Nodo Ciegos || chanbaek

treinta y tres

1 ay sonra

PCY

Arabayı otoparka güzelce park ettikten sonra iniyor ve yavaş adımlarla siteye ilerliyorum. Girişte şifreyi girip içeri giriyor ve dairenin önüne geldiğimde cebimden anahtarımı çıkarıp sağ elimdeki çiçek buketini sol elime veriyor, anahtarı deliğe takıyorum. Kapıyı açıp içeri girdiğimde gözlerim direkt olarak salona gidiyor ancak Baekhyun'u göremediğimde telaş etmeden ayakkabılarımı çıkarıyorum. Etrafa göz attığımda içeride olmadığını fark ederek odaya yöneliyor ve Sehun'un odasından gelen müzik sesini duyar duymaz tebessümle oraya yöneliyorum.

İçeride gördüğüm manzara gülümsememi genişletiyor. Tuvalinin önüne oturmuş resim çizdiğini ve bunu yaparken onun için oluşturduğum müzik listesini dinlediğini görmek huzurla dolduruyor içimi. Bir süre en sevdiğim manzara olarak izlemeye devam ediyor ve sevimli görüntüsüne daha fazla dayanamadığımda kendimi belli ederek içeri giriyorum. "Dünyanın en güzel ressamına çiçek var." Sol elimdeki gül demetini önüne çıkarırken söylüyor ve boynunun sağ tarafından başımı çıkarıp yanağını öpüyorum. Güllerin kokusunu aldığında şaşkınlıkla elindeki fırçayı bırakıyor ve elimden demeti alıyor.

"Hey... Bunlar çok güzel kokuyor." Burnunu bir süreliğine güllerin arasında oyaladıktan sonra söylüyor. Gülümseyerek doğruluyor ve yanına ilerledikten sonra karşısındaki yatağa oturuyorum. Evimiz önceki yaşadığımızın aksine küçük olduğu ve Sehun artık Jongin'le beraber yaşadığı için onun odasını atölyeye çevirmek verdiğimiz en iyi karar oluyor. Tabii ziyaretlerini asla eksiltmeyen Kim ailesi için bu yatak daima burada dursa da Baekhyun ve resimleri için iyi bir ortam oluşturduğumuzu düşünüyorum. "Teşekkür ederim sevgilim." Çiçekleri dikkatlice kucağına yatırırken söylediğinde hafifçe uzanıp çenesini okşuyor ve yavaşça elimi indiriyorum. Burnuna bulaşan boya lekesini gördüğümdeyse sevimli bir kıkırtı bırakıyorum. Onu resim çizerken görmek sırf bu yüzden daha sevimli geliyor. "Görüşmen nasıl gitti?"

"Beni arayacaklarını söylediler. Yani berbat." Diye yanıtlıyorum bekletmeden ve kıkırdıyorum. Yüzü düşüyor. Bir ay içinde gittiğim kaçıncı iş görüşmesi bilmiyorum. Aslında standartlarımın yüksek olmasına güvensem de işler pek de dilediğim gibi gitmiyor. R&C'den ayrıldıktan sonra çoğu şirket Seul'ün en iyi holdinginden ayrılmamın bir sebebi olduğunu düşünüyor ve bana şirketlerinde yer vermiyor. Sırf bu yüzden ben de R&C için açılacak olan soruşturmayı bekliyorum. Bir aylık süre dolmak üzere olduğu için yakında kendimi aklayabileceğimi düşünüyorum.

"Sıkma canını." Çiçekleri kucağından alıp yerinden kalkıyor ve taburesine yerleştirdikten sonra ellerini hafifçe kaldırarak beni arıyor. Gülümseyerek ellerini kavrayıp kendime çekiyor ve direkt kucağıma yerleşmesini sağlıyorum. Garipsemeden oturuyor ve ellerini belime yerleştiriyor. "Sehun bile iş buldu. Sen de bulacaksın." Ellerini -boyalı olduğunu hatırlamadan- yanaklarıma yerleştirdiğinde belli etmeden bekliyorum. Onu izlemek benim için büyük bir nimetken onun bunu yapamıyor olması hep böyle zamanlarda canımı çok sıksa da ona belli etmemeye çalışıyorum. "Hem ben şu şirketi bir alayım, seni yeniden işe alacağım." Tamamen şaka yapmayı amaçlayarak söyleyip gözlerini kıstığında istemsiz bir kahkaha patlatıyorum.

Daha fazla sevimli hallerine dayanamıyor ve belindeki ellerimi sırtına çıkarıp kendime çekerek sıkıca sarılıyorum. Dudaklarım bir süre boynunda geziniyor ve kıkırdamasını sağlıyorum. "Patronum mu olacaksın yani? Böyle hayallerin mi var?" Gıdıklamaya devam ederken ardı ardına sıralıyorum sorularımı ve o dokunuşlarımdan kaçmaya çalışırken kahkaha atıyor. "D-Dur!" Kahkahalarının arasında yalvarmaya başladığında nefessiz kaldığını fark ederek geri çekiliyorum. Boyası kurumuş olan burnuna elimi götürüp silmeye çalışsam da nafile oluyor. "Zaten ben o şirketi alamayacağım..." Aniden yüzü hüzünle çöktüğünde derin bir nefes alıyorum.