"ငါ့မွာေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ျပန္လာရတာ မင္းကေဆးရံုမွာေတာင္ လာသာယာေနတာလား ဟမ္"
"မဟုဘူး ဆက္ ငါ့ကို မစြပ္စြဲနဲ႔ "
"ငါ့ကို အခုျပန္ေအာ္ေနတာလား"
သူေျပာရက္လိုက္တာ သူလာေနၿပီဆိုထဲက ေမ်ွာ္ေနရတာကို အခုေတာ့...
"ငါေအာ္တာမဟုဘူး ဆက္ ငါ႐ွင္းျပေနတာ ငါေဆးရံုတက္ေနရတာ အမွန္ပဲ အာ့မိန္းကေလးက သူ႔ဘာသာ လာတာ ငါေခၚထားတာ မဟုတ္ဘူး "
႐ွင္းေျပာတာနားေထာင္ၿပီးတာနဲ႔ အၾကည့္ေတကို အာ့မိန္းမ ဆီကိုေျပာင္းလိုက္တယ္။
"ဆက္ဧကရာဇ္ ဆိုတာ နင္လား ထင္သေလာက္လဲ နင့္ပံုစံက ေၾကာက္စရာမေကာင္းပါဘူး"
"နင္ေၾကာက္တာ မေၾကာက္တာေတ ငါစိတ္မ၀င္စားဘူး အခုခ်က္ခ်င္း ဒီအခန္းထဲက ထြက္သြား နင့္မ်က္ႏွာကို မျမင္ခ်င္ဘူး"
"နင္ ႏွင္စရာမလိုပါဘူး ငါသြားမွာပါ ေျသာ္ နင္ေျပာလို႔ သြားတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ႐ွင္း ကို ကတိေပးထားလို႔"
မ်က္ႏွာထိမ်က္ႏွာထားနဲ႔ ေျပာေနတဲ့ အာ့မိန္းမ ပံုစံက အလြန္ကို အျမင္ကတ္စရာေကာင္းေနတယ္ ဘာတဲ့ ေခၚလိုက္တာကို ႐ွင္း ဟုသလား ဆက္ဧကရာဇ္ ေဒါသေတက အလြန္အကၽြံ ေတထြက္ေနၿပီ..
"နင္ သူ႔ကို အာ့လိုေခၚစရာ မလိုဘူး ေနာက္လဲ သူဆီလာစရာ မလိုဘူး ထြက္သြား "
"အာ့တာ ငါ့ကိစၥပါ"
အာ့မိန္းမ အခန္းထဲက ထြက္သြား ၿပီးတာနဲ႔ တံခါးကို log ခ်လိုက္တယ္...
"အာ့မိန္းမ ဒီကို ဘယ္လိုေရာက္လာလဲ ငါမသိဘူး သိလဲမသိခ်င္ဘူး မင္းနဲ႔ဘာေတေျပာေနမွန္းလဲ ငါမသိဘူး သိလဲမသိခ်င္ေတာ့ဘူး ဒါေပမဲ့ မင္းကို ခ်စ္တယ္ လို႔ အ႐ွက္မရိွသူေျပာတာကို ငါၾကားလိုက္တယ္ မင္း ဘာလို႔ မျငင္းတာလဲ ဟမ္ ႀကိဳက္ေနလား အာ့မိန္းမ ကို မင္းႀကိဳက္ေနလား"
သူ႔အက်ီေကာ္လံစကိုဆြဲရင္း အတင္းအက်ပ္ေတေမးေနမိတယ္..
VOUS LISEZ
SERVANT
Roman d'amourမင်းငယ်ငယ်ထဲကပြောလာခဲ့သလိုပဲ.... ငါကမင်းတစ်ယောက်ထဲအတွက်ပဲ.... အစေခံတစ်ယောက်ဖြစ်ပါရစေ..... Poster by-Colourful Craft Light
