Chapter 5: Torpe at Manhid

6.2K 108 13
                                        

Vince's POV



Ayan na naman siya. Nakatingin kay Daniel.
Psh.=__=


bakit ayaw pa niyang aminin sa akin, eh halata namang may gusto siya dyan sa lalaking yan! Tss! Nakakainis!


Ayoko siyang nakikitang ganyan. Ayoko siyang nakikitang nasasaktan.



Lumapit na ko sakanya.



psh.tignan mo talaga itong babaeng ito,napakaMANHID talaga!


Tumutulo na yung ice cream sa kamay niya hindi parin niya napapansin.







“nakakatunaw pala yung liwanag.” yun na lang nasabi ko.







sana naman marealized mo. Parang liwanag sya sayo na unti-unti kang tinutunaw.




Pa'no ba naman kasi kahit nasa malayo siya nakatitig ka parin. Kahit na nasasaktan ka,pinagmamasdan mo pa rin siya.


Hindi mo man lang napapansin na meron ding pagmamahal na nasasayang.


Andito nga ako sa tabi mo pero hindi mo naman ako mapansin.


Sana minsan subukan mong lumingon, hindi yung lagi ka nalang nakatingin sa harap.

"Hindi kaya----SHOCKS! natunaw ang ice cream ko!"

Kanina pa tunaw. Tch. Manhid kasi. Pati icecream hindi naramdaman?!

''sayang tuloy"


OO!talagang sayang.SAYANG ANG PAGMAMAHAL KO SAYO!


"B samahan mo nga ko, maghuhugas lang ako ng kamay"

tinignan ko lang siya.
Nakangiti na parang ok lang sya.


Napahinga ako ng malalim.



Kung hindi lang talaga kita mahal, kanina pa kita iniwan.


"psh.tara na nga!" 




Nakasunod lang ako sa kanya. Pinagmasmasdan ko sya habang naglalakad.

Bakit ganun? Simula kanina parang ang tamlay nya.


Masyado na ba siyang nasasaktan dahil kay Daniel?

Andito naman kasi ako. Bakit hindi mo ko kayang mahalin?
Bakit hindi pwedeng maging tayo?




Tahimik lang kami pareho hanggang makarating sa may hand wash. Hindi ko maiwasang pagmasdan siya habang naghuhugas ng mga kamay.





Hanggang bestfriend lang ba talaga ang turing mo sa akin?









"B!! Ahahahaha! Bleh. "

Natauhan naman ako ng may naramdaman kong tubig sa mukha ko.



Psh! Basain ba naman ako.

Napakaisip bata talaga nito -_____-


Ang sarap niyang pagmasdang nakangiti. Parang walang lungkot na nararamdaman.


"aba.yan ang gusto mo ah.eto sayo!"


Binuksan ko yung faucet at saka binasa siya.

Nagbasahan lang kami.
Hindi namin pinapansin ang mga students na nakatingin samin.



Tawanan lang kami ng tawanan habang patuloy sa paglalaro ng tubig.



Parang may sarili kaming mundo.



Ganito kami kapag magkasama.


Lagi akong masaya kapag kasama siya.



Sana palagi na lang ganito....


"ahahaha! Stop!Wait lang! ayoko na B! Talo na ko! basang-basa na tayo.Ahahaha!"


Sigaw nya habang pinanghahaharang ang mga kamay nya sa mukha nya.
Akala mo naman hindi sya mababasa sa lagay na yan. Haha!


Napatingin naman ako sa mga damit namin.

Ngayon ko lang napansin na basang-basa na pala kami.


"hahaha!oo nga B. Tara na nga, magpalit na tayo ng damit. Basang-basa na damit natin"
lumapit ako sa kanya at hinawakan ang isa niyang kamay para sabay kaming maglakad.


Chancing ba? Haha!.ganun talaga. Sanay na rin naman kaming magkaholding hands kaya normal nalang yan para sa amin.


"ayy B! wala akong extrang tshirt na dala"

Pigil nya sa akin kaya naman napahinto ako sa paglalakad at napalingon sakanya.


Nakapout pa sya ngayon at yung mga mata nya parang kawawang bata. Ahaha! cute nya talaga. Ay hindi! Maganda pala. Haha! 





"may isa pa kong extrang tshirt dun.gamitin mo muna"
sabi ko sakanya. Hindi kasi natuloy practice game namin sa soccer kahapon kaya may dalawa pa akong tshirt sa locker ko.


"o cge B!.tara na baka magbell na!"

mabilis nyang sabi at sabay hila sa akin.

Silently In Love (Completed)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon