Secret Love

10 (U)

ကျော်စွာတစ်ယောက် ကျောင်းကို ခပ်စောစောရောက်နှင့်နေတာဖြစ်သည်။ ညက ကိစ္စတွေက သေးသေးလေးမှ မဟုတ်ဘဲ။ ကိုယ်တွေကသာ စိတ်ပူနေရတာ…  ကာယကံရှင်တွေကတော့ဖြင့် တစ်ညလုံး ပျောက်နေကြသည်။ ဖုန်းခေါ်လို့လည်း မရ၊ စာပို့တော့လည်း ဝင်မကြည့်ကြ။ မနေ့ညက အဲနှစ်ကောင် လိုင်းတက်ပုံတောင် မရပါ။

ကျောင်းလာဖို့ လောနေတာနဲ့ပဲ မနက်စာတောင် မစားခဲ့ရသေး၍ ကန်တင်းကို အရင် ဝင်ရသေးသည်။ ကန်တင်းရောက်မှ မှာစရာရှိတာ မှာပြီး ညကတင်ထားတဲ့ ပိုစ့်အောက်က ကောမန့်တွေကို ဝင်ဖတ်ကြည့်မိသည်။ အဆိုးဖက်မှ မှတ်ချက်တစ်ချို့ကို တွေ့ရပေမဲ့ သဘောတကျ အားပေးထောက်ခံသည့် မှတ်ချက်များက ရာခိုင်နှုန်း ပိုများတာမို့ ကျော်စွာ အနည်းငယ်တော့ စိတ်အေးရသည်။ ဒါပေမဲ့ အပြည့်အဝတော့ ရင်မအေးနိုင်…။

ရန်နောင့်မှာ ကောင်မလေးရှိကြောင်း ပြောထားသည့် မှတ်ချက်အောက်တွင် အပြစ်တင်ဝေဖန်ကြသူများက ဒုနဲ့ဒေး…။ ရန်နောင်ရဲ့ အဆက်ဟောင်းတွေကပါ ဝင်ပြောကြတာမို့ ပွဲက အတော်ဆူသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ ချမ်းငြိမ်းကိုပါ ဝေဖန်အပြစ်တင်ကြတာကိုတော့ ကျော်စွာ မခံနိုင်…။ ချမ်းငြိမ်းဆိုတာ ဘယ်လောက် အေးအေးချမ်းချမ်းနေတတ်သလဲဆိုတာ ကျော်စွာတို့တင်မက ရင်းနှီးသူတိုင်း သိပြီးသားပင်။ ဒီကိစ္စကလည်း ရန်နောင့်ကြောင့်ဆိုတာ အကြောင်းသိတဲ့ ကျော်စွာက သိပြီးသားပင်…။

“ဟာ ညီ အစောကြီးရောက်နေတာလား…”

ကောမန့်တွေ လိုက်ဖတ်နေတုန်း ဘေးနားလာရပ်တဲ့အသံကြားတာကြောင့် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကိုသုတဖြစ်နေသည်။ ကိုသုတက ရွှန်းဝေနေသောမျက်လုံးများဖြင့် ကျော်စွာ့ကို ပြုံးကြည့်နေတာဖြစ်သည်။ ကိုသုတက ဖော်ရွေတတ်တာမှန်း သိပေမဲ့ ဒီလို အနီးကပ် မမြင်ခဲ့ဖူးပေ…။ အဝေးကသာ တွေ့နေရတတ်တဲ့ မျက်ခုံးစိမ်းစိမ်းတွေက အနီးကပ်ကြည့်မှ ပို၍ ကြည့်ကောင်းနေသည်။ ချောလိုက်တာဟု မကြာခဏ ရေရွတ်ခဲ့ဖူးသော လူကို အနီးကပ်ဆုံးမြင်နေရ၍ တမေ့တမော ငေးနေမိတော့သည်။

“ဟို… ထိုင်လို့ရမလားဟင် ညီ…”

“ဪ ဟုတ် ဟုတ် ထိုင်ပါဗျ…”