"သြန္းခက္ သြန္းခက္... "
ခံုေပၚေခါင္းေမွာက္ကာအိပ္ေနေသာ သြန္းခက္ႏြယ္ကို ဇြဲထက္သြင္လႈပ္ႏိုး၍ေခၚေနေသာ္လည္း သြန္းခက္ႏြယ္ဆက္အိပ္ေနေလသည္။
"သြန္းခက္ နင္ဘာမွမစားေတာ့ဘူးလား အခုေလးတင္ ဆရာမကထြက္သြားတာ နားေနခန္းေတာင္မေရာက္ေသးဘူး နင္အာ့ေလာက္အိပ္ေပ်ာ္ရလား ထစမ္းပါဟာ"
ေခါင္းေမွာက္အိပ္ေနရာမွာ မ်က္ႏွာကို ဇြဲထက္သြင္ဘက္သို႔ လွည့္လိုက္ကာ မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္ၿပီးမွ သြန္းခက္ႏြယ္ေခါင္းေထာင္လာေတာ့သည္။
"နင္ကေလ အိမ္ကဘြားေတာ္က်ေနတာပဲ ေတာ္ေတာ္ပြားတယ္ ငါမုန္႔ဖိုးအျဖက္ခံထားရတယ္ဟ ေ႐ွ႕ရက္ေတကေတာင္ ငါ့အရင္မုန္႔ဖိုးေလးနဲ႔စားေနတာ မစားေတာ့ဘူး နင့္ဘာသာသြား"
"ကပ္စီးကလည္းကုပ္လိုက္တာဟာ ငါဝယ္ေကြၽးပါမယ္ လိုက္ခဲ့စမ္းပါဟ ငါအိမ္ကမနက္ထဲကဘာမွ မစားလာလို႔ ဗိုက္ဆာေနၿပီ "
ဇြဲထက္သြင္မ်က္ႏွာအနားသို႔ အနည္းငယ္ကပ္လိုက္ၿပီး မ်က္မွန္ေလးကို ႏွာတံေအာက္နားေလးသို႔ အနည္းငယ္ေလ်ွာခ်လိုက္သည္။
"ငါ့မ်က္လံုးေတြကို ေသခ်ာၾကည့္ၾကည့္စမ္း ငါပန္ဒါျဖစ္ေနၿပီဟ အာ့ေၾကာင့္ အခုနားခ်ိန္ေလးအိပ္မလို႔ပါဟာ နင္ဝယ္ေကြၽးခ်င္ရင္ ငါ့အတြက္မုန္႔ဝယ္ခဲ့ေလဟာ ေနာ္ ေနာ္..."
"နင္ အိပ္ေရးပ်က္တာ Sotus ၾကည့္ေနလို႔မလား အေခါက္ေခါက္အခါခါ ၾကည့္လို႔ကို မဝႏိုင္ဘူး ဒါဆိုလည္း ငါသြားေတာ့မယ္"
"ေအး သိရင္ဘာလို႔ေျပာေနေသးလဲ ျမန္ျမန္သြား ေသာက္စရာေလးပါဝယ္ခဲ့ ငါအိပ္ၿပီ"
ဆိုၿပီး သြန္းခက္ႏြယ္လည္း ခံုေပၚျပန္ေမွာက္အိပ္ေနလိုက္သည္။ဇြဲထက္သြင္အတန္းထဲက ထြက္သြားၿပီး ခဏေနမွ ပံုမွန္အေနအထားျဖင့္ ျပန္ထိုင္လိုက္ကာ ေမးေစ့ ကို လက္မ၊လက္ညိွးႏွင့္ ပြတ္ရင္း ေကာင္းေကာင္းႀကီးကိုျပံဳးေနေတာ့သည္။
"ကိုကိုက မွာလိုက္တယ္ဟ ေန႔လည္ကန္တင္းလာရင္ နင့္ကိုမပါပါေအာင္ေခၚခဲ့တဲ့ ဟိဟိ ငါရိွေနရင္ ဘယ္ေကာင္းမလဲဟ ငါ့ကိုေက်းဇူးတင္ေနလိုက္ပါေတာ့ ငဇြဲရာ ဟဲဟဲ"
YOU ARE READING
" L "
عاطفيةအချစ်က ဘဝတစ်ခုမဟုတ်ပေမဲ့.... ဘဝဆိုတာ အချစ်တေနဲ့ ရှင်သန်နေရတာပါပဲ.... LOVE & LIFE Poster by-Colourful Craft Light
