Silently In Love (Completed)

Chapter 11: beside him

VOte.COmment.

Free to comment po!! 

Para po malaman ko kung kamusta ba ang story ko. kung panget ba, sobrang panget or napakapanget.. hahahahaha!! ehh daliih na po. kasi first time ko rin nman pong gumawa ng story, kaya I need your comment for the improvement of my story. Para macorrect ko po kung anong mali na nagagawa ko sa story ko. Lahat naman po tayo nagkakamali ehh.. hehehe! ^____^V

Dedicate ko nga po pala ito sa inyong lahat hahaha!

THANK YOU po sa pagreread. pagfan and pagadd ng story ko sa reading list nyo. Thank you. Thank you. :D

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ashley's POV

I tried to smile just to say I'm okay.

But, sh*t!

Everytime I do it, my tears are flowing. I'm not a good liar. I can't hide this feelings!

feelings of being hurt! and I can't no longer find a way to escape myself in this d*mn feelings!! TT____TT

"Wag mong piliting ngumiti kung hindi mo naman kaya."

napansin din nya sigurong nahihirapan akong ngumiti. Agad ko namang pinunasan ang mga luha kong patuloy sa pagtulo. "Mas masasaktan ka lang kung ipipilit mo ang isang bagay na alam mo sa sarili mong masasaktan ka lang."     this time, sya naman ang pumunas sa mga luha ko using his hand. "hindi ka dapat umiyak ng dahil sakanya" pagpapatuloy nya.

"p-pinagalitan *sniff k-kasi ako ni ma'am jen" pagsisinungaling ko.

Umayos na sya ng tayo.

Nakatingin lang sya sakin.

At ayan yung ayoko sakanya eh. He could easily knows if I'm saying the truth or not by just looking at me like that. Hmmmpph. -_______-

Iniwas na nya yung tingin nya at inilagay nya yung dalawang kamay nya sa may batok nya.

"Hindi mo na kelangang magsinungaling,dadami pa nyan kasalanan mo eh."

oh kitams, I told you. Alam na nya agad na nagsisinungaling ako.

"Matagal ko ng alam na may gusto ko kay Dainielle"

O___o

WHaat did he say??

paanong??

Parang nabingi ako sa sinabi nya. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Gusto kong ideny pero parang nawalan ako ng boses.

"Since nung 1styr pa yan diba? I know you well, Ash. Kahit hindi mo man sabihin, alam ko yun... Nararamdaman ko yun."

muling tumulo ang luha ko. Parang lalo akong nakaramdan ng kirot dito sa puso ko.

Bakit nga ba pati kay Vince, nagawa kong ilihim. Napakaselfish ko. T____T

tumayo ako at niyakap sya. At umiyak na ako ng tuluyan.

Siguro nga kelangan ko ng masasandalan ngayon. Hindi ko narin kasi kayang kimkimin itong sakit na nararamdaman ko.

Alam kong sya lang ang masasandalan ko ngayon.

"h-Hoy, chansing ka na naman ah.. magagalit na naman sayo nyan mga fans ko."

ehh??? @____@

Kung hindi lang ganito ang sitwasyon ko, sinipa ko na itong si Vince eh. -___-

"i-I d-don't care. *sniff. P-pagtatadyakan ko pa yang FANS mo eh! *sniff"

sabi ko habang patuloy parin ako sa pag-iyak.

Wala akong pakielam kung anong gusto nilang sabihin o isipin.

Ang tanging alam ko lang ngayon,

kelangan ko ng masasandalan.

He hug me tightly.

Ang sarap sa pakiramdam ng yakap nya.

Feeling ko, safe ako sa tabi nya.

Parang unti-unting gumagaan ang pakiramdan ko.

Parang unti-unting naghihilom ang sakit dito sa puso ko.

"hindi mo matutunan ang tunay na pagmamahal hangga't hindi mo natutunang masaktan."

"nasasabi mo lang yan dahil ikaw ang minamahal. Kayang-kaya mong pag-ibigin yung mga girls mo. *sniff"

"haha! Sana nga kaya nya rin akong mahalin katulad ng iba."

0___o

anong ibig nyang sabihin?

Napatinggin ako sa kanya.

Nakangiti lang sya.

Pero yung mga mata nya, parang ang lungkot-lungkot.

Parang anytime,may tutulo ng luha sa mga mata nya.

"Alam ko ang pakiramdam ng nagmamahal sa isang taong may mahal ng iba"

Akala ko kilalang-kilala ko na si Vince. Hindi pa pala. Marami pa pala akong hindi alam tungkol sa kanya. Napakaselfish ko. Napakamanhid ko para hindi malaman na nagmamahal din pala ang Bestfriend ko ng katulad sakin. Hindi ko man lang alam kung kelan sya nakasasaktan. Sarili ko lang lagi ang nasa isip ko.

pinatong nya yung baba nya sa may balikat ko. At hinigpitan nya lalo ang pagkakayakap sakin. Kaya ramdam na ramdam ko ang bawat paghinga nya.

Siguro,kelangan din nya ngayon ng masasandalan. Kelangan kong iparamdam din sa kanya na nandito ako para damayan sya.

"May mga pagkakataon na ikaw lang ang nagmamahal, ikaw lang ang nagbibigay, at ang mahirap pa dun, ikaw lang ang nasasaktan. Siguro nga ganun talaga kapag nagmamahal, hindi ka man nya mahalin, patuloy ka paring nagmamahal....Dahil hindi ka naman ngmamahal para mahalin ka pabalik di ba?.. Nagmamahal ka dahil alam mong dito ka masaya... Na minsan sa buhay mo alam mong sumaya ka dahil nagmahal ka."

oo nga nuh. tama sya. Kahit na alam kong nasasaktan ako,paulit-ulit pa rin nagmamahal. Dahil kahit papaano nakakaramdam itong puso ko ng kasiyahan. Nagkakaroon ng dahilan ang puso ko para tumibok ng malakas.

Kahit papaano pala, may matino rin pala akong maririnig kay Vince. ^_____^V

"Pero alam mo kung anong mas magandang gawin mo ngayon?"

Humiwalay na sya sa pagkakayakap sakin at muling pinunasan ang mga luha ko.

"Ano??"

pagtatanong ko habang nakahawak parin yung dalawang kamay nya sa pisngi ko.

"mag-suicide ka"

@_____@

*boogsh

"A-aarraaayy ko!! Pakshet!!"

sinuntok ko sya sa tyan. Pano kasi seryosong usapan kung anu-anong sinasabi. -_____-

"Grabeh ka talaga. Ang sama mo talaga sakin..!"

I smile at him.

Thank you Vince,

Thank you for being there at my side.

You've never fail to make me smile.

I feel being safe when I am with you.

"Sorry naman. Kung makapag-advice ka kasi ehh. Hahaha!"

Sana ikaw na lang siya.      

Sana ikaw na lang ang mahalin nitong puso ko.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

*to be continued :"">