300 Days with the Dead

Chapter 37

Xian's POV

"Okay na ba si Kathyrn? Gising na ba?" Tanong ni Nash.

Umiling nalamang si Daniel. Malakas ang tama niya sa kaniya nung huli, sa sobrang lakas ng tama hanggang ngayon hindi pa nagigising.

Flashback

Magulo, maingay, totoong laban. Hindi sa mga halimaw pero sa kapwa tao. Ang alam ko lang ay ang plan B. 

Tuluyang patayin si Doktora Kristina. 

Akala ko ay magtatagumpay na kami pero hindi, ang mga group ni Daniel na akala namin mapagkakatiwalaan dahil sabi ni Daniel ay puno nanggalit ang grupong iyon, subalit kami ang nabiktima, kami ang na baliktad. 

Malapit na sana na injectionan ni Kathryn si Doktora pero nabigo ito dahil pinupok ito ng malakas sa ulo, hndi basta bastang ang paghampas sa ulo niya ay siya ang nainjectionan ito na pang patulog, nakakaibang pampatulog mabuti nlng at hindi yung lason na makakapatay kay Doktora Kristina.

"Ahhhh" Sigaw  ni Kim,mula sa speaker dito sa opisina ni Doktora. dahil masama ang pakiramdam niya. Tumahimik ang lahat. Tumigil ang lahat. Pinatigil ni Doktora ang lahat at pinakulong kami agad, subalit nanlaban si Alexa at Liza kaya napuruhan sila ng mga bugbog at tama ng baril sa paa ni Liza. 

"ikulong niyo sila!" Utos ni Doktora. 

"Magpasalamat kayo at may malasakit pa rin ako dahil sa anak mo." Pagkasabi niya ng anak niya ay tumingin siya sa akin. Hindi ko alam kung makokonsensya ako or what. 

Kaninang galit na galit at halatang buking na siya ang may pakana at nagpaparami nitong H-virus,  is she a bipolar or something.

"Anak, sumama ka na sa akin. " Sabi ni Doktora.

"Hinding-hindi ako sasama sa nanay kong demonyo. MAMATAY TAO KA!" sigaw ni Liza.

End of Flashback

Isang linggo na rin nakalipas matapos manganak si Kim, nung araw kung saan ay nasa gitna na kami ng laban, kaya heto kami nakulong sa bahay, nakalock lahat ng pinto at bintana. 

Hindi ko pa rin alam bat kami niligtas ni Doktora. 

HIndi ko alam pagkatapos na nangyari ay may malasakit pa rin siya sa ami, dahil ba sa aking anak na may dalang swerte o dahil may balak siya sa amin. 

Malaki ang galit sa amin ni Doktora Kristina , pero mas galit pa rin ako kay Tito Angelo. Hindi ko alam kahit naka kulong na kami ay inaalagan pa rin kami. 

Masasarap na pagkain, kailangan ng anak ko, pangagailangan ni Kathryn. 

"Liza." Tawag ni Daniel sa kaniya. Seryoso ang kaniyang mukha pa lapit sa kaniya. 

"Nagtataka pa rin ako eh, hindi ko maintindihan ang mga nangyayari." Gulong-gulo na siguro ang utak ni Daniel sa hindi maintindihan na pangyayari.

"Like ang bait bait niya ngayon kahit alam na nating siya ang may pakana ng lahat ng ito. Gusto na niya tayo patayin pero bat ganun..." sabi ni Daniel na hawak na niya ulo niya sa kakaisip.

"Naloloka na ako. Liza, pakiexplain." Sabi ni Daniel. 

May narinig kaming wangwang sa labas kaya napasilip ako sa bintana. Hindi ko pa rin maintindihan sa mga nangyayari. 

Biglang nag ON yung TV. 

"This is an emergency message, everyone should go to your shelter, every door and windows will be locked within in 20 seconds." Sabi ng boses babae na robot. 

"Duh, we are already locked. Stupid." Malditang salita ni Alexa.

"Somethings weird guys. Akyat kayo dito, dali..."Sabi ni Nash.

Dali-dali kaming umakyat at halos lahat pala ng mga tao ay nakatingin sa mga kanilang mga bintana. 

Isang babae na kinakaladkad sa gitna ng daanan. Punit-punit ang damit at puro sukat at gasgas. 

Tinali ito sa gitna at  kinakawawa. Hindi na halos ma mukhaan ang babae, I guess she is around 50's na. 

Kanina pang titig na titig si Nash, mukhang inaalam niya yung mukha ng babae.   

"Is that..." Hindi na tuloy ang sasabihin ni Nash nangunahan siya magsalita ni Alexa

"Mooooommm!" Sigaw ni Alexa.

---

Sorry kung bitin at hindi nakapag update kahapon, walang internet huhu. Sorry again.