... Ο κυνηγός είχε κλειστεί στο μπάνιο βγάζοντας αίμα απο το στόμα του,και η ειζια αγκαλιάζοντας τον ήταν μαζι του,,,
Η Ντέμπορα είχε σπάσει σε χίλια μικρά κομάτια καθώς στο μυαλό της γύριζαν χίλιες σκέψεις, άκουγε την αγάπη της αδερφής της να πεθαίνει και τα λόγια του συν να γυρίζουν συνεχώς στο μυαλό της,κάθησε σαν παιδι στο έδαφος και κάλυψε με τα χέρια της το προσωπο της,
Έβαλε δυνατά κλάματα ,κλάματα απόγνωσης
<< ήρθε το τέλος ....
Σηκώθηκε πανω και άνοιξε την πόρτα του μπάνιου πιάνοντας τον κυνηγό και την ειζια απο τους ώμους.
<< πάμε εξω να πάρουμε αέρα,αν είναι να φύγετε, ας γίνει κοντά στην θάλασσα εκεί που ο αέρας είναι ελεύθερος.
Τα ματια της Ντέμπορας έπεσαν πάνω στην ειζια
Η οποία εγνεψε θετικά.
Μπήκαν και η τρεις σε μια άμαξα και πέρασαν βαθιά στο δάσος εκεί που ανοιγόταν μια πλατιά θάλασσα, η άμαξα σταμάτησε και η τρεις τους κατεβηκαν στον καθαρό αερα το καταπράσινο έδαφος και η μυρωδιές τον λουλουδιών σε έκαναν να χαμογελας ,τοτε η ειζια πρόσεξε κάτι απέναντι τους υπήρχε ενα δέντρο, η Ντέμπορα της Χαμογελασε,
<< σου θυμίζει κάτι αυτό ειζια?
<< αυτό? Αυτό είναι το δέντρο που ο ο.
Ο Δημήτρης κοίταξε θλιμμένα,
<< το δέντρο που εριξα το βέλος όταν σε πρώτο βρήκα.
Ενα ξαφνικό αεράκι σήκωσε το φόρεμα της ντεμπορας.
<< εδώ γνωρισες την αγάπη ήλιε μου
<< γιατί? Γιατί είμαστε εδώ.
Η Ντέμπορα τους Χαμογελασε.
<< για να πούμε αντίο ειζια ,
Τα δάκρυα έσταζαν απο τα ματια όλων τους,τοτε αλλη μια άμαξα σταθηκε απέναντι τους,η Αναστεζια με τον Σάββα,η οποίοι έτρεχαν καθώς η Αναστεζια έκλαιγε,
Αγκάλιασαν σφιχτά την ειζια
<< ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕΣ? ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΑΦΗΣΕΣ ΝΑ ΦΥΓΩ ΔΊΧΩΣ ΝΑ ΜΑΘΩ...
η ειζια κοίταξε την Ντέμπορα στα ματια
<< εσύ το ειπες ;
<< ναι αδερφη μου εγώ,το είπα,
Όλοι ηταν σε μια σειρα απέναντι απο την Ντέμπορα.
Η οποία είχε ενα θλιμμένο βλέμμα, ο συν ξεπρόβαλε απο το πουθενά και στάθηκε πίσω της, το χαμογελο της ντεμπορας γράφτηκε ξαφνικα στα χείλη της δίχως να τον δει,τον ένιωθε,
Όλοι ετοιμάστηκαν να τον σκοτώσουν όταν η Ντέμπορα έκανε γύρο του μια ασπίδα, γαλάζια σαν την θάλασσα που χαρη στην αγάπη της δεν έσπαγε,,
Πλησίασε της αδερφές της και αγκάλιασε την Αναστεζια,
<< εγώ σε φωναξα, ήθελα να είμαστε ξανά μαζι,σε αγαπώ πολυ Αναστεζια,εύχομαι το χαμογελο σου να μην σβήσει ποτε,ήσουν στο πλάι μου καιρό,θα χαρισω στον γιο σου την δυναμη του χαμογελου.
Ειπε και άγγιξε την κοιλιά της αναστεζιας,
Υστερα πήγε στον Σάββα,χαμογελώντας του,
<< η ιστορία τελειώνει, και σταθηκες σωστα δίπλα της,την αγαπησες στο τέλος Σάββα,
<< παντα θα το κάνω,
<< παντα Σάββα.
Σταθηκε μπροστά απο τον κυνηγό, πιάνοντας του το χερι.
<< ο παράδεισος είναι ωραίος ,είναι ήρεμος, ενα μέρος που δεν υπάρχει πόνος
Έσυρε τα πόδια της μπροστά απο την ειζια
<< σε λατρεύω, θα το θυμάσαι?
Η εζια δεν έβλεπε μέσα απο τα δάκρυα της.
<< θα το θυμαμαι,δεν μπορώ να σε ξεχάσω,
<< θα χαμογελας όπως σου έμαθα?
<< σου δίνω τον λογο μου.
<< θυμάσαι τι μου είχες πει?αυτός ο κόσμος δεν είναι για εμάς, είχες δικιο ο πόνος δεν μπορεί να ηρεμήσει, ζει μέσα μας,θες να ακολουθησεις την αγάπη σου και τώρα πρεπει να πούμε αντίο,αντίο ειζια,εύχομαι να μην πονάς, εεύχομαι να γελάς, μπορείς να γελάς?και να θυμάσαι θα είμαι παντα κοντά σου στης δύσκολες στιγμές σου παντα κοντά σας....
