Herz University (COMPLETED)

II-Cinco

I try to move on but you're not gone and in my heart, you're still the one.

(Yume's POV)

Kinabahan talaga ako kanina ng magtagpo ang mag-ama. Pati ako kinabahan dahil nakita ko na ulit siya. Ang taong hindi nawala sa isip at puso ko.

Seeing him in his business suit, added power and authority. Nag-mature din siya over the past years. He had grown without me at pag naiisip ko yun, hindi ko maiwasang hindi manghinayang sa mga taong nagapadala ako sa pain. Wala na akong iba pang pwedeng sisihin kung hindi ang sarili ko.

I chose to be miserable.

Maybe, he did hurt me but a relationship involves an us not a seperate you and me. Dapat lumaban ako. Nagpadala ako sa galit ko.

Don't make decisions when you're mad and same as when you're extremely happy. Both ends with maybe a promise meant to be broken or an action we can never rewind.

"Kasing lalim na ata ng balon yang iniisip mo." --- basag ni Drew sa katahimikan sa sasakyan.

"Hindi pa naman. Wala pa akong tubig na nararamdaman." --- pabiro kong sagot sa kanya. Napangiwi naman siya sa corny kong joke.

"Corny pero catchy ahh. Hahahaha." ---- pabiro ko siyang sinampal at mas lalo siyang natawa. Alam niyang pikon ako sa mga ganitong bagay. Ngumuso na lang ako at humalukipkip. Pinagmasadan ko ang anak kong mahimbing na natutulog sa kandungan ko.

Everything in him reminds me of my wounds, my scars and my past. But I didn't hate that, in fact, I love it. I love it so much that I wanted to let my feelings burst for his father.

Pero hindi pa ngayon dahil kailangan kong pahirapan ang ama niya. Hindi dahil sa gusto kong maghiganti because Revenge is not the key for a second chance. Gusto kong ipakita niya sa akin, sa amin ng anak niya na karapat-dapat siya. Dahil lahat ng bagay na minamadali, mabilis mawala. Masarap kapag pinaghirapan mo dahil iingatan mo yun kahit ano pang mangyari.

"You know, I miss that buddy of mine. Bakla mang sabihin pero kaibigan ko pa rin siya, sa tingin ko nga kami talaga ang para sa isa't isa eh." ---- Nanalalaki ang mata kong tumingin sa kanya ng magbakla-baklaan siya. Seriously? Nakakadiri ahh. Napa-'eww' na lang ako sa inakto niya pero tinawanan niya lang ako.

Kita ko ang lungkot sa mga mata niya kahit tumatawa pa siya. Hindi ko alam kung anong sumanib sa akin pero niyakap ko siya. Unti-unti siyang tumigil at maya-maya pa ay naramdaman ko ang pagganti niya ng yakap sa akin. Isang mahigpit na yakap.

Yumugyog ang balikat niya, indicating that he is crying silently. I felt guilty because I'm the reason why Shin is mad at him. I am.

"I'm sorry." --- I said sincerely at mas hinigpitan pa ang yakap dito.

A guy crying is worth it.

Sana makita niya yung magpapasaya sa kanya.

"It's not your fault. I wanted to be by your side. Kahit hindi man ako ang ama ni Jake, I want to brand him mine pero it will never change the fact that he is Shin's" ---- sabi niya na bakas sa boses ang pag-iyak.

Sasagot pa sana ako ng mapansin kong ibang daan ang tinatahak namin. I asked the driver of Shin but he ignored me. Ano ba itong mga alien na 'to, mana sa amo. Nasabi ko na lang sa isip ko.

Drew answered it for me instead.

"We're heading to your family's home." --- sagot niya sa akin na lalong nagpalito sa akin. Ang layo naman ng Alabang sa Tagaytay. This road we're taking is heading to Tagaytay.

Almost am hour passed when we stopped in front of a glass house. My dream house.

Astonished is not enough to describe what I'm feeling right now. The color of the foundations of are whit and its roof is flat and colored brown. It was simple yet elegant. And the pool reflects the moon. It is rectangular in shape. The house is filled with so many lights and it is so refreshing to look at. I felt home. It is not a house, it is home.

"You like it?" --- tanong niya sa akin pero nakatuon ang atensyon ko sa bahay sa harapan ko. Hindi ko alam na nakababa na pala siya sa sasakyan kung saan siya sumakay at sumunod sa amin.

"It's our house, Mrs. Dionese." ---- he breathe in my ear.

And my jaw dropped.

****

VOTE. COMMENT. FAN

Tweet me: @misskeemist
Add me: Keem Delgado

Lovelots!