မင်းကလွဲ၍(မင္းကလြဲ၍)

Chapter- 26(Uni+Zaw)

Unicode

မနက် 8နာရီထိုးတာနဲ့ sarawat tine အခန်းရှေ့ရောက်ပြီးနေပြီ။
သို့​သော် ချက်ချင်း တံခါးဘဲလ်ကို မတီးသေးဘဲ
သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ကြည့်နေမိသေးသည်။
Shirt အနက်ရောင်နဲ့ ဆင်စွယ်ရောင်​​ဘောင်းဘီကို ဝတ်ထားတဲ့သူ့ကိုယ်သူကို ပြန်အကဲခတ်နေမိ၏။
အမှန်ဆို သူ့အတွက်က ဘာမှအရေးမကြီးပေမဲ့ ကျွဲပေါက်ရှေ့မှာတော့ သူကြည့်ကောင်းနေဖို့လိုတယ်လေ။
ဒါပေမဲ့ သူက ကြည့်ကောင်းပြီးသားပါ။
sarawat ကိုယ့်ကို ပြန်အားပေးလိုက်ရင်း တံခါးဘဲလ်ကို တီးလိုက်တော့သည်။
ငါးစက္ကန့်လောက်အကြာတော့ သူ့ကျွဲပေါက်တံခါးလာဖွင့်၏။
"ကွက်တိကို ရောက်လာတာနော်။''ဟု
ပြုံးရွှင်စွာနဲ့ နှုတ်ဆက်လာတဲ့tine ကို sarawatချက်ချင်းပြန်မနှုတ်ဆက်နိုင်။
အ​ကြောင်းမူ ကော်လံအဖြူပါသည့် အနီဖျော့ရောင်အကျီလေးနဲ့ဂျင်းဘောင်းဘီအဖြူရောင်ကိုဝတ်ထားတဲ့ကလေးငယ်သည် ထင်းနေအောင်ကို တောက်ပနေတာမို့ပါ။
ဖြူနုသောမျက်နှာ​လေးက အကျီရောင်ကြောင့်လားတော့မသိ။
ပိုပြီးတော့တောင် ဖွေးနုနေသလိုဘဲ
sarawat အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ငေးစိုက်ကြည့်နေမိ၏။
Tineက sarawatဆိုပြီး သူ့မျက်နှာရှေ့မှာ လက်ယှမ်းပြတော့မှ သူသတိပြန်ဝင်လာသည်။
"သွားရအောင်လေ။ဘာလို့ အဲ့လောက်ကြီးထိ ငေးနေရတာလဲ။''
"Tine ဒီဝတ်ထားတာတွေ သွားပြန်လဲလို့မရဘူးလား။''
Tine သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ကြည့်သည်။
"ဘာလို့လဲ ။ဝတ်ထားတာ အဆင်မပြေဘူးလား။''
"အင်း နည်းနည်းမှမပြေဘူး။ကြည့်ရဆိုးတယ်။''
sarawat တမင်သတ်သတ် အရွှဲ့တိုက်ပြီးလျှောက်ပြောနေမိတာ။အမှန်က tine၏ချစ်စရာကောင်းနေမှုက ထင်ပေါ်လွန်းနေတာမို့ သူမကြိုက်တာပါ။
"အမ် မလဲလို့မရဘူးလား။ဒါတွေက အသစ်တွေချည်း။ဒါတောင် ကြည့်ရဆိုးရင် အခြားဟာပိုဆိုးမယ်ထင်တယ်။''
မျက်နှာသူငယ်နဲ့ မျက်စိပျက်မျက်နှာပျက်​လေးပြောလာတော့လည်း sarawatကိုယ့်သဝန်တိုစိတ်ကို ကဗျာကယာပြန်လျှော့ရသည်။
"အာ ရတယ်။မလဲနဲ့တော့။ရပြီ။ရပြီ။
ကိုယ်စတာပါ။မင်းအရမ်းကြည့်ကောင်းတယ်။''
"ဟုတ်လို့လား။''
မယုံသလိုနဲ့မျက်မှောင်ကြီးကုတ်နေတဲ့ကျွဲပေါက်ကို sarawat ပြန်ချော့ရင်း
"အင်း တကယ်။လာ သွားရအောင်။''ဆိုပြီး
အရှုပ်ထုပ်လေး၏လက်ကို ဆွဲ၍ သူအခန်းထဲကနေ ထွက်လာခဲ့သည်။
ဘဝမှာ ပထမဆုံးdateက ပထမဆုံးနဲ့နောက်ဆုံးချစ်သူလေးနဲ့တဲ့။
ပျော်လွန်းလို့ ခြေထောက်တွေတောင် မြေနဲ့ထိတယ်မထင်တော့။
မနေ့ညက စိတ်တွေရှုပ်ခဲ့ရတဲ့ကိစ္စလည်း လေထဲမှာတင် ကြက်ပျောက်ငှက်ပျောက်ပျောက်သွားသည့်အတိုင်းပင် လူက ပေါ့ပါးလန်းဆန်းနေသည်။
"ဘယ်သွားချင်လဲ။ Tine ''
Tineပုံစံက နည်းနည်းတွေဝေနေသည့်ဟန်။
"မင်းကြိုက်တဲ့နေရာဘဲ သွားပါ။မင်းနဲ့ဆို ရတယ်။ဘယ်နေရာဖြစ်ဖြစ်။''
ကြည့်စမ်း။ဒီကျွဲပေါက်က ဒီနေ့စကားတွေအရမ်းတတ်တာဘဲ။
sarawat ချစ်စနိုးနဲ့ tineရဲ့ပါးတစ်ဖက်ကို ဖွဖွလေးဆွဲလိမ်လိုက်သည်။
"ကိုတကယ်ပြောတာ။ဘယ်နေရာတွေက ပျော်စရာကောင်းတယ်ဆိုတာမသိဘူး။
တစ်ခါမှ မလည်ဖူးလို့။''
သူပြောတာ ဝမ်းနည်းစရာမပါပေမဲ့ tineရဲ့မျက်ဝန်းတွေထဲ စိတ်မကောင်းသည့်အရိပ်အယောင်လေး ရိပ်ကနဲပြေးသွားသည်။
"ကောင်းပြီ​လေ။အဲ့ဆို အစီအစဉ်ဆွဲကြည့်မယ်နော်။
ပထမဆုံး ကစားကွင်းသွားရအောင်။''
"ကစားကွင်း''
"အင်း ပျော်စရာကြီး။
ပြီးရင် မြို့စျေးလည်ကြမယ်လေ။အဲ့မှာ စားကောင်းတာလေးတွေစားကြမယ်။
အမ် အဲ့တာတွေပြီးရင် ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ရအောင်။
ဇာတ်ကားကောင်းတွေ အများကြီးရုံတင်နေတယ်လို့ကြားတယ်။''
"။အဲ့တာတွေပြီးရင်ရော။''
"အဲ့ဒါပြီးရင်လား.. ''
လက်ရန်းပေါ်လက်​လေးထောက်​ပြီး မှေးတင်ကာ ထိုင်စဉ်းစားနေတဲ့tineကို sarawatအသည်းယားမဆုံးတော့။
"သိတော့ဘူး။အခန်းပြန်မယ်။အဲ့တာတွေပြီးရင် ငါပင်ပန်းပြီး အိပ်ချင်လောက်ပြီ။''
"ဒီည အခန်းမပြန်ဘဲနဲ့ ကို့တိုက်ခန်းလိုက်ခဲ့လေ။''
Tine မျက်လုံးတွေပြူးသွား၏။
"တိုက်ခန်း....''
"အင်း ကိုအမြဲမင်းအခန်းမှာဘဲ အိပ်​နေ​ကြဆို​တော့ ဒီတစ်ခါတော့ ကို့အခန်းမှာ အိပ်ကြည့်ရအောင်။''
"အင်း လိုက်​ကြည့်မယ်။ငါလည်း သိချင်တယ်။မင်းအခန်းဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ။''
နှစ်ယောက်သား အစီအစဉ်တွေဆွဲပြီးတာနဲ့
sarawatကားကို စမောင်းလိုက်သည်။
ပထမဆုံး​နေရာက ကစားကွင်း။