Confession ng Isang Single

Chapter 6

"Pasensya na faith di kita masamahan sa pagpili nang damit, aalis kasi ako pagkatapos ng concert pupunta akong cebu"

"ANO!!!!!!!!!" Sigaw niya

Kausap ko lang siya sa cellphone... Paano niyaya niya akong tulungan siyang maghanap ng damit... Sa oras na papalapit yung araw ng kasal niya, lalo na akong nahihirapan, gusto ko muna magbakasyon, kahit dalawa isa, basta medyo malayo muna, para makapag muni, at makapag meditate malay mo diba pag ka uwi ko may maiuwi din akong pogi galing cebu...oha!!!

"Sinabihan kasi ako ni sir raf alam mo namang hindi ako maka hindi kasi minsan lang huminge ng pabor yung tao" paliwanag ko

"Sige na nga.... Basta pasalubong ko ha! Pagbalik mo na... Tsaka mo ko tulungan.. Pwede ba yun??" Sabi niya

"Sige basta asikasuhin mo munanung iba pang kailangan... Baka mga linggo nadidito na ako, di naman ako malayo ee"

"Sige sige...magiingat ka ha! At goodluck sa tugtog mo mamaya"

"Thanks faith bye.."

...napabuntong hininga na naman...konting oras pa, magstastart na yung concert..

Nagtext sa akin ung einekleine ... Wala na akong estudyante kaya naman pahinga muna ako... Kya medyo nakatuon muna ako sa mga tugtog.. At mga iba pang performance... Paano kasi patapos na rin ang summer pasukan na nila kaya naman stop muna sa lessons...

"Echicko!" Tawag sa akin ni tanya... Start na nang concert...

--------------- playing symphony no.40 kv 550 1. Molto allegro

--------------playing symphony no.40 kv 550 2. Andante

----------------playing symphony no.40 kv 550 3 menuetto

------------- playing symphony no. 40 kv 550 4 allegro assai(note: lahat po ito ay mozart composition)

*clap* *clap* *clap*

Nag standing ovasion ang mga tao dito, magaling naman talaga si maestro, di ko alam ang pangalan niya ee, nakasanayan na namin siyang tawagin na maestro... Tapos ayun nag bow siya, tapos turo sa amin, tapos nag bow din kaming lahat...

Tapos namatay na ang mga ilaw, at kanya kanyang exit na... Ayun, lumabas kami sa lobby at ang daming tao dun, may mga bigating tao ang nanduduon mga mayayaman, at nagpapicture kay maestro.. Ung iba sa concert master at yung iba sa mga iba ding tumugtog.. Siyempre may nagpa picture din sa akin, ganito ang nangyayari, parang celebrity lang.. Madaming ngpapapicture..

"Miss? Kayo po ba si echicko mendez?" Tanong sa akin ni kuya... Na di ko kilala parang driver nang kung anu mang pamilya.."a ee opo..kayo po ba ung susundo sa akin?" Tapos ngumiti siya... Ay confirmed... Taray ng ngipin ni kuya perfect teeth, at medyo moreno...

Kinuha niya yung violin ko at ang mga gamit ko prepared ee, sabi kasi susunduin daw ako dito..

Tapos sinabi niyang sundan ko daw siya, kaya naman sinunod ko, nagpaalam naman ako kanila eleya, at kay maestro, after ng concert may 1 week din kaming rest days...

Sumakay kami sa isang maitim na kotse, at malay ko kung anong brand kasi di ako magaling dun..

Tahamik sa kotse, tinitingnan lang ako ni kuya driver, ayaw mag salita kaya, fineeee..

Matapos ang mga isang oras nasa airport na kami, inabot ni kuya driver yung ticket...

Pumasok na ako sa airport... Boarding pass , at kung ano ano pang ek ek... Hanggang sa hinihintay ko na lang ung flight ko...

Grbe kinakabahan na naman ako, takot kasi ako sa eroplano, medyo may mga di ako magandang karanasan sa eroplano kaya naman medyo medyo.. Nakaka trauma,,,

........flight 567 to cebu please proceed to gate 7

Palabas na ako ng gate7 at ayun sumakay na sa eroplano, ang taray nga ee business class pa... Umupo na ako sa upuan ko.. Wala pa nga akong katabi e, tumingin na lang ako sa bintana kapag kasi ganitong sumasakay ako, di ko na napapansin yung mga katabi ko...

Hanggang sa naramdaman ko nang may umupo, nakikita ko sa peripheral vision ko na lalaki itong katabi ko,...

Nag take off na yung eroplano... After mawala nung seat belt sign nilagay ko ung earphones ko sa tenga ko... Medyo 45 minuets ung biyahe hanggang cebu... Napapikit ako ng konti dahil sa tugtog, yung katabi ko ata nagbabasa ng magazine...

Konting oras pa parang, yumayanig ung eroplano

"We are currentky experiencing turbulence please fasten your seatbelts"

Medyo kinakabahan ako... Hinga malalim..

Tapos nagsalita na naman si kuya pilot.. "We might experience difficulty in landing please, hold on to your seats, and stay calm.."

Yumayanig na naman yung eroplano... Kinakabahan ako...napapikit ako ng konti..

Bakiiiiiiiiiit ba ganitoooooooooo!!!!!!!!! Ang malas ko!!!!!!

--------------

Pasensya na medyo mabagal yung takbo ng story!!

Sana po nagugustuhan niyo kahit papaano :)

May isa pa po akong update :)) maraming salamat sa mga nagbabasa :)

Vote like share coomment po :)))

F.