/22/

4.2K 292 11
                                        

"အိမ္မွာ ဘာျပသနာတက္ခဲ့လို႔လဲ"

သြင္ ေမးေတာ့ ဟန္ ႏႈတ္ဆိတ္ေနသည္။ အိမ္မွာေတာ့ ေမမီမုန္းနဲ႔လက္ထက္ဖို႔ ေျပာခဲ့ၿပီးေနၿပီ။ ဒါေပမဲ့........သြင့္ ကိုေတြ႔မွပဲ ပိုဆိုးေနေတာ့တယ္ ။ သြင္နဲ႔ ခြဲၿပီးေနႏိုင္မယ္မထင္ဘူး ။

"ကိုယ္အခုေတာ့ ဘာမွမေျပာႏိုင္ေသးဘူးကြာ ကိုယ့္စိတ္ေတြလည္း တစ္အားပင္ပန္းေနၿပီ"

အခုမွ ခ်စ္သူျဖစ္တာ သံုးရက္ပဲရိွေသးတယ္ေလ ပင္ပန္းေနၿပီတဲ့လားဗ်ာ? ကြၽန္ေတာ့္ကိုမေျပာျပႏိုင္တာ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ပတ္သတ္ေနတာမလား?

"အကို႔ျပသနာက ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ပတ္သတ္ေနတာလား...."

မေနႏိုင္ေတာ့တဲ့အဆံုး ထုတ္ေမးမိေတာ့သည္။

"ကိုယ္အခုမေျပာႏိုင္ေသးဘူး သြင္ ထပ္မေမးပါနဲ႔ေနာ္"

"ကြၽန္ေတာ္သိခ်င္ေနတယ္ေလ...."

သာမာန္ထက္ပိုက်ယ္ကာေျပာလိုက္ေတာ့ ဟန္ လည္း စိတ္မ႐ွည္ခ်င္ေတာ့ကာ သြင့္ကို ျပန္ေအာ္မလို႔ေပမဲ့ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔သြင့္ကို ေတြ႔လိုက္ရေတာ့.....။

"ဘာလို႔ခဏခဏငိုေနတာလဲကြာ...."

"ခင္ဗ်ား.....
ကြၽန္ေတာ့္ကို ထားခဲ့မွာစိုးလို႔..."

ဟန္႔မ်က္လံုးေတြကို စူးစိုက္ၾကည့္ၿပီး ေျပာလိုက္သည္။

မၾကည့္ပါနဲ႔ကြာ... ကိုယ့္ကိုအာ့လိုမ်ိဳးမၾကည့္ပါနဲ႔ သြင့္အၾကည့္ေတြက ဟန္႔အေပၚ မယံုၾကည္ျခင္းအျပည့္နဲ႔ဆိုတာေပၚလြင္ေနသည္။ ေတာက္ေလ်ွာက္မ်က္ရည္ေတြက်ေနတဲ့ သြင့္ကို ဘာမွျပန္မေျပာႏိုင္ေသးဘဲ ေတြေတြေလးၾကည့္ေနမိရင္း ဟန္သီဟထြဋ္မ်က္ရည္က်လာေတာ့သည္။

ၿပီးမွ သြင့္ကို ထပ္ၿပီးဖက္ထားလိုက္ကာ တုန္ရီေနေသာ အသံျဖင့္ေျပာလာေတာ့သည္။

"ငိုတာမႀကိဳက္တဲ့ ကိုယ္က မင္းေၾကာင့္ လြယ္လြယ္ကူကူမ်က္ရည္က်တတ္ေနၿပီ..မင္းနဲ႔ ခြဲရဖို႔ေတြးမိယံုနဲ႔ ကိုယ္ရင္ေတြနာေနၿပီ...အာ့ေၾကာင့္မို႔ အာ့လိုအၾကည့္ေတြနဲ႔မၾကည့္ပါနဲ႔ ကိုယ္မေျပာေသးေပမဲ့ ကိုယ္စဥ္းစားေနတာထဲမွာ မင္းနဲ႔ေဝးရဖို႔အေၾကာင္းမပါဘူး သြင္ ရာ.."

" L "Where stories live. Discover now