ZÜPPE

BULUŞMA

Resim: Emre

Arkadaşlar öncelikle hepinizi çok seviyorum. Bu bölümün şarkısı Barış AKARSU- Islak Islak ve Barış AKARSU- Unutamadım.

Savaşsız bir dünyadaki teremiz bir su gibi Barış AKARSU..

Rahmetle anıyoruz...

Diğer elimi de Emre'nin elinin üstüne koydum. Kalbimde acayip bir huzur vardı. Uykuma kaldığım yerden devam ettim.

.... ....

Uyandığımda yanımda Emre'yi göremedim. Bir kaç dakika sonra zil çaldı ve bir sürü öğrenci sesi. Saate bakmamla çıkış saatinin geldiğini anladım. Ne kadar da çok uyumuştum böyle. Üzerimdeki titreme hala geçmemişti.

Tam revirden çıkıcakken yanıma Aleyna geldi.

"Nehir iyi misin?"

"İyiyim ya"

"Aslında ben gelecektim ama Emre yanında olduğunu söyledi. Sen gerçekten iyi olduğuna emin misin?"

Revirden çıkmamala herkesin bakışlarını bana kenetlemesi bir oldu. Kızlar bana ölümcül bakıyordu. Sorun neydi Allah aşkına?

Tedirgince "Aleyna bir sorun mu var? Neden böyle bakıyorlar?" dedim.

Aleyna sadece sırıttı...

.....

aradan bir kaç gün geçmişti. Neyseki eski sağlığıma kavuşabilmiştim.

Ders çıkışı Emre'nin söylediği dans salonuna gittim. İçeri girdiğimde Emre'yi gördüm.

Çantamı yere bıraktım ve "Selam" dedim.

Emre ciddiyetle "Selam" dedi.

"Hangi şarkıyı seçtin?"

"Daha seçmedim. Senin de fikrin olsun istedim"

"Pekala"

Saatler sonra bir kac şarkı bulabilmiştik.

Emre müziklere göre figürler gösteriyor, benden yapmamı bekliyordu.

Gösterdiği figürü yapmaya çalışırken ya düşüyordum ya da komik görünüyordum. En son bir figür gösterdiğinde tepe taklak olmuştum.

"Emre kabul et işte evren bana dans etme de ne yaparsan yap diyor"

"Hayır aslında sadece biraz kasıyorsun. Yapmak için değil eğlenmek için yaparsan olur. Bir de kolunu biraz fazla kaldırıyorsun bak şöyle yapıcaksın"

Emre arkama geçti ve kolumu tutup nasıl yapmam gerektiğini gösterdi. Tabi benim tek izlediğim ve tek umrumda olan şey 5 santimetre arkamdaki okyanus gözleri oldu.

"Nehir biliyorum bu imkansız ama bana bakmayı kes de dansa yoğunlaş"

"Aman ne bakıcam ya sana dalmışım öyle. Egoist"

Yine o tatlı gülümsemesini yüzüne takındı ve devam ettik.

Emre arkamdan önüme geçti ve hareketi yapışımı izledi. Bağcığım açılmış olmalı ki birden dengemi kaybedip Emre'nin üstüne düştüm. Emre'nin arkasında ayna duvar olduğundan onu sıkıştırmıştım.

Emre belimden sıkıca tutarken gözleri dudaklarıma kenetlendi. Tamam ben de Emre'nin dudaklarından başka yere bakmıyordum ama.

Emre beni kendinden uzaklaştırdı ve eğilip bağcığımı bağladı.

"Özellikle dans ederken bağcıklarına dikkat et"

Kafamı eğip "Saol" demekle yetindim.

"Önemli değil" dedi. "Nehir çatıya çıkalım mı?"