Gevallen voor mijn vijand..

Sisterlove..

Ik ben weer verdwaald in mijn gedachten, wanneer mijn zus mijn kamer binnenkomt. 

Zij: Wat is er?
Ik: Niets, waarom?
Zij: Je bent echt in je eigen wereld.. Haroen zeker?
Ik: Uhu...
Zij: Pff.. Ik mis hem ook!

Ja, mijn zusje kende hem ook. Ze kende hem heel goed zelfs, hij beschouwde haar als zijn kleine zusje. En hij was haar grote broer, de broer die ze nooit heeft gehad. Hij zorgde echt voor haar en probeerde haar altijd op het rechte pad te houden, allé op zijn manier dan haha..

Zij: Weet je nog toen hij kwaad was op mij? Hij had echt geroepen tegen mij?
Ik: Hahaha.. Waarom was dat nu weer?

Ze vertelt mij haar flashback:

**Flashback Lilsis**

Ik was in mijn kamer met onze jongste zus, ik was op mijn FB en had net een nieuwe foto geplaatst met ons nicht op de trouw van ons neef. Ik voelde mij te knap! Ik had een prachtig kleedje aan en had mij geschminkt en had zelfs een valse piercing geplakt. Iedereen vond mijn foto super mooi en gaf complimenten.. Allé bijna iedereen..

Ik antwoordde op hun complimenten wanneer ik een nieuwe melding kreeg. Een nieuw commentaar werd op mijn foto gezet.. Ik ben dan snel gaan kijken!

Nieuw commentaar:
"Ewa ik zie dat we groot worden.. Een piercing en al.. Tfelesti yek (je bent het verkeerde pad opgegaan)"

Ik had dan geantwoord:
"Totaal niet haha... Een piercing is gewoon te mooi!

De rest verliep via privé bericht haha.. Haroen was totaal niet blij met de piercing, hij heeft mij dat echt duidelijk gemaakt en het bleef niet eens bij mij. Ik sprak hem nog aan wanneer ik je hoorde praten in je kamer..

Mina: Haha.. Volg je mijn kleine zus ofzo?
Hij: ....
Mina: Maar nee, dat is een valse! Denk je nu echt dat mij ouders haar zouden laten? Je bent ziek!
Hij: ...
Mina: Haha, je bent echt gestoord!

Ik stapte dus je kamer binnen..

Ik: Wie is dat?
Jij: Haroen haha, hij heeft je foto niet graag..
Ik: Ja, hij heeft het al gezegd!
Jij: Hij is ziek... Laat hem gewoon praten!
Haroen: ...
Jij: Jaa jaa, het is goed! Wij trekken het ons wel aan.. We luisteren, hé
Ik: Jaa...
Haroen: ...
Jij: Hij heeft gezegd ' voilaa, nu heb ik je graag' Allé ik ga je laten, Haroen.
Ik: Haha... Je hebt echt een rare beste vriend!
Jij: Ik weet het, ik weet het.

**Einde Flashback**

We lachen zo hard dat we buikpijn hebben. Het is schattig dat mijn zus ook de leegte voelt. Ze probeert me altijd goed te laten voelen, ook al is het de laatste tijd vrij moeilijk. Eigenlijk probeert heel mijn familie dat, ze proberen me een  goed voelen te geven door verhalen te vertellen over de goed en leuke tijden met hem. Want ja, iedereen kende hem, hij was eigenlijk lid van ons gezinnetje al besefte hij dat misschien niet en al wilde ik het misschien niet meer.

De rest van de avond, zit ik in mijn kamertje. Ik bekijk oude foto's van op school. Ik babbel over alles en nog wat met mijn zusje!

"Konden we maar de foto's nemen en er terug naartoe gaan.. Ik denk dat ik nooit naar de toekomst zou willen gaan"

Ik zit midden in een discussie met mijn zus over HAAR beste vriend, wanneer ik een sms krijg.. 

Guess who?

<3 <3 <3