Silently In Love (Completed)

Chapter 25: One thing

 paadd sa new fb account ko http://www.facebook.com/ceasy.sheen :")

 SHEMS! tignan nyo po yung gif. Oh my! nainlove na ako kay VINCE! ♥♥

Previously in SiL:

Nagkakamabutihan na sila Ashley at Daniel. Hinatid ni Daniel si Ashley sa bahay nila. Nang makaalis si Daniel, hindi inaasahan ni Ashley na andun pala si Vince na nasaksihan pa  yata ang paghatid ni Daniel kay Ashley. Halata kay Vince na hindi sya ok makitang masaya ang mahal nyang may kasamang iba. Pero hindi ito alam ni Ashley. Ang tanging alam lamang nya ay pagod si Vince dahil galing nga ito sa practice ng soccer.

-----------------------------------------------------

Kanina pa nya kasi ako hindi kinakausap.


Ni hindi nga nya ako nilalapitan simula pa kanina.



Hayst.

"Ashley,ok ka lang ba talaga?"

pagtatanong sa akin ni Khate.


Andito kami ngayon sa canteen. Uwian na kasi namin kaso hindi parin kami umuuwi dahil sa practice sa play.


"oo.ok lang ako"
sagot ko sakanya.

Pero,sa totoo lang hindi ako ok. Nabobother kasi ako. Hindi ko alam kung anong nangyayari kay Vince. Hindi ako sanay ng ganito, wala sya sa tabi ko. Parang namimiss ko ang presence nya.



  "Nagdadaydream ka na naman dyan Piglet"

napatingin naman ako sakanya. Hindi ko man lang namamalayan ang pagdating nya.

Pero parang nabuhayan ako ng marinig ko ang boses nya. Bahagya nyang pinisil ang pisngi ko at saka umupo sa tabi ko.

"Tse! Ewan ko sayo! At bakit ka nandito?! Alis ka nga!"

pagtataray ko sakanya.

"hindi naman ikaw ang pinunta ko dito,si Khate. Hello Khate!"
bati nya kay Khate.

"Hi!"
nahihiyang sabi ni Khate.


FINE! Eh di,hindi na! Ipamukha ba naman talaga sakin na assuming ako! PSH!


Hindi ko na sila pinansin. Nag-uusap sila about sa music na,hay ewan! Sori naman,hindi ako makarelate eh. Kung sana KPOP yan.

 
Kinain ko nalang yung sandwhich ko.

Bakit? Hindi ba pwedeng maging busy ako?! Busy ako sa pagkain,kaya wag nyo rin akong istorbohin. Hmmmpph!



"nanahimik yung isa dyan oh, miss na miss ko pa man din kaya nga ako pumunta dito"
sabi nya, sabay akbay at pisil sa ilong ko.

"aray! Tigilan mo nga yan! Kumakain ako eh!"
angal ko sakanya. Kanina lang sabi nya si Khate ang pinunta nya. Napahiya pa tuloy ako ng kaunti.


"oh?bakit sandwhich lang kinakain mo? Diet ka na nyan?"
pagtatanong nya.

tinanggal na nya pagkakaakbay nya sa akin.

"so? Eh bakit ikaw hindi kumakain?"

"eh hindi mo kasi ako inaalok"

"kelangan pa kitang alukin para kumain?" “Oo naman! Hihingi nga ako ng pagkain sayo eh, pakagat nga!"


sabi nya at aktong kakagat sa sandwhich ko kaya naman napaatras ako sa kinauupuan ko at inalayo ko yung pagkain ko.


"AYAW! Bumili ka ng sayo!"

"ang damot naman nito kahit isang kagat lang ihh!"
pagtatampo nya. Parang bata talaga. Nakapout pa sya at nagpuppy eyes look. Ahahaha! Kyooot!

"NO WAY! magkavirus pa ako!"

eeee.kapag kumagat sya tapos....... p-para narin kaming nag----- d-diba ano..... indirect k-ki----ssi-ng....

NO! NO! Yung isip mo Ashley! BAD!!


"ganyan ka naman eh. Hayst! Ok lang sayo kahit mamatay ako sa sobrang gutom"

pagkasabi nya nun ay agad nyang sinubsob mukha nya sa may lamesa.


"Ashley, bigyan mo na kaya. Kawawa naman kasi."
sabi naman sakin ni Khate.


Hala! Bakit? Anong ginawa ko? Nagiinarte lang naman yan iih.


Umiling lang ako kay Khate para sabihing ayoko.