Secret Love

16 (U)

ရန်နောင့်စိတ်ထဲ တနုံ့နုံ့ဖြင့် ခုထိ အနယ်မကျသေးသော ရေပြင်ပမာ အပူလှိုင်း ရိုက်ခတ်နေရသည်။ ကိုသုတနဲ့ ပြုံးရွှင်စွာ စကားပြောနေသော ချမ်း၏ ပုံရိပ်ကလေးက မျက်လုံးထဲကကို မထွက်…။ ဘာလို့လဲ ချမ်းရာ…။ ငါ့ အချစ်က မှားယွင်းနေသလား…။ ခင်မင်ဆဲ သံယောဇဉ်ကြိုးကလေးပါ ပြတ်တောက်သွားမှာစိုးလို့ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ရတဲ့ ကျွန်တော့်အချစ်တွေက ချမ်းနဲ့ဆို ဆက်ဆက်ထိ၍ပင် မခံ…။

နီးလျက်နဲ့ ဝေးနေရတဲ့ အဖြစ်ကို

သူငယ်ချင်းလို့ ခေါ်လေသလား ချမ်း…

ခင်မင်ဆဲသံယောဇဉ်ကြိုးကလေးပါ

ပြတ်တောက်သွားမှာစိုးလို့

နီးနီးလေးက ငေးကြည့်ရင်း ဝေးနေရတဲ့အဖြစ်ကို

ငါမွန်းကျပ်လှပြီကွာ…

ရန်နောင် အိပ်ရာဘေးက စားပွဲပေါ်မှာ တင်ထားသည့် ဖုန်းကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ နာမည်တစ်ခုမှာ နှိပ်လိုက်ပြီး ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

“ဟယ်လို… ရန်နောင်… ထူးထူးဆန်းဆန်း ဖုန်းတွေဆက်လို့ပါလား…”

“အေး… ငါ မင်းနဲ့ ပြောစရာရှိလို့ ကျော်စွာ…”

ကျော်စွာ့ဆီက ခေတ္တအသံတိတ်သွားပြီးမှ “အင်း… ပြောလေ…” ဟူ၍ သူ့စကားတွေကို ကြိုသိနေသလို လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလာသည်။ ရန်နောင် ဒီစကားကို ခုချိန် ပြောဖို့ အားယူနေရသည်။ ကာယကံရှင်ကို တိုက်ရိုက်ပြောရမည်ဆိုလျှင်… တွေးရင်းနှင့်ပင် ရင်တုန်မိသည်။

“ငါ… ဘယ်သူနဲ့မှ ထပ်မရှုတ်ချင်တော့ဘူး ကျော်စွာ…”

ကျော်စွာဘက်က ချက်ချင်း တုန့်ပြန်စကား ထွက်မလာ…။ ဒါပေမဲ့ သိပ်ကြီးတော့လည်း မကြာ…။

“ဘယ်သူနဲ့မှ ထပ်မရှုတ်ချင်တော့ဘူးဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက်ကိုပဲ အတည်တကျပတ်သက်ချင်တော့တဲ့ သဘောလား…”

ကျော်စွာ၏ သုံးသပ်မှုက မမှား…။ သွေးထွက်အောင်ပင် မှန်လွန်းသည်။

“မင်း ငါပြောမဲ့ စကားတွေကို ကြိုသိနေတာလား ကျော်စွာ…”

“မင်းပြောမဲ့ စကားတွေကို ငါ ကြိုမသိဘူး ရန်နောင်…။ ဒါပေမဲ့ မင်း အလေးအနက်ထားပြီး တိုင်ပင်စရာရှိလို့ ငါ့ဆီ ဖုန်းဆက်လာတာလို့ ငါ ယူဆတယ်။ ပေါက်ကရဆို မင်း သော်တာနဲ့ပဲ သွားပြောနေကျလေ…။ အခု တကယ် အလေးအနက်ထားရတဲ့ ကိစ္စမို့သာ ငါ့ဆီ‌ ရောက်လာတာမို့လား…”