Herz University (COMPLETED)

Epilogue

(Shin's POV)

I am driving too fast na pwede ko ng sabihin na isa akong drag racer. Hindi ko na iniisip kung maaksidente ako or what basta mapuntahan ko lang yung lugar kung nasaan siya. Kung nasaan ang mahal ko.

Breaking up with her was wrong, breaking her heart was worst and pushing her away was a mistake.

Hindi lang pala dapat love meron ang isang REALationship dapat may trust din at yun ang wala ako. Naunahan ako ng selos at galit. Hindi ako naniwalang walang namagitan sa kanila.

Kapag ang tao nakakita ng bagay na gusto niya kahit hindi maganda ang quality ay bibilhin niya dahil yun ang gusto niya. Parang sa realsyon, paniniwalaan lang niya ang nakita niya dahil yun ang gusto niyang paniwalaan.

Hindi mata ang tumitibok, ang puso. Hindi puso ang umiibig, ang utak.

We are free to choose whoever we want to love so don't blame the heart why we choose the person we are with until now. Pinili kong mag-stay na mahalin ang batang nakilala ko noon at hanggang ngayon pinipili kong mahalin siya dahil yun ang gusto ko.

Masaktan man ako, kasama sa pagmamahal yun. Magpakatanga man ako, pinili ko yun. Umiyak man ako, wala akong ibang pwedeng sisihin kung hindi ang sarili ko.

Fvck. Heavy traffic pa. 15 minutes to go. Please Lord, paki delay po ng flight.

Kasalanan ko ang lahat. Bakit kailangan kasi maging late na ang lahat?

Flashback

Nanunuod ako ng The Vampire Diaries. Season 6 na eh tsaka ang ganda ni Nina Dobrev pero mas bagay sila ni Ian Somerhalder dahil may Yume na a--- What the heck?! Bakit ba iniisip ko na naman siya? Wala na kayo Shin, ikaw ang nakipaghiwalay, wag kang ano!

Para akong baliw dito na kinakausap at pinapagalitan ang sarili.

Nagulantang ang tahimik kong panunuod ng pabagsak na bumukas ang pinto at iniluwa nito ang isang madilim ang aurang si Drew kasunod ang kambal niya at ang barkada minus Yume. Of course, ang kapal naman ng mukha niyang magpakita sa akin after all this time. Pero mas makapal ang mukha nitong hayop na Viel na 'to.

Tumayo ako at lumapit para sana suntukin si Viel ng naunahan ako ni Drew.

"WHAT THE FVCK ANDREW?!" --malakas na sigaw ko sa bestfriend ko na inawat na ni Viel. Wala man lang tumulong sa akin. Lahat sila nakaiwas ng tingin. Ano bang meron?

"Ha. What the fvck to you too, Chase. Bastard. A-hole. You're a jerk, do you know that?" --- mapangutyang tanong sa akin ni Drew. And then it hit me, malamang nagsumbong na ang magaling kong Ex.

"So, nagsumbong na ba ang minion mo sa'yo?" --- tanong ko sa kanya, nauna ko pang naramdaman ang sampal ni Megumi sa mukha ko bago ko pa mabalanse ang sarili ko sa pagtayo kaya bumagsak ulit ako.

"Ano bang problema mo ha, Shin?! You've ruined her! She's a mess!" --- umiiyak na sigaw sa akin ni Megumi na niyakap ni Keis.

"Pare, you should've known her better or I might say, you should've known your feelings and judgement better." --- sabi sa akin ni Keis bago kami tuluyang iwan nila Drew at Viel sa loob ng theater room.

"Now what?" --- tanong ko sa dalawang nakatanga na sa akin. I saw Viel's face. He has a lot of bruise and wound. What on earth is actually happening?

"Speak Viel or I'll kill you right here, right now." --- mapanganib na banta ni Drew.

"I-I'm sorry, Shin. Nagtiwala kayo sa akin pero dahil sa gusto ko ulit makuha mula sa'yo si Yume ay nakipag-sabwatan ako kay Ira. Bumalik na siya. Nagdala siya mg prostethics na hulma sa mukha mo at pinasuot niya sa akin para masakatuparan yung planong paghihiganti kay Yume at sa barkada. Mula sa Starbucks Makati, dinala ko ang walang malay na si Yume sa hotel namin at doon tinanggalan ko siya ng damit but I left her with her undergaments and I took a photo of us together in the bed. Me with Ira's kiss mark all over my top body kaya talagang aakalain mong may nangyari talaga sa amin ni Yume sa picture. And I'm really sorry. Naging makasarili ako para lang makuha ang taong matagal ko ng pinapangarap. Sorry. Sana mapatawad mo ako." --- parang bombang sumabog sa akin yun. Nanghihinang napaupo ako sa sahig. Ang bigat sa pakiramdam.

Kung anu-ano pag sinabi kong masasakit sa kanya. Sinabihan ko pa siya na malandi siya at king anu-ano pang pangungutya. But all along, she's been loyal. My friends are right, I've ruined everything.

"I'm telling you right now, kalaban mo na ako pagdating sa kanya. Pinaubaya ko siya sa'yo hindi para saktan at paiyakin. Happiness ka pa naman niya pero ikaw din pala ang Sadness niya. Wala kang kwenta." --- t lumabas na ng kwarto si Drew pero di nagtagal ay humahangos namang pumasok si Keis.

Bigla akong kinabahan.

"She's leaving." --- at yun ang naging signal ko para kumaripas ng takbo pababa at palabas ng bahay namin. Kasunod ko ang mga kaibigan ko.

Pasalamat na lang ako at ginising nila ako mula sa maling panaginip.

Pinaharurot ko na ang sasakyan papuntang airport.

Flashback ends.

"Hoy Shin! Green na!" --- sigaw ni Levi at Chelsea ng sabay mula sa backseat.

Hindi na ako nag-atubiling apakan ang accelerator ng hummer ko.

Please. Umabot ka.

Pagdating namin sa airport ay nagmamadali kaming bumaba. Hinanap agad namin ang flight niya...

But we're too late. I'm too late and I regret it.

Totoo ngang nasa huli ang pagsisisi.

Napaluhod ako habang umiiyak sa gitna ng departure area. Wala na akong pakialam kung pinagtitinginan nila ako dahil sobrang sakit na.

Kung kelan ako nagising sa panaginip dun ko naman naranasang mabangungot ng gising.

"Pre. Tara na. Wala na siya. Nahuli tayo." --- pag-alalay sa akin ni Keis.

Can I just have a Time Machine and go back to where we werw happy?

A happy life with you, without an ending.

I'm gonna chase after you, Dream even if takes me a lifetime. I will always love you even if I'm not breathing anymore.

I'm Chase Shin Dionese and my battle for our forever starts here.

****

Wew. Tapos na po ang Season 1. Maraming i-e-edit dito so please bear with me. This is my first book, poetic kasi ako. Hahahahaha. :D kaya comment lang kayo kung may mali man ako pero do it in a nice way. Please. God bless! ♥♡

Love,

MissKeemist >3<