Geçemiyorum Senden

6. En Güzel Sokak

Geçemiyorum Senden^^ 6. BÖLÜM
"En Güzel Sokak"

Bölüm şarkısı; Teoman / Çoban Yıldızı

Lütfen Buzdan Mafya'da Şimal ve Hakan'la ilgili yazdığım birçok şeyi unutun. Oraya kadar daha hiç yakınlaşmamış oluyorlar. Ama kitap böyle devam edemezdi. Daha onlarla tanışmadan yazacağım çok bölüm olacak. Bu yüzden aradaki yakınlaşmaları yadırgamayın.

Keyifli okumalar.

Sonunu bildiğim hiçbir işe başlamadım. Kaderime razı oluşum da, bundandır. Belki bilmiyorum, ama yine de tahmin ediyorum. Sonum, bana ölümüne acı yaşatacak olan adamla olacak. İçinde kaldığım ikilemlerin sonu, hep bu adama çıkacak. Yok yere inadıma attığım her çentik, uzun bir yolun sonunda  önüme bu adamı serecek. Yorulacağım, pes edeceğim, düşeceğim. Ama kalkacağım! Düşen insanın kalkmaktan başka bir çaresi yoktur. Söyleyin şimdi; kalkacak mıyız, yoksa ikinci defa düşmeye göz mü yumacağız? Duyuyorum 'kalkacağız,' diyen fısıltılarınızı. Duyuyor musunuz, bas bas bağıran inadımı?

"Ne duruyorsun, girmeyecek misin yoksa?"

Gözlerinde en ufak bir alay kırıntısı kalmamıştı. Gözleri ilk defa karanlık bakıyordu. Gecede ışıl ışıl parlayan yeşillerden eser yoktu. Zifiri karanlık bakışına rağmen, geri adım atmam için yalvarıyordu. Bazen bir an yakalarsınız. Ufacık bir an, size aslında karşınızdaki insanın ne hissettiğini gösterir. Buraya girmemi diretirken, aslında girmemi istemiyordu.

"Gireceğim."

Yutkundu. Gözlerine bir bir serpiştirdiği umudu, yine bir bir söktü. Cesaretsiz olduğumu düşünüyordu. Haklıydı da, ama bazı konularda gösterdiğim cesarete çok şaşıracaktı.
Onu arkamda bıraktım. Kapıdaki adam, içeri girmeme hiçbir tepki vermedi. Gözlerim bir günde aşina olduğu bara, kayıtsız kaldı. Buradaki herkesin aksine giyim tarzım, gözleri üzerine çekti. İnsanlarla göz teması kurmadan bar tezgâhının karşısında duran bir tabureye oturdum. Garsonun sorusuyla duraksadım. İçki içmeye karar verdim. Ama ne içeceğimi bilmiyordum. Bu benim ilk deneyimim olacaktı.

"Kafana göre bir şeyler getir misin? Ağır bir şeyler."

Başını sallayarak içkiyi hazırlamak için yanımdan ayrıldı. Bu sırada insanları seyretmeye başladım. Hiç mi sıkılmıyorlardı? Sürekli buraya gelip dans etmek, içki içmek, aynı insanların yüzünü, bedenini ve daha nice sapkınlıklarını görmek nasıl zevk veriyordu? Tam olarak şimdi karar verdim. Buraya son gelişim olacaktı. Bir daha buraya gelmeyi düşünmüyordum. Aslında Hakan'a karşı inadım tutmasaydı, bu kadar ısrarcı olmazdım. Sanırım o da içeri girdiğimi görünce gitti.

İlerleyen dakikalarda içkim gelmişti. Hatta önüme birkaç şişe bıraktı. Anlaşılan bu onlara basit geliyordu. Zaten insanlar sarhoş olmak için içki içer, mantığında olmalılardı. Oysa ben acısını dindirmek için içen gruptan olacaktım. Acımın dinmesi pahasına sarhoş olacaksam, olurdum. İçkiden birkaç yudum aldığımda tadına bir türlü karar veremedim. Güzel de değildi, kötü de. Yine de içmeye devam ettim. Ardından bir kadeh daha ve bir tane daha. Sanırım üç tane içmiştim. Kafam yavaştan güzelleşiyordu. Hissettiğim acı uçup gitmişti. Yerine sadece deli gibi gülme hissi gelmişti.