LIGHT ACADEMY (THE LONG LOST POWERFUL PRINCESS)

Chapter 48

Kristine Pov

"M-mahal kita" katagang alam kong hindi mo paniniwalaan alam ko naman na hindi mo magugustohan ang isang gaya ko, Dahil isa akong war freak lang ako sayo.

At ikaw? Ikaw ang principe na hinahangaan nang lahat ang susunod na hari nang fire kingdom.

"Alam kong mahal mo ako pero hangang kaibigan lang ang maibibigay ko para sayo" ang katagang sinabi mo ang nagpa durog nang puso ko, alam kong hindi mo ako mahal pero bakit ang sakit? Ang sakit sakit nang sinabi mo saakin?

Noon sinasabi ko sa sarili ko na hindi ako iiyak sa harapan mo, hindi ako magmamakaawang mahalin mo ako. Pero ang sakit, ang sakit sakit kase hindi ka mahal nang taong mahal mo.

"Oo alam kong hindi mo ako mahal pero please wagmo namang ipagmuka saakin kase ang sakit e!  Ang sakit sakit neto" tinuro ko ang isang daliri ko sa dibdib ko.

Ayoko na pagod na akong umasa,pagod na akong habulin ka pagod na akong mag mukang tanga at pagod narin akong hilingin na sana mahalin morin ako siguro tama na, tama na yung mahal kita.

Nagsimula akong tumakbo papalayo sa kaniya, hindi ako nakatingin sa dinadaanan ko kaya.

Boogggsshh

Napa upo ako dahil sa lakas nang pagka banga ko "umiiyak ka nanaman? " kahit hindi ko na lingunin kilalang kilala kona ang boses na yun. Nagkusa akong tumayo at yakapin sya.

"A-anong n-nang y-yari s-sayo?" hinawakan nito ang baba ko at itinaas nito para magka pantay ang muka namin sa isa't isa. "M-mike huhu ang sakit ang sakit sakit" napapailing ako habang sinasabi ko iyon.

Hindi ko nanaman mapigilan ang sarili kong yakapin sya, ganun din ang ginawa nya saakin. Yinakap nya din ako pero mas mahigpit pa sa yakap ko.

Mike Pov

Hinahanap ko ngayon si Kristine dahil kanina pa sya hinahanap nang MC upang bigyan nang parangal ngunit ilang beses nilang tinawag ang pangalan nya pero hindi parin sya lumalabas.

Dahil sa pagaalala ko hinanap ko sya pero hangang ngayon hindi ko parin sya makita, hinanap ko sya nang hinanap hangang sa may nahagip ang mata ko na tumatakbo.

Pumunta ako sa harap nya.

Boogssshhh

Ugh ang sakit "umiiyak ka nanamn? " tanong ko sa kaniya, nabigla ako nang yakapin nya ako "A-anong n-nang y-yari s-sayo? " pero hangang ngayon nagulat parin ako sa sinabi nya.

Hinawakan ko ang baba nya para makita ang muka nya "M-mike huhuhu a-ang s-sakit s-sakit" napailing ako dahil ayokong may nakikitang babae na umiiyak.

Nagulat muli ako nang yakapin nya ako, dahil sa sobrang awa ko sa kaniya hindi ko mapigilang yakapin din sya, at ngayon lang ako nakakita na babaeng umiiyak maliban sa nanay ko.

"T-tahan na" hinawakan ko ang pisngi nya at pinunasan ang luha nya "Huhuhu a-ang s-sakit k-kase p-parang a-ayoko n-na" nagulat ako sa sinabi nya kaya isinubsob ko ang muka nya sa dibdib ko.

"Ano bang nangyari? Puwede mo bang sabihin sakin" sabi ko habang naka subsob parin ang muka nya "E k-kase u-umamin ako" tinangal ko ang ulo nya sa dibdib ko at tinignan ko sa mata nya.

Tumulo na naman ang luha nya "U-umamin k-kase a-ako s-sa t-taong m-mahal k-ko na m-mahal ko sya" umiiyak na sabi nito saakin, lalo akong nalungkot kaya yinakap ko ito.

"Hayts sino ba kase yang lalaking yan? At bakit ka nya pinapaiyak nang ganito? " galit na tanong ko sa kaniya "W-wala w-wagmo n-nalang p-pansinin a-ang s-sinabi k-ko" napa kamot ako sa ulo ko,shit nagagalit ako.