρης που ξέρω δεν θα με πείραζε ποτε ..
<< δεν είμαι όσα θυμάσαι πλεον είμαι θαμένος στην κόλαση..
<< τοτε θα ειμαι εκεί μαζι σου!!..
Της Επιασε το χερι ενω τα ματια του δεν έφευγαν από τα δικά της την τράβηξε στην αγκαλιά του και αρχισαν μαζι να χορεύουν κάτω απο τον ομορφο ουρανό τα μάτια τους έλαμπαν απο κάτι ανεξήγητο ο ένας κοίταζε τον άλλον με εναν μοναδικό τροπο.
<< πες μου ειζια ο παλιός Δημήτρης σου Ειπε ποτε οτι η καρδιά σου χτυπάει σαν τρελή για εκείνον;;;;..
<< δεν ηταν βρικόλακας δεν μπορούσε να ακούσει..
Τα φρύδια του ενώθηκαν γεμάτο απορία..
<< τι συνέβη Δημήτρη;;;
<< δεν χρειάζομαι αυτια βαμπίρ Όστε να καταλάβω τι νιώθεις είναι είναι...
<< τιιιιι;;; πες μου..
<< είναι ο τροπος που με κοιταζεις κάθε φορά που συναντιούνται τα βλέμμα τα μας είναι που κάθε φορά μου ξυπνάς μια βαθιά ηρεμία είναι που φαίνεσαι τόσο χαμένη στα όνειρα σου που φοβάμαι οτι αν σε ξυπνησω θα σε χάσω δεν ξέρω ποια αληθινά είσαι η τι θες απο εμένα δεν ξέρω γιατί με αγαπάς η γιατί το θέλω εγώ τόσο θέλω μονο να ξες πως οτι και αν γίνει πριγκίπισσα μου υπόσχομαι να σε σώσω ακόμα και από εμένα αν χρειαστεί...
