My Billionaire Kidnapper

Chapter 24

LEILA'S POV

I can feel the chills everytime the ocean breeze touches my skin. I can hear the sound of the wave very clearly. I'm sitting here at the bungalow near the ocean side. Pababa na naman ang araw. Another day without him. It's been a month since the last day I saw him. A month of carrying this guilt inside of me. Hindi ko alam kung pinagsisisihan ko ba yung mga sinabi ko sa kanya or it was a good thing, atleast for me so he can leave me alone and yet i'm bothered.

It's already 7pm, no signs of him again. Simula ng umalis sya araw araw akong naghihintay dito sa bungalow na baka dumating sya. I've been spending my whole day here at the bungalow everyday while reading books, I always tell manang na gustong gusto ko ng umuwi even though that's not the real reason. Minsan ay dadalhan nalang ako ni Manang ng pagkain. Minsan sinasamahan ako ni Dario at ni Akira. Minsan nililibot ko nalang yung island pero syempre hindi ko kayang libutin lahat. Manang told me the truth. It won't make sense kung itatago nya pa sakin since wala naman akong pag asang makaalis dito hanggat hindi pa bumabalik si Matt. Kaya pala noong unang araw ko dito hindi ko mahanap ang labasan, yun pala wala talagang labasan.

"Leila gabi na halina kayo sa loob ng bahay sabi ni nanay handa na raw po yung hapunan nyo.." Dario said. I sighed.

"Sige susunod na ako." I said.

Umupo sya sa buhangin at huminga ng malalim.

"Anung ginagawa mo?" I asked.

"Sasamahan kita, delekado dito sa labas at mukang ayaw mo pang pumasok." sabi nya habang nakatingin sa dagat.

"Huh..eh tayo lang naman ang tao dito sa isla hindi ba?" napailing kong sabi sa kanya.

"May aswang kaya dito sa isla." biro nya.

"Sira ka talaga!"

Dario turned out to be a good friend of mine. After all that had happened, lagi silang nandyan ni manang para sa akin hindi nila ako pinapabayaan. I'm still glad that I have good people with me despite of my situation. Pumasok na ako sa loob medyo nilalamig narin ako. Simula ng umalis sa bahay si Matt, kasabay na lagi naming kumain si Dario. Mukang lagi silang kumakain dito ng sabay at kapag tuwing darating si Matt dito, saka aalis si Dario.

Umupo na kami sa lamesa para kumain. Nagluto si Manang Lory ng bicol express. Wala na ata talagang tatalo sa luto ni manang.

"Oh iho bukas huwag mong kakalimutan kunin yung saging sa looban namunga na siguro iyon, para maigawa ko naman si Leila ng turon."

"Wow turon!" ang tagal o ng hindi nakakainn ng turon nalala q kami ni Nia mahilig kaming kumain ng kalye food kaliwa't kanan.

"Manang pwede ba akong sumama kay Dario bukas?" tanong ko kay Manang. Gusto ko rin makita ang looban medyo nabobored na ako sa dagat eh.

"Ah eh oo naman iha ay basta magiingat kayo doon ha, Dario ikaw na bahala kay Mam Leila mo ha." ngusong sabi ni manang kay Dario at tumungo naman ito habang sumusubo ng pagkain.

I sighed. Bigla akong nalungkot. I miss him.

I don't know exactly who or which...