İKRA -ASKIDA-

20.Bölüm

Umarım beğenirsiniz :) Keyifli okumalar :)

Allah'a emanet olun :)

Sabah ezanın okunmasına beş dakika kala gözlerimi araladım. Çarşafların yeni kokusu burnuma dolarken, şükrettim bir kez daha sabah namazını kılabileceğim için. Bacaklarımı yataktan sarkıtıp, gerinleşerek terliklerimi ayaklarıma geçirdim. Ardından ellerimle yataktan destek alıp, ayağa kalktım. Bir kaç gerinleşme hareketinden sonra odamın penceresini açıp, okunan ezanı huzurla dinledim. İstanbul'un boğaz manzarasına bakıp derince bir nefes aldım. Kapımın tıklanmasıyla başımı arkaya çevirdim.

"Berat?" Annemin naif ve o hoş sesi kulaklarıma dolarken o zor zamanları atlattığımız için tekrar şükrettim Allah'a.

"Gel anne." Kapımı yavaşça aralayıp, başını içeriye soktuğunda "Demek uyandın." diyerek gülümsedi. Çenemi kaşırken başımı aşağı yukarı sallayıp, esnedim.

"Hadi o zaman namaza." deyip güldüğünde "Tamam." deyip lavaboya yöneldim. Annem odamdan çıkarken, küçüklüğümüzden beri bizi her sabah namaza kaldırması hep hoşuma gitmişti. Eğer bir gün İnşallah bende evlenirsem, çocuklarımı tıpkı annemin yaptığı gibi her sabah namaza kaldıracağım.

Annemin gelin adayı bulma çabaları sürekli başarısız sonlandığı için (benim tarafımdan) evlenmem biraz zaman alacak gibiydi.

Düşüncelerimi beynimden temizleyip, musluğu açarken besmele çektim. Ardından abdestimi alıp, namazımı kıldım.

******************************************

Her sabah yaptığım gibi kahvaltıya kadar koşudaydım. Boğazın temiz havasını ciğerlerime çekip, son turumu gerçekleştiriyordum. Kapüşonun şapkasını biraz daha önüme çekip, yanımdan geçen bayanların beni görmemesini sağlamaya çalışıyordum. Yanımda birinin koştuğunu hissedince durmadım. Tempomu artırdım. O da temposunu artırmıştı.

"Her türlü peşini bırakmayacağım." Sesini duymam ile duraksamam bir olmuştu. Kafamı ona çevirip, yüzüne bakmadan "Sabah sabah dinden imandan çıkarma insanı." Dişlerim arasından tiksinirce konuşmam onu pekte memnun etmemiş gibi duruyordu.

"Keşke çıksan da yüzüme bir kere baksan." Bu kadın her defasında sinirlerimi oynatmayı çok iyi başarıyordu.

"Söylesene sende hiç mi edep yok?" Kıkırdaması kulaklarıma kadar gelirken, sabır çektim içimden.

"Ben böyleyim neden yalan yere seni tavlamak için edepli numarası yapayım ki?" İşte bu yüzden kimseye güvenemiyordum. Bir çok kız benim gözüme girmek için hep bunu yapıyordu. Tabi ben bunu anlıyordum. Anladığım içinde annemin bulduğu bütün kızları red ediyordum.

Yüzüme dokunan parmaklar ile düşüncelerimden sıyrıldım. Ellerini yüzümden iteleyip "Dokunma bana!" diyerek tısladım.

"Seni özlüyorum... Her gece rüyama giriyorsun Berat." Derin bir soluk alıp, sakin kalmaya çalıştım.

"Bak sana yaptığım onca şeyin hepsi babanın pisliklerine dahil olmaman içindi. Bunu en başında söyledim!" Telefonumun zil sesi ile söyleyeceği şeyleri yutmak zorunda kalmıştı. Cebimden çıkardığım telefonun ekranına bakıp, annem olduğunu görünce geciktiğimi fark ettim.

"Annen mi?" Bakışlarımı üzerine dikip "Bu seni ilgilendirmez." diyerek arkamı döndüm.

"Sonra görüşürüz." diye arkamdan bağırdığında, tekrar sabır çektim. Allah'ım ney ile sınıyorsun beni böyle?