My Abandoned Wife

Chapter Twenty-six

Daniella's POV

Month had passed. I was able to visit my parents in USA last two weeks. My father's health condition is not really good. Everyday his illness is getting worse. I prayed that God will going to heal him, kung hindi na gagaling ang ama ko, I know it is God's will and I have nothing to do with that. All I need to do is to accept every possible things that may happen.

I send three maids in the US to take care of my father. Para mag bantay at tumulong kay mama dahil hindi kakayanin ni mama kung siya lang. Luckily, those maids willingly accepted my offer for some reasons like, malaki ang pasweldo ko at makakapunta na daw sila ng USA.

On the other hand, Marco tried his best para bumalik ako sa kanya. I somehow appreciate his efforts but I never showed it to him. He gave me flowers and chocolates everyday kahit wala siya sa San Andres ay may inuutosan siyang tao para magbigay sa akin ng mga bagay na yun at ang secretary ko naman ang nagbebenifit sa mga bagay na yun kung minsan naman ay ang anak ko ang kakain sa mga chocolates. Once a week bumibisita siya dito and he would spend his whole day sa paglalaro sa anak ko while pagka hapon naman ay sinusundo nila ako. Ayaw ko sanang makisabay sa kanya kaya lang matalino siya ehh. Ang ginawa niya ay sinasabay niya ang anak ko sa pagsusundo kaya I don't have any other choice but to go home with him.

All the people in the house ay kilala na siya and they give him total respect. Ang anak ko naman ay labis labis ang kasiyahan pag kapiling niya ang kanyang ama and masaya ko para sa kanya. Inaamin ko kinikilig ako kung minsan sa mga ginagawa niya para bumalik ako sa kanya pero pag-iisipan ko pang mabuti.

Our family business is under his control kasi wala si mama. Ako sana ang hahawak kaya lang mahihirapan ako dahil may hinahawakan din akong negosyo dito sa San Andres at ang layo naman kung ako ang magpapatakbo ng negosyo namin pansamantala.

My parents trusted Marco so much na siya ang pinahawak nila ng negosyo. My mother said that soon when they will go back here in the Philippines isesettle na daw nila ang document ng company. Ipapangalan na nila sa akin. Ayaw ko sana kaya lang mapilit si mama. Sino ba naman daw ang mamana nito kung hindi ko tatanggapin? I almost forgot that I am their only daughter.

This week lang nagtapos ang pag-aaral ng anak ko. Sa susunod na pasukan ay Grade two na siya. Kay bilis ng panahon. Noong nakaraan lang ay kami lang ng anak ko wala siyang kinikilalang relatives, pero ngayon kilala na niya ang ama, lolo at lola niya.

"Tumataas na ang sales ng kompanya natin kaya ma'am Daniella plans to......" Pumukaw sa akin ang boses ng isang empleyado.

Sa lalim ng aking iniisip ay nakalimutan ko na nandito pala ako sa Board Meeting ngayon.

"Let's give a hand to our CEO Ma'am Daniella for a very great plan." Sabi ng nandoon sa harapan.

Everyone clap their hands while looking at me. What I did was I smiled back at them. I guessed they like my plans.

"Thank you for listening." Huling sabi ng empleyado ko bago umupo. It's time for me to talk kaya I seat properly and cleared my throat.

"Thank you for all your positive response about my plans on widening the factory and adding workers. Some of you might say 'gastos na naman sa pagpapasweldo at iba pa', but I assure you that this would turn out to be a successful plan. If you are worrying about the budget don't worry, because just like what Ms. Grace said just a while ago na tumaas na yung sales natin so we really need more manpower to meet the needs of our costumer." I said politely. "Anyone in here wants to suggest. The table is open for suggestions." Dagdag ko.

Walang nagsalita at nagsabi ng kanilang mga suggestion. Kaya tinapos ko na ang meeting. "Hearing none. Meeting adjourned. Thank you for coming." Sabi ko at nakipag kamay sa kanila.

Pagkatapos ng meeting ay dumiretso ako sa aking opisina at tinapos ang mga naiwang trabaho. Napuyat ako ngayong araw, but I don't have any other choice but to continue working. Balak ko munang tapusin ang working hours ko bago umuwi para bukas ay kunti nalang yung gagawin ko.

Ring.... Ring... Ring...

I heard my phone ringing that is why dali-dali kong hinanap kung saan ko nalagay iyon. Nang makita ko na ay sinagot ko ang tawag.

"Hello ma?" Sagot ko

"Anak? Sorry sa disturbo at alam kong marami kang trabahong ginagawa ngayon pero nag request kasi ang papa mo na bisitahin mo daw siya this week gusto ka daw niyang makita." Sabi ni mama. "Kung okay lang anak. Hindi ka niya pinipilit kung busy ka at hindi ka maka bisita sa kanya this week." Dagdag ni mama.

"Bibisita ako ma. Update nalang kita kung kailan dahil pag-iisipan ko pa kung sino ang magbabantay kay Hezekiah. Hindi ko naman gustong iasa sa mga katulong." Sabi ko.

"Kay Marco anak willing yun magbantay sa apo ko." Sagot niya.

"Huwag na ma. Busy yun dalawang kompanya ang hinahawakan 'nun tapos dadagdag pa ang anak ko." Sabi ko.

"Naku iha! Papayag yun dahil anak niya yan." Mabilis niyang saad.

"Sige ma." Maikli kong sagot.

"Sige bye na anak at tinatawag ako ng ama mo." Paalam niya sabay patay ng tawag.

Hinanap ko sa messages ko ang number ni Marco. He texted me last three days ehh kaya alam ko na may number siya dito.

Nang mahanap ko na ay tinatawagan ko siya agad at sinabi sa kanya ang sadya ko.

"Tomorrow bring him here in my company any time Daniella. Mas mabuti yung plano mo na sa susunod na araw ka umalis para you can spend more time with your father." Si Marco.

"Diyan ko talaga dadalhin? Pwedi imeet mo nalang kami sa restaurant or kahit saan diyan sa Maynila?" Sabi ko.

"Busy ako bukas ehh. Baka matyempohan na may meeting ako." Nagdadalawang isip niyang sabi. "Pasensiya na talaga kung wala sanang naka set na meeting bukas ay susunduin ko nalang kayo kaya lang importante kasi ito ehh pang ilang beses ko nang na reschedule tong meeting na 'to. Total at may flight ka naman pa US at sa NAIA ka sasakay sabay mo nalang sa iyo ang anak natin at doon ka matutulog sa bahay dahil sa susunod na araw pa naman kaya yung balak mo na lumipad papuntang US?" Mahaba niyang sabi.

"Oo sige. Pasensiya na talaga sa abala Marco." Sabi ko.

"Kailan man hindi kayo naging abala ng anak ko." Sagot niya.

"Bye na." Paalam ko kaya lang may naremember akong sinabi niya. "Wait lang! Hindi ako matutulog sa bahay mo!" Sabi ko sabay patay sa tawag.

I can't afford to be back in that house. The house were he asked me to stay away from him.

A/N: please enjoy reading 💜