မင်းကလွဲ၍(မင္းကလြဲ၍)

Chapter- 33(Uni+Zaw)

Unicode

Music clubရဲ့အ​ရှေ့​ထောင့်နားမှာ sarawatနဲ့airတို့ လက်ကမ်းစာစောင်တွေနဲ့အလုပ်ရှုပ်နေသည်။
သူတို့concert ရက်က နီးလာပြီမို့ p'dimကြီးက membersတွေကို ပိုဖိလာလေပြီ။
အေးလေ သူ့အနေနဲ့လည်း leaderဖြစ်နေတော့မတတ်နိုင်။
သူမနေ့က လစ်ထွက်လာတာလည်း p'dimက
ပြောလို့ကို မဆုံးသေး။
သို့သော် လုပ်သာလုပ်နေရသည်။စိတ်နဲ့လူနဲ့မကပ်ပေ။
မပြုံးမရယ်မျက်နှာတည်ကြီးနဲ့ စာရွက်တွေဝေပေးနေရ၏။
သူ့fans girlsတွေက ဓာတ်ပုံတဖြတ်ဖြတ်လာရိုက်ကြတာတောင် သူထူးပြီးတောင်မော့မကြည့်။
ခေါင်းကြီးငုံ့ပြီး ရှေ့လာရပ်တဲ့သူတွေကို လက်ကမ်းစာစောင်သာထိုးထည့်ပေးနေတဲ့သူ့ကို airက သနားလာတဲ့ပုံဘဲ။
"Wat မျက်နှာလည်း မကောင်းဘူး။
နေမကောင်းဘူးလား။သွားနားရင် သွားနားလိုက်။အစ်မဘဲ လုပ်လိုက်မယ်။''
"ပြီးခါနီးပါပြီ။ကျွန်တော် ဆက်ဝေလိုက်ပါ့မယ်။''
"ပြီးခါနီးလို့လဲ နားခိုင်းတာပေါ့။
သွား သွား အစ်မဘဲ လက်စသတ်လိုက်မယ်။''
sarawat ခေါင်းသာငြိမ့်ပြပြီး ထိုနေရာကနေထွက်လာလိုက်သည်။
ဝတ်ထားတဲ့ဂျာကင်နက်ထဲက ဖုန်းကိုထုတ်၍ အလွတ်ရနေတဲ့ဖုန်းnuကို နှိပ်လိုက်၏။
"လူကြီးမင်း...ခေါ်ဆိုသောဖုန်းမှာ..စက်ပိတ်ထားပါသည်''
ဟုသည့် အသံက မနေ့ညကတည်းက မပြောင်းမလဲကြားနေရဆဲ။
သက်ပြင်းတစ်ချက်ကိုသာဖွဖွချ၍ ဉပဒေမေဂျာဘက်ကို ခပ်သွက်သွက်လျှောက်လာမိ၏။
ဒီအချိန်လောက်က break timeချိန်မို့ ကလေးပေါက်စတစ်ယောက် သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ရှိရင်ရှိမှာ။
သူ့ကို တွေ့လို့ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ရင်တောင် အနည်းဆုံးမျက်နှာ​လေး တွေ့ခွင့်ရရင်ကျေနပ်ပါပြီ။
ကြိုက်သလောက်စိတ်ဆိုး....
ကိုယ်လည်း မင်းစိတ်မပြေမချင်း ချော့နေမှာဘဲ....
Tineရဲ့အကျင့်တစ်ခုက သူနဲ့ကတောက်ကဆဖြစ်ပြီဆို ဖုန်းကိုပိတ်ပိတ်ထားတတ်၏။
မနေ့ညကတစ်ညလုံး သူချမ်းချမ်းအေးအေးနဲ့ အပြင်ဘက်က အုတ်ခုံနားမှာ ငုတ်တုတ်ထိုင်နေမိခဲ့သည်။
ပြတင်းပေါက်ကနေများ သူ့ကို တစ်ခဏသာလောက် မျှော်ကြည့်မလားဆိုတဲ့စိတ်လေးနဲ့ အပြင်ဘက်ကနေငေးနေခဲ့မိတာ။
အနည်းငယ်ကြောင်တောင်တောင်နိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့လည်း tineစိတ်ဆိုးနေတဲ့အခိုက်အတန့်လေးမှာ သူအနားမှာမနေရဲပါ။
မထင်ရင်မထင်သလို စကားလုံးတွေနဲ့ သူ့စိတ်ကို ညဉ်းညဉ်းဆဲတတ်တာက tineရဲ့အကျင့်လေးတစ်ခု။
စိတ်ထဲမပါဘဲ ပြောတဲ့စကားလုံးတွေမှန်းသိပေမဲ့ သူနာကျင်ရပါသည်။
အဲ့နာကျင်မှုထက် အမှတ်မထင်ထွက်လာမဲ့သူ့ဒေါသက tineပေါ်ပိုအထိနာမှာသူစိုးရိမ်မိသည်။
တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ​သွေးပူတုန်း သွေးရူး​သွေးတန်းရန်ဖြစ်ရတာကို သူလုံးဝသဘောမကျ။
ငယ်ငယ်ကတည်းက မိဘတွေ အော်ကြီးဟစ်ကျယ်ရန်ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့နေ့ရက်တွေနဲ့ရင်းနှီးနေတဲ့သူပီပီ ထိုသို့ ရန်ဖြစ်ရတာကို အသည်းခိုက်မတတ်ပင်မုန်းပါသည်။
အထူးသဖြင့်tineပေါ်ဆို ပိုဆိုးပေါ့။
သူလေသံမာလိုက်ရင်တောင် မျက်ရည်ဝဲတတ်တဲ့ထိုကောင်လေးကို စိတ်တိုနေတုန်း
ထွက်လာတဲ့စကားလုံးတွေနဲ့ သူရင်နာအောင်မလုပ်ရက်ပါ။
ပြီးရင် ခုပြသာနာကလည်း ပေါ့သေးသေးမဟုတ်။
အထင်မြင်လွဲနေတာကို နားလည်ဖို့ သူကလေးငယ်ကို တစ်ခဏလောက်တော့ အချိန်ယူစဉ်းစားစေချင်ပါသည်။
ဒါကြောင့်လည်း သူတစ်မနက်လုံးTineဆီမသွား။
မလွမ်းဘူးလားဆိုတော့ လွမ်းတာပေါ့။
သို့ပေမဲ့ သွားတွေ့လည်း ကလေးငယ်က သူ့ကို အတွေ့ခံမှာမှ မဟုတ်တာ။
တတ်နိုင်သလောက်တော့ စိတ်ဆိုးပြေတဲ့အထိကို ချော့မှာပါ။
sarawat တွေးရင်းနဲ့လျှောက်လာခိုက် ထောင့်အကွေ့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်နဲ့ ပခုံးချင်းတိုက်မိတော့သည်။
"ဆောရီး။...ကျွန်တော်..''
စကားအဆက်တို့သည် ထိုလူ့မျက်နှာမြင်ရတဲ့တစ်ခဏ ပြတ်တောက်ကုန်၏။
မျက်မှောင်ပါအလိုလိုကြုံ့မိသွားသည်။