မင်းကလွဲ၍(မင္းကလြဲ၍)

Chapter- 37(Uni+Zaw)

Unicode

Sarawatထိုင်နေတဲ့စားပွဲခုံရှေ့တည့်တည့်ပေါ်သို့
Fileတွဲတစ်တွဲ ဖတ်ကနဲ ရောက်လာသည်။
အဲ့လိုဖြစ်လာမယ်လို့ခန့်မှန့်ပြီးသားမို့ သူထူးပြီး လှန်ကြည့်မနေတော့။
အဲ့အစား သူ့ရှေ့မှာ ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲလက်ထည့်ပြီး ရပ်နေတဲ့အဖေ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
အဖေက သူ့ကို မျက်နှာသေကြီးနဲ့စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူနဲ့ ဆင်လှတဲ့ ထိုမျက်ဝန်းထဲတွင်တော့ ဘာခံစားချက်မှ မရှိတဲ့အတိုင်း အေးစက်စက်နဲ့ပါဘဲ။
အဲ့တာ ဘာထူးဆန်းလဲ....
တစ်သက်လုံး သူအဲ့လို ကြည့်ခံနေနေကြလေ။
သူ့အတွက် အထွေအထူးဖြစ်မနေ​တော့တာမို့ အဖေ့ကို ခပ်အေးအေးပြန်ကြည့်မိ၏။
"အရှုပ်အယှက်တွေမလိုချင်ဘူးလို့ ပြောထားတာ မင်းမမေ့လောက်ဘူး ထင်တယ်။''
လေသံက ပြတ်သားကာ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့အခန်းတွင်းတွင် ဟိန်းထွက်လာသည်။
သူဘာစကားမှမဆိုဘဲ ကမ္မဠာန်းရှူနေသလိုဘဲ ထိုင်နေသည်။
အဖေက ကျွက်ကနဲ စိတ်ပျက်သွားဟန်နဲ့ သူ့ရှေ့ကနေ လှည့်ထွက်သွားကာ ရုံးခန်းအပြင်ဘက်ကို ငေးနေ၏။
အဖေ့ရုံးခန်းကို သူရောက်ဖူးတဲ့အ​ကြိမ်​ရေဆို​လို့ လက်ငါးချောင်းလောက်တောင်မရှိ။
မှတ်မှတ်ရရ ကလေးသာသာအရွယ်လောက်က အမေနဲ့တစ်ခါလာခဲ့ဖူးသည်။
ရုံးစားပွဲမှာ စာထိုင်ဖတ်နေတဲ့အဖေကို့ ''ဖေဖေ''ဟု လက်သေးသေးလေးတွေနဲ့ဆွဲခေါ်ဖူးပေမဲ့ အဖေ့ထံမှ ''သားလေး''ဟု ခေါ်သံကိုတော့မကြားခဲ့ရ။
ကလေးပီပီမို့ ဘာမှနားမလည်ခဲ့ပေမဲ့လည်း
အဖေသူ့ကို ပြန်ကြည့်တဲ့အကြည့်စိမ်းစိမ်းတွေက သူ့ခြေလှမ်းတွေကို နောက်ပြန်ဆုတ်စေခဲ့တာတော့အမှန်။
ရုံးခန်းထဲက ပရိဘောဂတွေသည် ခုချိန်ထိ ဘာမျှမပြောင်းလဲသွားသလို အဖေ သူ့အပေါ်ဆက်ဆံတဲ့အမူအယာတွေလည်း မပြောင်းလဲပါ။
" ကျောင်းပြီးလို့ မင်းဘွဲ့ရပြီဆိုတာနဲ့ ဒီနေရာက မင်းအတွက်ဆိုတာတော့ သိတယ်နော်။''
Sarawat ဘာစကားမှ ပြန်မဆိုမိ။
သူ့ရင်အစုံသည် လောလောဆယ်ဘာမျှပြောချင်စိတ်မရှိဘဲ ဟာတာနေသည်။
မျက်လုံးတွေထဲမှာ ချစ်စရာကောင်းစွာပြုံးပြနေတဲ့ အပြုံးနုနုလေးတွေကြောင့် သူတင်းခံနေရတာပါ။
ကိုယ့်စိတ်နဲ့သာဆို အ​ဖေဆိုတဲ့ထိုသူရဲ့​ရှေ့မှာ သူလုံးဝကို ပေါ်မလာချင်။
"အင်း ကျွန်တော်သိတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲ့ကိစ္စက ကျွန်တော့်စိတ်ဆန္ဒမှ မပါတာ။''
သူ့စကားကြောင့် အဖေက တစ်ချက်သူ့ကို လှည့်ကြည့်လာသည်။
မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခုလည်း ပေါ်လာ၏။
ခနဲ့သဲ့သဲ့အပြုံး။
"မင်းအမေရော အဲ့စကားပြောတာဘဲ။
ဒါပေမဲ့ အဲ့ပိုက်ဆံ​ကြောင့်ဘဲ သူငါ့ကို တွယ်ကပ်နေတာလေ။
မင်းရော အမေတူဘဲနေမှာ။''
"ကျွန်တော့်ကို ခေါ်တဲ့အကြောင်းရင်းက အဲ့ဒါပြောဖို့လား။''
အလကားနေထေ့ငေါ့နေတဲ့အဖေ့စကားတွေကို လျစ်လျူရှူကာ သူ ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြန်မေးလိုက်သည်။
အဖေက စားပွဲခုံပေါ်က file တွဲကို မေးဆတ်ပြလာသည်။
"အဲ့ကောင်လေးကို မင်းရဲ့ ဘဝထဲဆွဲခေါ်မယ်မကျန်နဲ့။
မင်းလက်ထပ်ရမဲ့လူက pamတစ်​ယောက်ဘဲ​ဖြစ်ရမယ်လို့အတန်တန်ပြောခဲ့ပြီးသား။
မင်းတို့လက်ထပ်လိုက်တာနဲ့ ကုမ္ပဏီနှစ်ခုကလည်း အလိုလိုပေါင်းစည်းပြီးသားဖြစ်မှာဘဲ''