(Yume's POV)
Nandito na kami ngayon sa court ng school. Specifically, sa Basketball court ng school. Laban kasi ng Mixed Division ng basketball teams. Lahat ng Kings and Queens, which is us ay kasama sa both Volleyball and Basketball Mixed divisions. In short, ngarag kami.
Naranasan mo na ba yun? Yung pagkatapos mong gawin ang isang bagay eh may naka-line up pang iba? Hapong hapo ka na pero kailangan mo pa din tapusin. Pagod na pagod ka pero ginusto mo yung pinasok mo. Have you ever experienced to be in that kind of situation? Because literally, I'm experiencing it now.
Hindi naman porket Queens kami eh programmed na kami to do everything. I mean, naging connotation na kasi ng mga tao na pag isa kag popular na student sa isang school eh you are already a package deal = Maganda, Matalino, Talented, Demure, Mayaman at Mabait. Pero lahat yan ay nasa mata at pag-iisip ng isang Idealist.
Bakit kasi hindi natin tignan ang isang pananaw ng isang Realist? Hahahaha. Talented na may limitation, maganda na may flaws, mabait na may bad sides, demurr na may kalokohan, mayaman na mahirap sa ibang bagay, matalino but not a genius. Limitahan natin kasi wala namang perpektong tao.
Hays. Ang dami ko ng sinabi pero ang point ko dapat pala marunong din akong/ kaming tumanggi. Kasalanan ko din kung bakit kami nasa nakakapagod na situation. -.-
Oo kasi ako ng oo sa event organizers ng mga panahon na yun para lang malibang ako at mabalin ang atensyon ko. Sobra na kaya akong Kiligin kay Shin. Everytime na nagfa-flashback yung moments namin together eh tinatakpan ko ng unan yung mukha ko at doon tumitili.
Minsan nga ay nahuli ako ni kuya Mico. Sabi niya nasisiraan na daw ako ng ulo dahil sa pagmamahal na ito. Aish. KJ talaga nun. :3 Pero love na love ko si kuya dahil hindi man niya sabihin directly kung bakit siya nagpaiwan, alam ko namang ako pa rin yung reason.
Bigla ko tuloy na-miss yung dalawa kong ugok na kuya kambal. :'( I miss them. </3
"Malungkot ka na naman. Sabi ko naman sa'yo Akin ka na lang eh." --- isang tinig ang bumasag ng aking train of thoughts. Nilingon ko ang pinanggalingan ng boses at tama nga ang hinala kong si Drew iyon. Nginitian ko siya at binalik rin naman niya yubg ngiti ko pero kita ko sa mga mata niya yung lungkot at sakit.
Bigla tuloy akong na-guilty. Sa tingin ko ay napansin niya ang bigla ulit pagbaba ng aura ko kaya ginulo niya ang buhok ko.
"Mawawala din ito. Hindi naman kailangang madaliin ang mga bagay bagay. Makita lang kitang masaya, masaya na din ako. Lahat naman siguro ng nagmamahal marunong magsakripisyo." --- litanya niya sa akin na para bang may nakasulat sa noo kong 'Please move on'
"Sana makita mo na din yung taong para sa'yo Drew. :)" --- bahagya ko pa siyang kinurot sa pisngi at natawa na lang kami sa kadramahan namin. Hindi namin namalayan na nakalapit na pala ang barkada together with our new friend, Viel.
"EHEM!" --- sabay na ubo ng peke ni Shin at Viel. Ha?
Mukhang nagataka din ang iba sa gesture ni Viel kaya mabilis pa sa alas-kwatro ang naging paliwanag niya.
"Masakit kasi ang lalamunan ko. Sore throat guys." --- naka-peace sign niya pang sabi. Hahahaha. Ang cute!
"Ahh. Nakakapagselos naman yan. Ako lang ang dapat mong kurutin at harutin ng ganyan, mahal ko" --- malambing ngunit puno ng iritasyon na sambit ni Shin na nakapagpabilis ng tibok ng puso ko at nakapagpa-hurumentado ng sistema ko. Feeling ko umakyat ang dugo ko sa mukha na naging dahilan ng pag-ngisi nilang lahat at tinuro ang pisngi ko.
Hiyang hiya naman akong nagtago sa likod ni Shin at isinubsob ang mukha ko doon. Naramdaman kong nanigas siya sa ginawa ko. Hihi. Payback's a bitch, baby. :*
Nagpipigil ang tawang ginagawa ng barkada sa itsura namin. Hahahaha :)
Naputol ang moment namin ng marining namin ang pito. Hudyat na magsisimula na ang games. Ang Kings and Queens ay nahati sa dalawang grupo. Hindi ko ba nasabi sa inyo? Oh, eto at sasabihin ko na nga. Ang magkaka-grupo ay ako, Chelsea, Viel at Drew habang sa kabilang grupo naman ay sina Shin, Keis, Meg at Levi. Hindi mapaghiwalay ang magkasintahang yun kaya wala kaming nagawa ng i-request ni Keis na wag silang paghiwalayin. Parang linta eh, kapit na kapit kay Meg. Buti hindi naaasiwa ang bestfriend ko. Hindi naman kasi mahili yun sa Clingy persons. Power of Love ♡
4x4 ang game. 4 quarters din like regular basketball games na 12 minutes. My stamina is needed. Wew! AT Championship na din pala ito readers :) Wag kayong magtaka, ang dami ng nangyayari. Hahaha. :D
Nag-line up na kami para aa Jump ball, si Viel ang sa amin at si Levi naman ang sa kabila. Seriously? Ang liit kaya ni Levi tas siya pa pinantapat sa amin? They must be kidding -.-
Pero pag-pito ay nagulat kaming lahat ng mala-Kangaroo na tumalon si Levi! (⊙o⊙) Epic talaga yung mukha namin. Nakabalik lang kami ng mga kakampi ko ng tumawa si Chelsea sabay sabi ng...
"Gulat kayo 'no?" --- at nagtatakbo na siya para bantayan ang kambal.
Sumunod na rin kami ng naiiling at napangiti sa nasaksihan namin. That was surprising ╮(╯▽╰)╭
Tumagal ang laro dahil nag-OT pa katulad din ng laro namin sa Volleyball dahil nag-tie na naman. Pero pasa-saan pa't sino ba ang mag-cha-champion.
Hulaan niyo pa ∩__∩
**
Kanya kanya na kaming balik sa locker room pagtapos ng dalawang championship games na naganap. Sobrang nahati yung Herzians. Talagang may makikita kang Solid Fan ni ganito at yung iba naman halatang nahahati.
But sure enough, nakakataba ng puso na alam mong may sumusuporta sa'yo.
"Nice game, bessy, couz." --- bati sa amin ni Meg.
"You too. Grabe ang hirap niyong kalaban ahh." --- ngingiti-ngiti kong bati pabalik sa kanya habang si Chelsea ay tinanguan lang siya na mukhang hindi pa maka-move on sa pangyayari at sa kinalabasan ng laro.
"Kayo din naman, Yume. Ang hirap niyong kalaban. Tagaktak amg pawis ko sa inyo." --- natatawa niyang pahayag.
Nagsimula na din kami mag-shower at magpalit ng damit dahil uuwi pa naman kami para mag-ayos para sa Party mamaya. In short, closing ceremony at awarding of winners.
Paglabas namin ng locker area ay naghihintay na ang boys at ang isang binabae. Peace Levi! Pretend that I didn't say anything readers. Hihi.
Naglakad na kami patungong parking lot at nagsi-sakay sa kanya kanya naming sasakyan but kay Shin ako sumaka because he wants me safe kaya ipapakuha ko na lang sa driver ang aking kotse.
Ilang minuto din ang naging biyahe namin na stereo lang ang tanging nag-iingay. Love songs nga eh. Hays. Konting tiis na lang Shin, malapit na kitang sagutin ♥
Pagkababa ko ng sasakyan ay lumapit siya sa akin. Hindi ko na hinayaang ipagbukas niya pa ako. Kaya ko naman eh.
Lumapit siya sa akin at hinalikan ako sa noo sabay sabi ng mga katagang ito...
"I love you, baby and I'm fvcking jealous a while ago. Please stay with me. I love you so much. See you later" with that, he walked back to his car and started his engine. He drove away habang ako nakatulala at nangingisay na sa kilig ang katawang lupa.
OMIGOSH! Magpapagana ako mamaya para sa kanya. Can't wait to see him again.
******
Short UD po. Salamat sa patuloy na nagbabasa. I love you, guys!
♡
BINABASA MO ANG
Herz University (COMPLETED)
Teen FictionAnong gagawin mo kung ang babaeng pinapangarap mo ay nakilala mo lamang sa tawag na "DREAM"? hanggang PANAGINIP na nga lang ba ang pangarap mo? Hindi ka na ba magigising? Dahil baka bukas makalawa mabulag ka na lamang ng isang kasinungalingan at hi...
