Lise

Bölüm 3

Kim sae-ron en önde oturuyordu ve ben en arkada. Baekhyun bugün geldiğimde dünkü gibi uyumuyordu ve sınıftaki herkesle konuşuyor, gülüp duruyordu. Yanımda geldiğimde uyuyor şekilde gördüğüm sıkıcı sıra arkadaşıma baktım. Kris... Yine uyuyordu işte. Acaba gece ne yapıyordu?

Baekhyun ile göz göze geldiğimizde yutkundum. Cidden çok yakışıklıydı ve sınıftaki tüm kızların onun için çırpındığını görebiliyordum. Gülen gözleriyle bana baktı ve üzerime dikilen gözlerle başımı pencereye çevirdim.

"Merhaba Kim Yoo Jung. Dünkü tanışmamız biraz kötü oldu ha? Ben Byun Baekhyun. Sınıf başkanı, okul başkanı ve temsilciyim. Yani tüm iyi özelliklere sahibim. Yakışıklı ve oldukça popülerim."

Kendini tanıtış şekliyle gülmeme engel olamamıştım.

"Memnun oldum Byun Baekhyun."

"Umarım iyi anlaşırız. Seninle arkadaş olmayı çok isterdim."

"İyi anlaşacağımızdan şüphem yok. Bende çok isterim arkadaş olmayı."

Bana gülümsedi ve sıranın üzerinde duran ellerime dokundu destek olmak istercesine ve uyuyan Kris'e bir bakış atıp, sırasına geçti.

Öğretmen sınıfa girdiğinde Kris ilk defa uyanmıştı ve pür dikkat öğretmenin tahtaya yazdığı çirkin matematik problemlerine bakıyordu.

"Bu dersi seviyorsun galiba? " dedim Kris'e fısıldayarak.

Kısa bir anlığına bana bakıp,tekrar tahtaya çevirdi bakışlarını.

"Hayır. Nefret ederim."

Soğuk şey...

"O zaman neden dinliyorsun peki?"

Oflayarak bana baktı.

"Nefret ediyorum demek, dinlemek zorunda olduğum gerçeğini değiştirmez öyle değil mi?"

Şaşkınca ona baktım. Gözleri cidden koyu ve güzel bir tonda parlıyordu. Ağız yapısı,dolgun dudaklarını ortaya çıkarıyor ve sivri çene hattı dikkat çekiciydi. Uzun boyu,ince vücudu... Kesinlikle o da mükemmeldi.

"Doğru. Haklısın." dedim.
"Peki en sevdiğin ders ne?"

Kaşlarını çattı.

"Cidden benimle arkadaş olmak mı istiyorsun?"

Başımla onu onayladım. Yalnızdı... Tıpkı benim gibi. Onunla iyi anlaşmak,arkadaş olmak fena olmazdı.

"Peki buna katlanabilir misin? Sınıftan soyutlanmaya?"

İstemsizce gözlerimi kırpıştırdım. Ne kadar onunla arkadaş olmak istesemde daha yeni girdiğim bu ortamdan soyutlanmaya katlanabilir miydim?

Kris'i düşündüm. Onun sadece bir kişiye ihtiyacı vardı. Hiçbir zaman yanında olmayan, bir arkadaşa. Belki o zaman sınıfla kaynaşır ve sevilirdi. Kendini iyi hissederdi.

"Evet." dedim yutkunarak. Ama emindim kendimden. Yutkunmam şu an tam gözlerimin içine bakmasından kaynaklanıyordu.

"Sanırım soyutlanmaya hazırım."

Söylediklerimden sonra yine tüm bakışların üzerimde olduğunu hissettim. Öğretmen çoktan sınıftan çıkmıştı ve oluşan sessizlikte benim sözlerim yankılanmıştı.

Baekhyun'u başucumda görünce ona baktım. Kris ile birbirlerine öldürüecesine bakmaları beni rahatsız ediyordu ve tüm sınıf bizi izliyordu. En önde oturan sae-ron a baktım. Başıyla hayır yapıyordu.

"Kris. Sana ondan uzak dur demiştim."

Baekhyun sinirle Kris'e tısladığında ortam daha fazla gerilmişti.

"Sana defolmanı söylemekten bıktım Baekhyun."

"Seninle arkadaş olamaz! Onu kendi yanına çekemezsin."

"Neden? Neden yapamam?"

"Çünkü..." Baekhyun yutkundu. Ne söyleyecekti? Nedeni neydi?

"Çünkü biliyorsun. Olmaz."

Kris küçük bir kahkaha patlamıştı.

"Sorumlusu ben değilim Baekhyun."

Baekhyun tekrar yutkundu ve güzel ellerini yumruk yaptı. Kris'in​gözündeki hayal kırıklığı okunur cinstendi.

"Sensin! Her şeyin sorumlusu sensin."

"Değilim. Ben değilim. Asıl sensin. Her şeye sahip olan sensin. Sen herkesin sevgisine sahipsin... Baekhyun... Elimde sadece herkesin nefreti var. Neye sahibim ben?"

Kris'in sözleriyle dudaklarımı birbirine bastırdım. Nefreti tadan bir kişiliktim. Üvey annem benden ölesiye nefret ediyordu. Babam ise nefret etmeye başlamıştı.

"Yeter." diyerek Baekhyun'un başka bir şey demesine izin vermeden ayağa kalkmıştım.

"Kim ne derse desin, ya da kim beni soyutlarsa soyutlasın. Kris ile arkadaş olmak istiyorum. Hepinizle arkadaş olmak istiyorum. Baekhyun? Hepinizle arkadaş olsam olmaz mı?"

Bana bakmak yerine hala Kris 'e bakıyordu Baekhyun.

"Sen...Sen ona sahipsin. Her şeye..."