CHAPTER 24

1.6K 46 0
                                        

"WHAT WILL WE DO MILADY?" Tanong saakin ni Herod. Naandito kami ngayon sa isa sa mga kompanya ko sa Seville, para i-check ang mga employee namin.

" Why?" Huminga nang malalim si Herod at pinagbuksan ako nang pinto palabas nang opisina ko.

" Because it's seems that, Hades will now going to attach us, anytime! " Natawa na lamang ako at hinarap si Herod.

" Don't worry, they don't attack me again." Kumunot ang noo ni Herod at pinakatitigan ako, tumawa na naman ako at nagsimula nang humakbang papasok sa elevator na kakabukas palang.

" But milady, how can you be sure?" Nang magsara ang elevator ay nagsalita ulit ako. At binigyan nang magandang ngiti si Herod.

" Because if they can beat me, why it takes another two days? Look Herod, the battle is between two, and I'm not one of it. Let them attack, and let's count. And count... " Nginitian ko si Herod na hindi naman nakagalaw sa kinatatayuan.

" Sometimes milady, your smile seems the most dangerous things came out from you. I'm thinking that your going to do something, that, I don't think so, something like -- dangerous, like hell! " Ngumisi naman ako. Pagbukas nang elevator ay mga bodyguard na agad na nakaprotekta saakin.

" Then, let em feel my fucking smile! Hahahaha!" Si Herod naman ay umiling na lang, because I'm pregnant, I'm always laughing, maybe because of hormones? I don't know either, all I feel is to laugh, even just a simple things, I use to laugh. Minsan pa nga ang tawag saakin ni Xander ay may sayad sa utak.

Hmm I miss my husband. "Herod, tumawag na ba si Xander?" Tinignan ni Herod ang cellphone nito.

" I didn't receive anything from him since we left Sicily. " Kumunot ang noo ko at huminto sa paglalakad, malapit na akong makatapak papalabas nang building nang may balang tumama sa glass door na nasa harapan ko.

Agad na nagsikilos ang mga bodyguard ko at si Herod naman ay tumayo sa harapan ko. Ngumisi naman akong tinanaw ang kaharap na building na pinagmulan nang bala.

Hmmm a sniper.

" Milady?" Napatingin ako kay Herod.

Agad namang nakita iyon ni Herod at nang sniper namin kaya sa kabilang building naman nagmula ang pagpapaulan nang bala.

" I thought they're not going to attack us?" Natawa naman ako sa sinabi ni Herod.

"They're just using me, didn't know that we already know what they're planning hahaha!" Napagpaputok ulit ang mga sniper at agad ko namang sinukat ang layo at distansiya nang mga balang dumarating, mukhang kahit sila ay takot na mapalapit saakin, masyado naman atang malayo.

Tinatakot lang ba talaga ako?

Napangisi ako. "130°, from west and from the south 90°, 180° from east there's two out there. Let our sniper got a fight with them. They're too far too us. Radius 1 miles. " Napanganga si Herod sa sinabi ko, ako naman ay hindi parin naalis sa kinatayuan ko kanina. This door is fucking made of bulletproof. Psh.

"How did you know that milady?" Ngumisi ako at sinipat ang bala na nanggaling sa mga sniper. Masyadong malayo ang range nang pinanggalingan, dahil kung nasa malapit lang ito, kilometers away ay nakita na ito nang mga sniper ko na 300 kilometers ang bawat agwat.

" Hmm I just know." Nakapalibot parin saakin ang mga bodyguard ko at hindi nalabas hanggat hindi nasesecure nang mga sniper namin na wala nang sniper na natitira.

" But, how they shoot us in that far? That's fucking 1 mile! Is this true? A joke or miscalculation? " Natawa naman ako sa sinabi ni Herod.

" Herod, our world is evolving, we're not the only one who have money, we're not the only one who got geniuses in the field! Always remember this. 'If we have gun, they have too. " Herod meaningless looked at me, para bang hindi maabsurd nang utak niya ang pinagsasabi ko.

HE IS MY HUSBAND 2 (COMPLETED)Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon